zondag 5 juni 2016

realiteit

Gister was ik op een fantastisch trouwfeest van een mooi koppel!  Ik kan me niet herinneren dat ik me nog zo heb geamuseerd, zo hard heb gelachen..  Mensen die me niet kennen moeten gedacht hebben dat ik str***zat was terwijl ik, denk ik, zowat de enige was die geen druppel alcohol heeft aangeraakt.

In de vroege ochtend naar huis vertrokken en dan komt die harde realiteit als je je sleutel in het sleutelgat van je appartement steekt.  Je komt thuis in een leeg appartement!  Er is niemand die je zegt dat hij met momenten wel door de grond kon zakken door je gedrag of met een grijns op z'n gezicht zegt dat hij een fantastische avond met je heeft beleefd.  Niemand om stikkapot mee in bed te kruipen.  Niets van dat alles!

Je gaat naar bed met een gevoel van gemis..

De volgende dag hou je je bezig met de vele foto's die je hebt getrokken, je glimlacht bij het zien van zoveel ambiance en je voelt je toch iets minder alleen..