woensdag 28 januari 2015

suikervrij - tussenstand

Bijna een maand verder dus tijd voor een tussenstand.

Als ik eerlijk ben zijn er al enkele uitschuivers geweest.  Zo waren er koekjes van den Ikea, zo van die neiglekkere gemberkoekjes en omdat ik mijn pakje liet vallen, en enkele koekjes gebroken waren, kocht mijn gezelschap prompt een 2de pakje..  één voor elk handje dus..  en die pakjes zijn ondertussen al op  :-/
En ik kan Ikea echt niet buiten lopen zonder een doosje van hun 'letterkoekjes' maar dat doosje staat nog netjes in de kast .. ongeopend!

In de winkel heb ik suikervrije speculaas en kokoskoekjes gevonden maar zijn dat uitschuivers?
Door de week eet ik bruin of speltbrood en enkel in het weekend komt er wit brood in huis.

En verder ben ik 1 keer gaan eten (vol-au-vent me like .. me like a lot) maar het dessert heb ik aan me voorbij laten gaan.

Via de cursus weet ik dat volkoren of speltproducten het beste zijn - in witte producten zit er vrij veel suiker.  In mijn keukenkast staat er welgeteld 1 pak gewone pasta.  Volkorenpasta koop ik al jaren dus dat was geen grote ommekeer.  Van speltpasta wist ik zelfs niet dat het bestond maar daar is ondertussen verandering in gekomen en dus staat dat mooi te wezen naast de volkorenpasta.  Al durven er in volkorenproducten ook geraffineerde suikers te zitten.  Etiketten lezen is alles!

In kaas zit niets van suiker maar het is niet de bedoeling om iedere dag kaas te eten.  Wel heb ik meerdere en verschillende soorten kaas in de koelkast liggen.  Mijn absolute favoriet is kaas met pesto!  Zo  o n g e l o o f l i j k  lekker!!  Wel niet gemakkelijk te vinden - de mijne haal ik in een grote bio-supermarkt.  Naast 100gr dun gesneden :-) breng ik ook steeds een blokje mee.
Verder ligt er ook geitenkaas en 48+ kaas in de koelkast.

De ingrediënten om zelf (spelt) brood te bakken heb ik al, nu nog een broodbakmachine.

De cursus heeft me geleerd dat er in de mafste producten suiker zit.  Zelfs in vlees zit suiker!  Nu ben ik geen vleeseter maar ik verschoot daar wel van!  Tot hiertoe heb ik nog maar 1 beleg voor op de boterham 'ontdekt' en dat is zelfgemaakte tonijnsalade..

En héél veel fruit en groenten uiteraardnatuurlijk!

Misschien waag ik me dit weekend aan homemade sugarfree amandelbrood .. ben eens benieuwd..

maandag 26 januari 2015

Het doet wel iets met ne mens..

.. militairen in de straat zien staan met wapens van een halve meter groot..

maandag 19 januari 2015

even snel

druk hier .. of toch weer niet

Halverwege deze maand - ik was ongeveer 14 dagen aan het werk - kreeg ik een brief van mijn mutualiteit waarin stond dat de behandelende controlegeneesheer mij de toelating gaf om deeltijds het werk te hervatten .. euhm owkay

Ik dacht bij mezelf dat ik eens eventjes snel de maand januari zou afwerken om dan in februari volledige dagen te gaan werken.  Als ik eerlijk ben vallen die halve dagen me moeilijker dan ik dacht maar ik heb nog 2 weken de tijd dus dat alles komt wel goed.

Ondertussen serieuze knopen doorgehakt; alle contact met broertje verbroken, moeten stoppen met de academie, met veel tegenzin aan de kiné begonnen (nog 28x te gaan *zucht*), de crosstrainer weggedaan en eens zware opkuis gedaan in mijn kasten.  Kringloopwinkel en containerpark here i come.

De online cursus ivm suikervrij is ondertussen achter de rug; héél interessant, veel bijgeleerd en het gaat zelfs vrij goed met het vermijden van geraffineerde suikers.  Ik eet bergen fruit, heb er een verslaving aan snoep-tomaatjes bij en later deze week schaf ik mezelf zelfs een broodbakmachine aan.  Het enige wat ik mezelf op dit ogenblik gun in verband suikers is .. wit brood!  Verder lukt het me al om etiketten te lezen, ben ik vaste klant in de biowinkel en daar heb ik suikervrije speculaas ontdekt!  Al wil ik niet steeds naar de biowinkel wil/ga hollen want mijn geldbeugel gaat daar niet mee akkoord!

.. later meer

woensdag 14 januari 2015

kwam een meisje bij de kinesist..

ik gaf hem mijn voorschrift en hij vroeg me hoe het met mij ging..
(de vorige keer was ik daar ivm de fibromyalgie en deed hij iets met drukpunt-toestanden op mijn hoofd)
'ça va' zei ik met een glimlach op mijn snoet en trok alvast mijn sneakers uit..
hij bekeek het voorschrift even snel, legde het op zijn bureau en zei me dat ik op mijn rug op de tafel mocht gaan liggen..
hij ging achter mij zitten en nam mijn hoofd vast..
en ik zei dat ik voor mijn rechtervoet kwam..

hilariteit allom :-)

zondag 4 januari 2015

lieve nonkel

Dag nonkel P.

Het moest er eens van komen hé.  Nonkel G. heeft weer eens in de kliniek gelegen.  Een goede maand na zijn beroerte.  Deze keer op geriatrie .. als één hoopje ellende!

En ik heb het zien aankomen .. ik zag al een tijdje dat nonkel zich niet goed in zijn vel voelde en dat hij het lichamelijk en geestelijk moeilijk had.  Hij heeft het me zelfs gezegd!

Aangezien nonkel niet naar mij wil/wou luisteren heb ik je zo vaak gevraagd of jij eens met hem wou praten maar je wimpelde mij af door te zeggen "maar kind, dat is gewoon een periode .. nu het sneller donker is enzo.  Nonkel heeft ne schrik gepakt bij zijn beroerte, hij zegt zelf dat het tussen zijn oren zit en dat hij zich daarover moet zetten.  Hij is veel te goed om naar een serviceflat of een home te gaan!  Geef dat gewoon wat tijd".

Dat nonkel geestelijk nog perfect is daar ben ik het volledig met je eens maar lichamelijk gaat het niet goed!  Op een half jaar tijd is hij 2x gevallen, gaat hij steeds moeilijker te been, heeft hij een lichte beroerte gehad.  Hhij is blind aan 1 oog en met het andere ziet hij amper!  Wil je het niet begrijpen of kan je dat niet begrijpen!

Je vertelde me dat vooral het sociale contact belangrijk is .. hij moet onder de mensen komen; zijn dagelijkse boodschappen (krantje gaan halen, naar de bakker en beenhouwer), er is de postbode die langskomt, er is de kuisvrouw en er zijn de mensen van de kerk waar hij wekelijks naartoe gaat.  En dan brengen zowel jij als ik wekelijks een bezoekje aan hem.  En in verband dat moeilijk stappen heeft hij sinds kort een wandelstok zodat hij kan voelen waar de stoeprand eindigt!

Ok goed, sociaal contact is belangrijk maar de dagelijkse boodschappen gaan steeds moeilijker, ondanks de wandelstok .. en wat als het begint te vriezen?  Heb je daar al eens bij stilgestaan?  De postbode valt enkel binnen voor zijn wekelijkse borrel, de kuisvrouw komt te pas en te onpas en ja er zijn nog de mensen van de kerk.  Jij hebt de tijd om er wekelijks naartoe te gaan want je bent vorig jaar met pensioen gegaan maar ik begin morgen terug te werken dus ik heb niet zoveel tijd en, hoe graag ik nonkel ook zie, ik heb nog wel andere zaken te regelen en ik wil niet van de 6 naar de 9 hollen om binnen een aantal maanden terug te crashen!

Op een bepaald ogenblik had ik er genoeg van, heb ik je gepasseerd en ben zelf informatie gaan zoeken.  Gebeld, gemaild .. ik heb het allemaal gedaan tot ik op het punt was gekomen dat de wachtlijst aan te pas kwam.

U weet dat er te weinig plaatsen in serviceflats en home's zijn zodat er wachtlijsten worden aangelegd.  En tot dat punt was ik geraakt maar ik durfde nonkel niet in zijn naam op de wachtlijst zetten.  Ik heb je dat gezegd maar weer zei je, met die blik in je ogen à la domme-geit daar ben je weer, dat nonkel daar véél te goed voor was enzovoort.
Enfin je kwam weer afzetten met je klassieke (volgens mij ingestudeerde) uitleg!

Ook blijf je nonkel steeds maar weer vergelijken met jou schoonmoeder en dat die ook thuis zit, dat die vorig jaar een lange tijd in de kliniek heeft gelegen, dat je daarvoor ook het nodige opzoekwerk hebt gedaan en dat er zovele mogelijkheden zijn inzake thuishulp.  Wel nonkel, tussen zeggen en doen ligt een hemelsbreed verschil en de situatie van nonkel is een héél andere situatie van jou schoonmoeder, dus hou alsjeblieft op met die mensen met elkaar te vergelijken!

De week dat ik nonkel aansprak over instanties inzake thuishulp is het toch zover gekomen.  Nonkel zag het echt niet meer zitten, zag het allemaal somber in, zat in zak en as, had er echt genoeg van, kon niet verder en ging met jou naar de huisarts .. en het vervolg weet je wel!

Ik ging om de dag naar de kliniek en het deed me pijn om hem zo te zien.  Onlangs zei je me dat je nonkel ontzettend graag ziet.  Maar waarom wil je dan niet het beste voor hem?  Ook al zal het voor hem een lange en ongelooflijk moeilijke weg zijn!  Er zijn al zeker 2 mensen die hem daardoor zullen helpen!

Nonkel, je bent een schat en ik heb je graag maar soms krijg ik geen hoogte van je.  Je bent het buitenbeentje van de familie.  In tegenstelling tot je broers en zus ben jij iemand die actie onderneemt in plaats van aan de zijlijn te staan en te zeggen hoe anderen actie moeten ondernemen.
Maar ik ben ondertussen toch licht op die mening teruggekomen.  Je bent niet de 'actieman' die ik dacht dat je was.

Maar weet je .. nu nonkel terug thuis komt daar misschien verandering in.  Nonkel wil geen hulp van mij maar wel van jou.  Je hebt al aangegeven dat je nonkel zal helpen en ik ben je daar ontzettend dankbaar voor!  Simpelweg omdat ik niet wil dat nonkel terug in datzelfde straatje terecht komt.  Maar je hebt al gezegd dat we niets mogen overhaasten, dat nonkel het tempo moet aangeven.

Dat uitgerekend jij dat zegt geeft mij een bang gevoel.  Ik kan alleen hopen dat mijn gevoel onterecht is.  Laten we afspreken dat jij helpt bij de zware beslissingen en ik bij de kleine.  En samen staan we achter nonkel om hem op te vangen als die de situatie somber inziet.  Is dat ok?

xx lie°