zaterdag 19 december 2015

sms-verkeer tussen collega's

wat je moet weten; collega S komt zowat iedere dag al fluitend (letterlijk en figuurlijk) werken.

collega D; 'Is er nog koffie?  Zo ja, waar?  Want onze kanarie S is op sterven na dood .. hij fluit niet meer :-)
ik; 'Als er geen koffie in 1 van de blikken dozen is, hebben we geen koffie meer maar om de kanarie terug te laten tsjilpen staat er beneden in de keuken, uiterste kast links, nog koffie van de *dienst op de 1ste verdieping*.  En op het PaS staat er 4kg gereed voor ons'
collega D; 'Merciekes dan kan ik beginnen te reanimeren'
ik; 'ja want een dode kanarie begint te stinken op den duur'

vrijdag 18 december 2015

20 minuten lopen = overal pijn

De 25ste november bond ik mijn loopschoenen terug aan en liep les 4 van de start-to-run.  Dat deed goed ook al deed het nadien overal pijn.  Ik wist wel dat die pijnen enkele dagen zouden aanhouden maar dat ze nadien wel zouden minderen maar niets is/was minder waar!

We zijn nu zoveel weken verder en sindsdien heb ik niet meer gelopen.  De constante pijn heb ik er niet voor over, zelfs de kleine aanvallen komen steeds meer voor, dus heb ik besloten om nog 1x een officiële loop te lopen en te eindigen in schoonheid door deel te nemen aan de warmathon in de koekenstad.  Nadien zien we wel..

zondag 6 december 2015

een nieuw jaar

Binnenkort is daar weer een nieuw jaar en dat zal er in grote lijnen zo uitzien;

>  zodra de nieuwjaarsreceptie's achter de rug zijn gaan we met z'n allen drastisch op dieet om al die feestkilo's zo snel mogelijk kwijt te spelen
>  ongeveer 3 weken later zijn we dat dat dieet al lang vergeten
>  dan moeten we uitkijken dat we geen armen en benen breken omdat het tegen dan is beginnen vriezen
>  na enkele dagen van hardnekkige vrieskou jammeren we dat het nu echt wel lente mag worden
>  na 2 dagen lenteweer is, jammeren we dat de zomer eraan mag komen
>  ondertussen blijven we maar confetti vinden van dat ene carnavalfeestje
>  in de aanloop naar Pasen geven we ons over aan honderd-en-één verschillende soorten chocolade paaseitjes
>  de dag na paasmaandag gaan we nog eens op dieet om bikiniproof te zijn tegen het groot verlof
>  tussendoor krijgen we nog te maken met chagrijnige pubers die verrast zijn omdat er plots examens voor de deur staan
>  de week voor de grote vakantie is het 'wereldnieuws' omdat teveel ouders met hun school verplichte kinderen enkele dagen vroeger op vakantie vertrekken omdat dat goedkoper is
>  2 juli ligt het nieuwe schoolgerief in de winkelrekken
>  1 september berichten de nieuwszenders over de 1ste schooldag van de koningskinderen
>  dan kopen we massaal heksenbezems, hangen kleine skeletjes aan de deur en hollen pompoenen uit om er theelichtjes in te zetten
>  het weekend na halloween komt de sint aan
>  en niet veel later begint het hele kerstgedoe

en dan is het weer een nieuw jaar!

zondag 25 oktober 2015

20 minuutjes lopen = overal pijn

Terug beginnen lopen..  Het is nooit uit mijn hoofd verdwenen al bleef het bij met-weemoed-van-dromen.  Tot deze ochtend!  Verstand op 0, loopkledij aangetrokken, loopschoenen vastgeknoopt, de postcast opgesnord en nog geen 10 minuten later was ik aan het lopen..

En het doet goed!  Heb mezelf voorgenomen om de lessen 2 tot 3 keer te herhalen en dan zien we wel.
De komende weken zijn Evy en ik weer de beste vriendinnen  ;-)

zaterdag 10 oktober 2015

op zoek naar oplossingen

Wat teveel werk, spanningen op het werk, privé van 't zelfde, ..
't Zou allemaal wel in orde komen na de vakantie naar Denemarken .. dacht ik ..
Niets is minder waar!

Ik was nog geen anderhalve week thuis, en aan het werk, of ik had een aanval (een combinatie van zware migraine en epilepsie).

Nu wil ik het niet allemaal afschuiven op het werk.  Ik heb prachtcollega's maar de voorbije maanden zijn/waren er wat spanningen met de top.  Nu hou ik mezelf wel voor dat ik het me niet mag aantrekken maar mijn lijf heeft een eigen willetje!!  En het einde van de tunnel is nog niet direct in zicht..

Zou emigreren een oplossing zijn?

woensdag 9 september 2015

Denemarken

5 dagen Denemarken in enkele foto's


                       

woensdag 5 augustus 2015

pesterijen

Gistermiddag kwam ik thuis en wou ik een douche nemen.  Mijn verwarmingsketel was het daar echter niet mee eens want ik kreeg geen warm water!!  Ik vloekte eens luidop, sloeg een handdoek rond en ging eens kijken wat er aan de hand was.

Alle lichtjes van het toestel brandde dus ik vroeg me af wat het probleem zou kunnen zijn.  In de badkamer draaide ik de warmwaterkraan volledig open en ging naar de verwarmingsketel kijken.  En ik hoorde dat die niet aansloeg *doemetoch*

Ik probeerde het nog enkele keren maar ik kreeg geen reactie.

Nu liep er een geleden bij luminus zo'n actie ivm het onderhoud van je verwarmingsketel en dat je bij problemen een noodnummer kan bellen en dan komt een technieker kijken wat er aan de had is .. en het probleem nog oplossen ook!  Ik heb daar op ingetekend en dus belde ik naar het 'noodnummer'.

Een vriendelijke mevrouw schakelde me door naar nog een vriendelijke mevrouw die mijn gegevens noteerde en me zei dat ze een technieker zou contacteren die op zijn beurt mij zou contacteren om af te spreken om eens naar mijn verwarmingstoestel te komen kijken en het probleem eventueel op te lossen (wat een zin is het niet..).  Gister kon die niet meer langskomen dus werd er een afspraak deze namiddag gemaakt.

Deze namiddag kwam de technieker dus langs en toen volgde deze conversatie;

technieker; "mmm het toestel werkt wel degelijk .. hij krijgt precies geen aansluiting met de gas"
lie; *trekt grote ogen*
technieker; "mevrouw, hoe kookt u?"
lie; *vraagt zich af wat warm water met koken te maken heeft* .. "euhm op gas"
*lie's frank begint te vallen*
technieker; "mag ik even naar uw keuken gaan?"
lie; "ja natuurlijk"

De technieker draait een knop open en .. er gebeurt niets .. NIETS .. zoals in geen-gesis-wat-je-normaal-hoort-als-je-de-gastoevoer-opendraait

technieker; "zie-de-wel geen aansluiting met de gas.  Euhm mevrouw is uwe gas misschien afgesloten?"
lie; *trekt terug grote ogen en voelt lichte paniek opkomen*  "Euhmmm NEEN .. alé .. bij mijn weten toch niet"
technieker; "ik zal eens gaan zien bij uw gasmeter"

technieker triptrap de trap af met lie neig op zijn schouders.  In de garage wijs ik hem waar de gasmeters hangen en dan..

technieker; "zie-de-wel .. mevrouw uw gaskraan is dichtgedraaid"
lie; "euh pardon"
technieker; *draait de knop een slag om*  "Nu zou alles moeten werken"
lie; "echt?"
technieker; "ik denk het wel"

En de technieker had gelijk!!  Wie of wat 'mijn' gastoevoer heeft dichtgedraaid blijft een mysterie.  Wel zei de technieker dat zoiets niet vanzelf gaat..  En ik denk daar ook zo over!!
Maar wie er met zijn/haar handen aan die kraan is gekomen is een groot vraagteken.
al heb ik wel een klein vermoeden

En alsof dat nog niet genoeg is heeft die flauwe grap mij een financiële opdoffer van €132,50 gekost!!
Niet slecht voor het opendraaien van een kraantje, niet?

Ok, ergens is het ook mijn eigen schuld .. ik had er maar op moeten komen om de gasmeter te controleren .. maar ik heb had mij nooit kunnen voorstellen dat er iemand anders mijn gastoevoer zou dichtdraaien.  Nu weten dat er wel zo iemand rondloopt is geen fijn gevoel..

woensdag 8 juli 2015

vooruitzichten

Een opstoot van fibromyalgie + rugpijn + hoofdpijn + lichte aanvallen van epilepsie = het gevoel hebben dat je leeft .. maar niet in de positieve zin  :-/

Maar buiten dat alles blijf ik bij mijn beslissing om volgend jaar de UrbanTrail in de koekenstad te lopen!
En om terug loopbaanonderbreking aan te vragen, ditmaal 2x een halve dag .. om de 'huishoudelijke taken' te spreiden zodat er in het weekend meer tijd is het rustig aan te doen.  Ze weten het alleen nog niet op het werk..

Volgende week (nog maar eens) richting kliniek voor een mri van de rug en de dag nadien voor de uitslagen.  9 Van de 10 wordt het een 'spuit in de rug' - niet fijn, niet gezellig en naar 't schijnt alles-behalve-aangenaam maar toch liever gister dan vandaag!

op-naar-maandag .. maar dan de maandag binnen 2 weken!!

zondag 28 juni 2015

verhuizen?

De laatste maanden heb ik enkele impulsieve beslissingen genomen; zo was er de reis naar Denemarken, deelnemen aan de UrbanTrail van volgend jaar in de koekenstad en ik twijfel serieus of ik terug voor een half jaar loopbaanonderbreking zou nemen.

Onlangs heb ik moeten toegeven dat ik hier niet graag woon!  Dus ben ik bij de bank eens gaan informeren wat de stappen zijn ivm een (eventuele) verkoop van dit appartement (ivm de hypotheek enzo) en de informatie die ik viel nog mee.  En dus geef ik mezelf 1, maximum 2, jaar de tijd om het appartement grotendeels af te werken en dan ga ik het eens laten schatten .. en wie weet ..

maandag 22 juni 2015

ze brachten nog eens een bezoek aan de koekenstad

                     

zondag 7 juni 2015

ouder worden

Er werd dus een scan genomen en bij het zien van het resultaat zei de arts dat ze nog nooit zo een duidelijke  foto van een hernia had gezien van iemand van mijn leeftijd!!

owkay .. dat wist ik dus ook weeral

dinsdag 2 juni 2015

een niet alledaags beeld..


   

dinsdag 19 mei 2015

facebookstatus

lie° deed toch maar een retourtje 'spoed' met het verschot en kreeg een speeddate met de scanner voorgeschoteld..

zaterdag 16 mei 2015

een pijnlijke grap

..
K.: "Will do!  Hoe gaat het met jou?"
lie°: "ça va.  Zit nog eens met een serieus verschot in m'n rug .. was vergeten hoe zeer dat doet! Hoe gaat het met jullie?"
K.: "Alles goed met ons, geen Schotten *engelse vlag* in de rug *smiley*"
..

En toen moest ik lachen, zoals in 'hard lachen' .. wat geen goed idee was want lachen doet verdomd véél pijn!!

donderdag 14 mei 2015

omdat kleine beetjes helpen

Morgen is het 'TSC Global Awareness Day'.
TSC staat voor Tubereuze Sclerose Complex - ook wel de ziekte van Bourneville genoemd.

Het is zo'n ziekte waarbij je bij je ze de naam een eerste keer probeert uit te spreken, je gegarandeerd verkeerd uitspreekt.  En het is ook dat je de ziekte pas leert kennen als je ermee wordt geconfronteerd.  Bij mij was dat althans zo!

Vrienden E. en G. zijn mama en papa van P.  Op het ogenblik van de diagnose was P. ongeveer anderhalf en omdat hij maar niet van zichzelf kon rechtzitten moest hij een aantal testen ondergaan.  Daaruit is gebleken dat hij TSC had.  Puur toeval dus.

Wat is TSC nu?
Het is een erfelijke (iets met een eiwit), enorm complexe ziekte, waar men niet aan sterft maar waar men zijn of haar verdere leven voor behandelt moet worden.  Er is geen remedie om de ziekte te genezen.  Met medicijnen wordt geprobeerd om de symptomen te verminderen.

Er zijn zovele symptomen dat men niet onmiddellijk de diagnose kan stellen.  De symptomen zijn héél uiteenlopend; goedaardige tumoren in de hersenen en andere organen, nierproblemen, huiduitslag, adhd, zelfs mentale achterstand en epilepsie.

Het vervelende is dat niet alle patiënten al deze symptomen hebben .. dat maakt het vaststellen van TSC zo moeilijk!

Om een voorbeeld te geven; iedereen (of toch de meesten) hebben in zijn of haar pubertijd wel eens last van puistjes.  Dat zijn toestanden die bij de periode horen, daar hol je, 9 van de 10, niet mee naar een huisarts.  En dan nog zou die je de raad geven om je snoet goed te verzorgen, zeggen dat puistjes nu eenmaal bij je leeftijd horen en dat je enkele jaren geduld moet hebben.

Denk nu niet dat je bij een beetje huiduitslag of 2 puistjes TSC hebt .. ik heb hier een voorbeeld genomen om duidelijk te maken hoe moeilijk het is om tot de diagnose TSC te komen.

Ik wil hier geen actie in gang zetten zoals vorige zomer met ALS.  Ik wil hier een tot hiertoe héél onbekende ziekte een dag in de kijker zetten, al is het maar één dag met een blogje.  Dat is één tekstje over TSC meer!

En daarom dit blogje en staat er op 'mijne facebook' #IAMTSC


#IAMTSC
TSC Global Awareness Day 

woensdag 29 april 2015

lie° kan niet meepraten..

.. over zoveel tinten grijs
.. Grace Anatomy
.. Game of Trones

En het zal er alleen maar erger op worden sinds mijn kabeldistributie is afgesloten.  Niet omdat ik de rekeningen niet betaalde maar omdat ik die héél bewust heb opgezegd!

Het nieuws bekijk ik online, in de bib haal ik dvd's en heb Netflix (al kijk ik daar enkel in het weekend naar).  Ok, het is was even wennen maar na een weekje was ik het gewoon en nu mis ik het eigenlijkfeitelijk niet.

Een nadeel is wel dat ik niet kan meepraten over allerlei feuilletons maar dat kon ik, toen ik nog kabel had, ook niet..

zondag 26 april 2015

geniepig


Een fijne zondagmiddag is stiekem afspreken met enkele collega's om een lopende collega te gaan aanmoedigen aan de start van de ten miles.

Uiteraard met spandoek!!

S. gaat zich nog beklagen dat hij bij ons is begonnen  :-)

dinsdag 14 april 2015

goedkeuring

lopen .. dat is steeds blijven kriebelen.  Iedere keer ik iemand zie lopen/joggen pikt het .. nog steeds!  Ik heb het besproken met de kinesist en die zei 'gewoon doen maar wel voorzichtig zijn' .. en ik begon licht te glimlachen!  En dus ga ik mijn loopschoenen terug opdiepen .. heb ze lang geleden ver weg gestoken .. maar nu mogen gaan ze terug uit de doos.

En ook al doet het rechterbeen/enkel/voet nog iedere dag pijn, ik moet ga het nog een keertje proberen!  De kinesist heeft wel héél duidelijk gezegd dat ik het kalm aan moet doen en eerst op vlakke ondergrond!

En vroeger moet ik van me afzetten, vergeten.  Ik mag me daar niet op focussen, niet de doelen voor ogen houden die ik toen had..
Dat is moeilijk maar hej ik heb goedkeuring van een professioneel iemand om terug te lopen.

woensdag 8 april 2015

boos/kwaad/pissed-of

En wel op de mama van mijn klein petekind (of is het metekind .. heb dat nog nooit gehoord maar je hebt toch een 'peter' en een 'meter' .. anyhoew!).  Ik had haar vorig jaar, eind november begin december, al gevraagd om een datum te prikken voor de kerstcadeau's en nieuwjaarsbrieftoestanden want de eindejaarsperiode is een drukke periode.  Met een nieuw samengesteld gezin (van haar kant) EN een ex-man, die wreed moeilijk doet, leek het me beter om de hele rimram begin januari te houden.  Dit was ok en ze zou me een aantal dagen doorsturen.

Dat was begin december!  Ik heb haar in december er nog 2x aan herinnerd!  Steeds wimpelde ze me af met 'oh ja, ik zal je nog mailen' en 'als we terug zijn van Oostenrijk laat ik iets weten' .. we zijn nu begin april en ik heb nog niets gehoord!  Sorry maar geen 3de keer!!

Dus heb ik de cadeautjes terug in de kast gelegd..
En ergens wist ik dat dit zou gebeuren want klein petekind zou een 'groot bed' krijgen en ik had tegen zijn mama gezegd dat hij van mij dan een dekbed zou krijgen.  Dat dekbed heb ik nog niet in huis gehaald omwille van dat voorgevoel!  Een leuke lego-overtrek voor dat dekbed had ik begin december al in huis!

Dan nog iets;
Binnen 2 weken doet klein petekind zijn communie.  Een tijd geleden stuurde ze al een 'save the date'-sms met de melding dat de uitnodiging nog zou volgen.  We zijn nu 2 weken van het feest af en tot hiertoe is er nog geen uitnodiging in mijn bus gevallen..

Dit alles is begonnen sinds haar nieuwe beau in haar leven is.  Ik weet dat dit als een jaloerse lie° overkomt maar het is simpelweg zo .. met haar vorig lief was het krak hetzelfde!  Haar hele wereldje draait rond haar mama, de kindjes en haar lief.  Verder heeft ze niemand nodig.  Ergens begrijp ik dat wel .. mijn mama was ook mijn allerbeste vriendin en mijn vriend/lief nam ook een héél belangrijke plek in mijn leventje (is dat niet normaal) , maar ik had, en heb, nog anderen rond mij.  Ik zou niet kunnen leven zonder anderen rond mij .. ook al is mijn sociaal leven tot een minimum herleid.

Ben eens benieuwd voor binnen 2 weken..

maandag 30 maart 2015

even geduld ajb

Dan ruikt je keuken lekker naar de versgebakken brownies en appelcake, ga je even snel de was wegleggen en .. dan ga je door je rug bij het wegleggen proberen wegleggen van een badhanddoek!!
De collega's zullen even moeten wachten op mijn traktatie..

zondag 29 maart 2015

lie° doet iets fout..

.. en lie° weet niet wat!

De voorbije 3x is 'mijn' brood mislukt.  De ene keer is het brood ongeveer 20 minuutjes voordat het bakprogramma gedaan ingezakt, terwijl het tijdens het rijzen bijna tegen het deksel van toestel zat.  En de andere keren wou het niet rijzen ook al heb ik er de juiste hoeveelheid gist bijgevoegd.

En ik doe nochtans niets anders.  Misschien dat ik de ingrediënten niet met evenveel liefde behandel dan anders..

happy something

Vorige week was nog een dag die ik sinds enkele jaren graag oversla..

Daarbij hoort zo'n traditie van trakteren, zo ook op het werk.  Naast de klassieke appelcake, heb ik dit jaar suikervrije brownies gemaakt!

Ben eens benieuwd wat de kritische collega's gaan zeggen.
.. voor alle zekerheid heb ik nog 2 grote zakken m&m's mee  ;-)

zondag 8 maart 2015

granenreep

Dat begint hier stilletjesaan een 'kookblog' te worden  ;-)
Op het internet heb ik al vrij veel suikervrije recepten gevonden maar de meeste haal ik toch bij haar en haar.

Tussen de recepten op 'blij zonder suiker' vond ik een recept voor graanrepen.  Nu ben ik geen graanrepen-mens maar ik was wel benieuwd.  Het is een vrij simpel recept dat je kan bereiden met enkele basisingrediënten .. als je suikervrij kookt/bakt tenminste.

>  90ml honing
>  250ml muesli - ik gebruikte appelcrunch met stevia van delhaize
>  100gr notenmix
>  2 el pompoenpitten
>  1 el zonnebloempitten
>  2 el kokosolie

>  meng de droge ingrediënten
>  voeg de honing en kokosolie toe
>  doe het mengsel in een grote vorm en druk het mengsel aan tot je een dikte hebt van 5cm
>  bak +/- 25 min op een 170 °C

Als notenmix gebruikte ik hazel-, cashew- en pecannoten die ik even in de blender wat fijner hakte.  Ik heb heel dat alles wel +/- 30 min op 160°C gebakken en dan in de oven laten afkoelen.   Het resultaat was ontzettend zoet maar dat is mijn eigen schuld omdat ik geen 'pure' muesli heb gebruikt.  Zeker voor herhaling vatbaar!  Maar dan wel met een laagje bakpapier op het mengsel en de oven in EN met 'klassieke' muesli.

Genoeg voor nu .. mijn home-made brood is klaar  :-)

maandag 2 maart 2015

een impulsieve beslissing..

.. 6 dagen Denemarken later dit jaar!

zaterdag 28 februari 2015

suikertest

Het is alsof het overal 'suikerloos' is wat de klok slaat.  Persoonlijk gaat het me goed af AL zeg ik er direct bij dat ik wel probeer om zoveel mogelijk suiker te vermijden maar ik ga me er nu niet voor in onmogelijke bochten wringen.

Zo heb ik van de week een quiche gemaakt en het bladerdeeg en (vet)-arme room kwam van de supermarkt.  Dat zijn producten waarvan ik weet dat ze suikers bevatten.  Ok, op het internet zijn er wel recepten te vinden om zelf suikervrij bladerdeeg te maken maar 1) daar heb ik niet te tijd voor en 2) daar had ik op dat ogenblik geen zin in!  Misschien dat ik me daar later aan waag .. ik bak al zelf brood, ik lees etiketten en 9 van de 10 kies ik voor suikervrije producten maar ik maak wel uitzonderingen.

Maar terug naar 'het overal 'suikerloos' is wat de klok slaat'.  Deze week verscheen er op de site van De Standaard een test waarbij je je liefde voor suiker kan nagaan!  Nieuwsgierig als ik ben heb ik dat testje gedaan, ik ben streng geweest voor mezelf, heb mijn uitschuivers mee verrekend en ik klokte af op 2 suikerklontjes per dag.  En ook al zijn dat er toch nog 2, toch ben ik tevreden met dat resultaat.

De test vind je hier.

brood n°3

Het is gebeurd!  De eerste 2 keren was het wat zoeken maar de 3de poging was er boenk-op.
Ik ben namelijk niet iemand die eerst een handleiding leest vooraleer een toestel in gebruik te nemen.  9 Van de 10 sla ik de handleiding open als er iets aan het toestel niet marcheert .. maar doen we dat niet allemaal zo?

Bij de broodbakmachine - vanaf nu kortweg 'domo' genoemd - zit er wel een receptenboekje bij maar op het internet had ik al een recept voor suikervrij brood gevonden en ik kon niet wachten om dat een keertje uit te proberen.  Qua smaak viel het heel goed mee, rekening houdende dat brood van bij de bakker anders smaakt dan brood dat je zelf bakt.

Het recept dus:
500gr speltmeel - 7gr droge gist (ik gebruikte gist uit-een-pakske dat 11gr weegt) - 7gr zout - 175ml water - 150ml appelsiensap (vers geperst) - 10gr honing - 10gr olijfolie

° doe de helft van het meel in de vorm
° daar giet je het water en appelsiensap bij
° dan de olie
° de honing leg je in het midden
° dat alles bedek je met het resterende meel

dan wordt het tricky..

° in de ene hoek van de vorm leg je voorzichtig de gist
° en in de andere hoek het zout

Deksel dicht en het 'volkorenprogramma' kiezen.
En dan is het wachten geblazen - halverwege het programma begint mijn keuken naar versgebakken brood te ruiken  :-)

Eén van de komende weken zou ik eens willen proberen wat het geeft als ik grof gehakte noten en/of gedroogde vruchten aan dit recept toevoeg..

vrijdag 20 februari 2015

SugarChallenge on hold..

.. wegens een hardnekkige maag/darmontsteking in combinatie met een viraal virus(je)
(gevolgd door zo een blauw/paarse-miserabel-uitziende-met-dik-opgezette-oogjes-smiley maar ik weet niet hoe zo'n figuurtje hier neer te poten..)

zondag 15 februari 2015

dwarsligger

Bij me in "den blok" hangt er de laatste tijd een gespannen sfeer.  De reden van die spanning is een gang!  Meer bepaald het kuisen van die gang.
En de "aanstoker" van die spanning ben ik!  Ik die overschot van geduld heeft, die ontzettend veel kan verdragen .. ik geef toe dat ik de aanstoker ben!

Vorig jaar hadden we de ophaalkalender van het huisvuil opgehangen, iedereen wist dat hij/zij over een heel jaar de gang 8x moest kuisen en kon zelf een week kiezen die hem/haar het beste uitkwam.

Dit jaar heeft er 1 iemand besloten om voor heel de blok te bepalen wie wanneer moet kuisen.

En ook al is het een futiliteit, dat is voor mij een brug te ver .. dan ga ik dwarsliggen want niemand, echt niemand, moet mij zeggen wanneer ik moet kuisen.  In heel mijn dertig-en-zoveel-jaren is er maar 1 iemand geweest die mij mocht zeggen wanneer er gekuist moest worden en dat was mijn mama!  En verder niemand!

Dat is toch te gek voor woorden!  Als ik hierin meega wat is dan het volgende .. dat er voor mij bepaald wordt welke kleur kousen ik moet aantrekken of zo?

donderdag 12 februari 2015

suiker iemand?

fruit .. veel fruit .. bergen fruit (in plaats van koekjes enzo)
maar ik hou het verrassend goed vol .. al zeg ik het zelf!

Ik snak niet naar suikertoestanden al moet ik wel toegeven dat er, voor mijn verjaardag volgende maand, een pakje letterkoekjes in de kast ligt te wachten  *grijnsgrijns*

Ondertussen heb ik een paar suikervrije recepten uitgeprobeerd waarvan 1 gewoonweg supergeweldiglekker amandelbrood - recept hier te vinden!  Qua structuur had het wel wat meer weg van een cake maar lekker!  Echt lekker!

Dan waren er de bosbessenmuffins waar mijn keuken plots vol rook hing .. dus iets minder goed gelukt maar ik ga voor een 2de poging.

De broodbakmachine wordt van 't weekend geleverd.

En ook al moet ik uitkijken met het eten van zuivel, ik heb bij Albert Heijn suikervrije kwark en geitenkaas in-blokvorm gevonden .. en ik ben nog dol op de pestokaas van de biowinkel.

maandag 2 februari 2015

voltijds

eerste dag terug voltijds..
toch iets zwaarder dan verwacht..

woensdag 28 januari 2015

suikervrij - tussenstand

Bijna een maand verder dus tijd voor een tussenstand.

Als ik eerlijk ben zijn er al enkele uitschuivers geweest.  Zo waren er koekjes van den Ikea, zo van die neiglekkere gemberkoekjes en omdat ik mijn pakje liet vallen, en enkele koekjes gebroken waren, kocht mijn gezelschap prompt een 2de pakje..  één voor elk handje dus..  en die pakjes zijn ondertussen al op  :-/
En ik kan Ikea echt niet buiten lopen zonder een doosje van hun 'letterkoekjes' maar dat doosje staat nog netjes in de kast .. ongeopend!

In de winkel heb ik suikervrije speculaas en kokoskoekjes gevonden maar zijn dat uitschuivers?
Door de week eet ik bruin of speltbrood en enkel in het weekend komt er wit brood in huis.

En verder ben ik 1 keer gaan eten (vol-au-vent me like .. me like a lot) maar het dessert heb ik aan me voorbij laten gaan.

Via de cursus weet ik dat volkoren of speltproducten het beste zijn - in witte producten zit er vrij veel suiker.  In mijn keukenkast staat er welgeteld 1 pak gewone pasta.  Volkorenpasta koop ik al jaren dus dat was geen grote ommekeer.  Van speltpasta wist ik zelfs niet dat het bestond maar daar is ondertussen verandering in gekomen en dus staat dat mooi te wezen naast de volkorenpasta.  Al durven er in volkorenproducten ook geraffineerde suikers te zitten.  Etiketten lezen is alles!

In kaas zit niets van suiker maar het is niet de bedoeling om iedere dag kaas te eten.  Wel heb ik meerdere en verschillende soorten kaas in de koelkast liggen.  Mijn absolute favoriet is kaas met pesto!  Zo  o n g e l o o f l i j k  lekker!!  Wel niet gemakkelijk te vinden - de mijne haal ik in een grote bio-supermarkt.  Naast 100gr dun gesneden :-) breng ik ook steeds een blokje mee.
Verder ligt er ook geitenkaas en 48+ kaas in de koelkast.

De ingrediënten om zelf (spelt) brood te bakken heb ik al, nu nog een broodbakmachine.

De cursus heeft me geleerd dat er in de mafste producten suiker zit.  Zelfs in vlees zit suiker!  Nu ben ik geen vleeseter maar ik verschoot daar wel van!  Tot hiertoe heb ik nog maar 1 beleg voor op de boterham 'ontdekt' en dat is zelfgemaakte tonijnsalade..

En héél veel fruit en groenten uiteraardnatuurlijk!

Misschien waag ik me dit weekend aan homemade sugarfree amandelbrood .. ben eens benieuwd..

maandag 26 januari 2015

Het doet wel iets met ne mens..

.. militairen in de straat zien staan met wapens van een halve meter groot..

maandag 19 januari 2015

even snel

druk hier .. of toch weer niet

Halverwege deze maand - ik was ongeveer 14 dagen aan het werk - kreeg ik een brief van mijn mutualiteit waarin stond dat de behandelende controlegeneesheer mij de toelating gaf om deeltijds het werk te hervatten .. euhm owkay

Ik dacht bij mezelf dat ik eens eventjes snel de maand januari zou afwerken om dan in februari volledige dagen te gaan werken.  Als ik eerlijk ben vallen die halve dagen me moeilijker dan ik dacht maar ik heb nog 2 weken de tijd dus dat alles komt wel goed.

Ondertussen serieuze knopen doorgehakt; alle contact met broertje verbroken, moeten stoppen met de academie, met veel tegenzin aan de kiné begonnen (nog 28x te gaan *zucht*), de crosstrainer weggedaan en eens zware opkuis gedaan in mijn kasten.  Kringloopwinkel en containerpark here i come.

De online cursus ivm suikervrij is ondertussen achter de rug; héél interessant, veel bijgeleerd en het gaat zelfs vrij goed met het vermijden van geraffineerde suikers.  Ik eet bergen fruit, heb er een verslaving aan snoep-tomaatjes bij en later deze week schaf ik mezelf zelfs een broodbakmachine aan.  Het enige wat ik mezelf op dit ogenblik gun in verband suikers is .. wit brood!  Verder lukt het me al om etiketten te lezen, ben ik vaste klant in de biowinkel en daar heb ik suikervrije speculaas ontdekt!  Al wil ik niet steeds naar de biowinkel wil/ga hollen want mijn geldbeugel gaat daar niet mee akkoord!

.. later meer

woensdag 14 januari 2015

kwam een meisje bij de kinesist..

ik gaf hem mijn voorschrift en hij vroeg me hoe het met mij ging..
(de vorige keer was ik daar ivm de fibromyalgie en deed hij iets met drukpunt-toestanden op mijn hoofd)
'ça va' zei ik met een glimlach op mijn snoet en trok alvast mijn sneakers uit..
hij bekeek het voorschrift even snel, legde het op zijn bureau en zei me dat ik op mijn rug op de tafel mocht gaan liggen..
hij ging achter mij zitten en nam mijn hoofd vast..
en ik zei dat ik voor mijn rechtervoet kwam..

hilariteit allom :-)

zondag 4 januari 2015

lieve nonkel

Dag nonkel P.

Het moest er eens van komen hé.  Nonkel G. heeft weer eens in de kliniek gelegen.  Een goede maand na zijn beroerte.  Deze keer op geriatrie .. als één hoopje ellende!

En ik heb het zien aankomen .. ik zag al een tijdje dat nonkel zich niet goed in zijn vel voelde en dat hij het lichamelijk en geestelijk moeilijk had.  Hij heeft het me zelfs gezegd!

Aangezien nonkel niet naar mij wil/wou luisteren heb ik je zo vaak gevraagd of jij eens met hem wou praten maar je wimpelde mij af door te zeggen "maar kind, dat is gewoon een periode .. nu het sneller donker is enzo.  Nonkel heeft ne schrik gepakt bij zijn beroerte, hij zegt zelf dat het tussen zijn oren zit en dat hij zich daarover moet zetten.  Hij is veel te goed om naar een serviceflat of een home te gaan!  Geef dat gewoon wat tijd".

Dat nonkel geestelijk nog perfect is daar ben ik het volledig met je eens maar lichamelijk gaat het niet goed!  Op een half jaar tijd is hij 2x gevallen, gaat hij steeds moeilijker te been, heeft hij een lichte beroerte gehad.  Hhij is blind aan 1 oog en met het andere ziet hij amper!  Wil je het niet begrijpen of kan je dat niet begrijpen!

Je vertelde me dat vooral het sociale contact belangrijk is .. hij moet onder de mensen komen; zijn dagelijkse boodschappen (krantje gaan halen, naar de bakker en beenhouwer), er is de postbode die langskomt, er is de kuisvrouw en er zijn de mensen van de kerk waar hij wekelijks naartoe gaat.  En dan brengen zowel jij als ik wekelijks een bezoekje aan hem.  En in verband dat moeilijk stappen heeft hij sinds kort een wandelstok zodat hij kan voelen waar de stoeprand eindigt!

Ok goed, sociaal contact is belangrijk maar de dagelijkse boodschappen gaan steeds moeilijker, ondanks de wandelstok .. en wat als het begint te vriezen?  Heb je daar al eens bij stilgestaan?  De postbode valt enkel binnen voor zijn wekelijkse borrel, de kuisvrouw komt te pas en te onpas en ja er zijn nog de mensen van de kerk.  Jij hebt de tijd om er wekelijks naartoe te gaan want je bent vorig jaar met pensioen gegaan maar ik begin morgen terug te werken dus ik heb niet zoveel tijd en, hoe graag ik nonkel ook zie, ik heb nog wel andere zaken te regelen en ik wil niet van de 6 naar de 9 hollen om binnen een aantal maanden terug te crashen!

Op een bepaald ogenblik had ik er genoeg van, heb ik je gepasseerd en ben zelf informatie gaan zoeken.  Gebeld, gemaild .. ik heb het allemaal gedaan tot ik op het punt was gekomen dat de wachtlijst aan te pas kwam.

U weet dat er te weinig plaatsen in serviceflats en home's zijn zodat er wachtlijsten worden aangelegd.  En tot dat punt was ik geraakt maar ik durfde nonkel niet in zijn naam op de wachtlijst zetten.  Ik heb je dat gezegd maar weer zei je, met die blik in je ogen à la domme-geit daar ben je weer, dat nonkel daar véél te goed voor was enzovoort.
Enfin je kwam weer afzetten met je klassieke (volgens mij ingestudeerde) uitleg!

Ook blijf je nonkel steeds maar weer vergelijken met jou schoonmoeder en dat die ook thuis zit, dat die vorig jaar een lange tijd in de kliniek heeft gelegen, dat je daarvoor ook het nodige opzoekwerk hebt gedaan en dat er zovele mogelijkheden zijn inzake thuishulp.  Wel nonkel, tussen zeggen en doen ligt een hemelsbreed verschil en de situatie van nonkel is een héél andere situatie van jou schoonmoeder, dus hou alsjeblieft op met die mensen met elkaar te vergelijken!

De week dat ik nonkel aansprak over instanties inzake thuishulp is het toch zover gekomen.  Nonkel zag het echt niet meer zitten, zag het allemaal somber in, zat in zak en as, had er echt genoeg van, kon niet verder en ging met jou naar de huisarts .. en het vervolg weet je wel!

Ik ging om de dag naar de kliniek en het deed me pijn om hem zo te zien.  Onlangs zei je me dat je nonkel ontzettend graag ziet.  Maar waarom wil je dan niet het beste voor hem?  Ook al zal het voor hem een lange en ongelooflijk moeilijke weg zijn!  Er zijn al zeker 2 mensen die hem daardoor zullen helpen!

Nonkel, je bent een schat en ik heb je graag maar soms krijg ik geen hoogte van je.  Je bent het buitenbeentje van de familie.  In tegenstelling tot je broers en zus ben jij iemand die actie onderneemt in plaats van aan de zijlijn te staan en te zeggen hoe anderen actie moeten ondernemen.
Maar ik ben ondertussen toch licht op die mening teruggekomen.  Je bent niet de 'actieman' die ik dacht dat je was.

Maar weet je .. nu nonkel terug thuis komt daar misschien verandering in.  Nonkel wil geen hulp van mij maar wel van jou.  Je hebt al aangegeven dat je nonkel zal helpen en ik ben je daar ontzettend dankbaar voor!  Simpelweg omdat ik niet wil dat nonkel terug in datzelfde straatje terecht komt.  Maar je hebt al gezegd dat we niets mogen overhaasten, dat nonkel het tempo moet aangeven.

Dat uitgerekend jij dat zegt geeft mij een bang gevoel.  Ik kan alleen hopen dat mijn gevoel onterecht is.  Laten we afspreken dat jij helpt bij de zware beslissingen en ik bij de kleine.  En samen staan we achter nonkel om hem op te vangen als die de situatie somber inziet.  Is dat ok?

xx lie°