vrijdag 30 mei 2014

picknick @ Park Spoor Noord

Gister organiseerde thuisafgehaald.be een picknick in/aan Park Spoor Noord.  Gewapend met pastasla, zonnebril en Dafalgan (had er thuis al eentje genomen) vertrokken we tegen 13u richting park.

   
Bij aanvang was het wat bewolkt maar naarmate de dag vorderde zocht de zon zich toch een weg doorheen de wolken en toen ik vertrok had ze gewonnen.

photo challenge 22/52


Her en der in de koekestad zijn er gedichten van stadsdichters aangebracht op gevels.  Ik had er al eens eentje getrokken en hier geplaatst voor de photo challenge.

Misschien dat ik eens opzoek waar er nog hangen, daar foto's van ga nemen en die opnemen in de challenge.  Zo is het plaatje compleet  :-)

maandag 26 mei 2014

lie° ging kiezen en nam beslissingen

En het totale pakket (binnen stappen, stem uitbrengen, documenten terugkrijgen en buiten stappen) heeft al bij al nog geen 10 minuten geduurd!!  Normaal gezien zijn er wachtrijen voor het stembureau, bij 'ons' was er een wachtrij om naar buiten te gaan, ze liepen wat achter met het teruggeven van de documenten  :-)

Verder heb ik de voorbije dagen/week tijd gehad om eens goed na te denken en dat is .. niet goed.  Er zijn een aantal beslissingen genomen; zo bel ik vandaag naar de kliniek om te horen of mijn controle-afspraak niet vroeger kan.  De 'druk' in mijn hoofd is niets geminderd - ik heb constant het gevoel een te-strakke hoofdband te dragen (zo'n jaren '80-model), zie met momenten nog steeds vlekken en de vermoeidheid is niet afgenomen .. mijn beste uren heb ik in de voormiddag en een stukje middag, zo tot een uur of 3.  Niet dat ik in paniek ben of zo maar ik wil wel dat die hoofdpijn mindert.  Met de vermoeidheid en de spierpijnen daar wil ik desnoods nog wel even met wachten..

Als ik daarvoor medicatie moet nemen dan is het maar zo.  Ik zou dat op eigen houtje kunnen maar sommige medicijnen kunnen 'vechten' met de epi-medicatie die ik dagelijks neem en dat wil ik wel voorkomen.  Om een voorbeeld te geven: om enkel de vermoeidheid tegen te gaan zou ik zo een apotheek kunnen binnenstappen en een voedingssupplement kopen die vrij in de handel verkrijgbaar zijn (binnenkort zijn het examens en dan zie je daar regelmatig reclame voor).  Enig nadeel is dat die 9 van de 10 cafeïne bevatten en wat werkt epilepsie in de hand .. juist cafeïne!

Een andere beslissing was eentje van een ander kaliber; ik heb besloten om het lopen op een laag pitje te zetten .. geen fijne beslissing.  Mijn loopschoenen berg ik niet op, ik heb mezelf voorgehouden om eind deze week me nog eens aan een loopje te wagen en te zien hoe dat euhm loopt..  En ik overweeg om een 2de fiets aan te kopen, die aan het station te zetten en te gebruiken om dagelijks naar het werk te fietsen, kwestie van toch nog een beetje beweging te hebben.

Geen beslissingen waar ik plezier uit haal..

donderdag 22 mei 2014

vogeltjes vouwen

en dus ging deze omslag vandaag op de post

terug naar af..

Maandag; ik voelde me nog niet 100% maar zag het wel zitten en had er zin in om terug aan het werk te gaan.  Uiteraard was ik voor de wekker wakker..  Aan de Singel een vélo'ke genomen, dat aan de Borgerhoutse poort teruggezet en omdat er net een tram aankwam op de tram gesprongen om enkele halte's later af te stappen.  Op het werk aangekomen stond pal in het midden van mijn bureau een bakje met in grote letters 'VOOR LIE' op (je kon er niet naast zien) .. ik trok mijn wenkbrauw op, haalde er de papieren uit, zette het bakje opzij, deed mijn jas uit en nam een tas koffie.  Ik startte de pc op en deed mijn e-mail open.  Ik sorteerde mails en las die ene mail van M. waarin ze vertelde dat ze die dag zou thuiswerken en de dag nadien op het hoofdkantoor zou werken.  Weer trok ik mijn wenkbrauw op en had het gevoel dat er hier wat meer aan de hand was maar wie ben ik om de planning van mijn overste in vraag te stellen dus las ik verder en toen kwam de aap uit de mouw..

Op de 1ste verdieping zijn er al een hele tijd werken aan de gang.  Tijdens die werken is er asbest gevonden in het kantoor pal boven de ruimte waar M. en ik zitten!  Asbest kan (licht uitgedrukt) schadelijk zijn voor de gezondheid zodra die platen versplinterd worden dus werden er plannen opgemaakt om dat asbest te verwijderen.  De communicatie liep niet van een leien dakje maar op het einde van de rit werd ons meegedeeld dat er een gespecialiseerde firma ingeschakeld zou worden (dat zou er nog aan moeten ontbreken) en dat er verder gewerkt kan worden in het gebouw; men verwijdert dat asbest door de ruimte af te bakenen en via een heus afzuigsysteem wordt dat asbest naar buiten afgevoerd.  EN het verwijderen van het asbest zou 2 dagen in beslag nemen..

M. heeft steeds gezegd dat ze niet aanwezig wil zijn tijdens die werken .. ze heeft zelfs eens gezegd dat ze van mening is dat wij dan maar op verplaatsing moeten werken  ..  en M. kan nogal luid en krachtig haar mening 'meedelen' maar de dienst die normaal gezien op de 1ste verdieping werkt ging daar niet op in en ik weet niet wat de mening van het diensthoofd is en/of ze dit met haar heeft besproken.  Maar M. werkte die 2 dagen dus niet op kantoor.  In de mail vertelde ze me wel dat ik gerust op een andere plek mag gaan zitten als ik 'last' krijg van het lawaai.

Om 8u kwamen de werkmannen binnen, om 10 na 8 begon het geklop, geboor, .. en om 10u had ik terug barstende hoofdpijn en deed alles pijn.  Ik had het gevoel helemaal terug aan 'af' te zijn.  En 's avonds zat ik dus weer bij de huisarts, compleet in zak en as, die me prompt een verlenging van 2 weken voorschreef.  Moest de hoofdpijn op het einde van deze week niet geminderd zijn moet ik naar de kliniek bellen om de afspraak/controle met de neuroloog te vervroegen..

woensdag 21 mei 2014

photo challenge 20/52 & 21/52


Hiernaast ziet u de investeringen die ik heb gedaan om de hoofd- en de gewrichtspijn tegen te gaan.  Het trotste ben ik op de collectie zonnebrillen, het minst trots ben ik op de oordopjes maar niemand ziet het als ik die in heb :-)

Verder is er nog een 2de hoofdtelefoon besteld via het internet.  Deze dempt het geluid wat .. maar niet echt.


En het plein voor 'ons' héél mooie station is allesbehalve van het mooiste (vind ik) en het is dan nog genoemd naar één van de mooiste prinsessen die ons landje heeft mogen kennen/hebben.
Het is eerder een hoopje ellende en wat er sinds enkele weken staat neergepoot maakt het er niet bepaald mooier op.  Ik ken het programma maar volg het niet..  Volgens mij loopt dat bijna ten einde, niet?

zaterdag 17 mei 2014

wat een week

Eentje om 'U' tegen te zeggen..  Niet dat ik veel heb gedaan; maandagavond vond ik het genoeg geweest en dus zat ik dinsdagmiddag bij de huisarts.  De rest van de week thuis!  Iedere ochtend sleepte ik me uit mijn bed en s'avond lag ik/lig ik tegen half acht in mijn bed .. pijn overal en constant hoofdpijn, zelfs van het geroezemoes in de supermarkt word ik zenuwachtig.  De spier- en gewrichtspijnen zorgden ervoor dat ik amper kracht had in mijn handen/vingers en dus ging ik bij Decathlon polsbandjes halen.  Diezelfde spierpijn zorgde ervoor dat ik in het begin van de week amper een pen kon vasthouden.  Het was lang geleden dat ik het zo erg had zitten..
Op naar maandag!

zaterdag 10 mei 2014

no happy thoughts

Voel me geradbraakt .. alsof ik in een enorm grote droogkast heb gezeten die op volle toeren heeft gedraaid.  Alles doet pijn, iedere vezel van mijn lijf .. zelfs geluid.
Enkele weken geleden droomde ik nog over langere afstanden lopen maar alleen al de gedachte doet nu pijn.

Toch weiger ik nog steeds koppig toe te geven!  Al betrap ik me er de laatste tijd op om eens te informeren naar de (financiële) gevolgen om 4/5de te gaan werken maar ook dat is dubbel.  De reden om 4/5de te gaan werken is verkeerd, je eigen gezondheid zou geen reden mogen zijn om minder te gaan werken; als men bewust kiest om minder te gaan werken dan zou dat moeten zijn om overige vrije tijd, zoals in het weekend, extra tijd te kunnen doorbrengen met je gezin .. niet omdat je het risico loopt frontaal te crashen.  Die gedachte voelt gewoon niet goed!!


Een dag later lees ik dit artikel.  Ik begrijp de logica en als werkloze zal je echt niet van vandaag op morgen je eigendom moeten verkopen maar ergens vind ik niet dat de overheid kan beslissen wat men met zijn/haar spaarcenten moet doen.

Ok, er zitten rotte appels tussen die niet willen werken maar het overgrote deel werklozen zijn toch diegene die alle moeite van de wereld doen om een job te vinden maar er simpelweg geen aangeboden krijgen.  Laat me een voorbeeld uit mijn directe omgeving nemen; een doordeweeks koppel, zij is kleuteronderwijzeres hij een (voormalige) bankdirecteur met 2 ondertussen afgestudeerde kinderen waarvan nog 1 inwonend.  Tijdens de bankcrisis is hij zijn job verloren.  Hij is onmiddellijk op zoek gegaan naar ander werk maar hij heeft zijn leeftijd niet mee .. steeds weer krijgt hij te horen dat hij 'te oud' is.  Nog een veelgebruikt excuus is dat hij 'te duur' zou zijn en ook al wil hij onder zijn niveau werken toch krijgt hij keer op keer het deksel op de neus!

Die mensen hebben een eigendom maar die hebben er ook voor gezorgd dat hun beide kinderen konden studeren en (ook al heb ik geen kinderen) het is algemeen geweten dat kinderen centen kosten! Is er geen spreekwoord 'een kind kost een huis'?  Dat koppel heeft het nooit breed gehad maar ze hadden het ook niet moeilijk!  Tot hij zijn werk verloor en nu moeten ze iedere cent omdraaien om het einde van de maand te halen.  Dat zijn mensen die hard hebben moeten werken voor hun centen!

Is de NVA dan vergeten dat er misschien mensen met een eigendom zijn die moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen?  Dan zouden ze toch eens wat meer naar het nieuws moeten kijken want dat is de laatste tijd toch een item dat regelmatig terugkomt.  En wat als je je eigendom niet verkoopt krijgt?  Wat dan..

Ik ga mij prompt een krant halen .. wil moet dat volledige artikel lezen.

vrijdag 9 mei 2014

photo challenge 19/52

Op een ochtend, ergens deze week, wandelde ik richting job en zag ik deze ?informatie? bevestigd hangen aan een spoorwegbrug.  En vond dat wel grappig..

zondag 4 mei 2014

photo challenge 18/52

  
Deze foto's heb ik genomen aan een bekend plein in mijn stad.  Op dat plein liggen enkele bekende caféetjes; oa een gezellig café genoemd naar een bekende Kapitein.  De poort op de 1ste foto is een veelgebruikte doorgang naar de markt op zaterdag.  En de 2de foto is een gedeelde van een gedicht van de stadsdichter van enkele jaren geleden.

zaterdag 3 mei 2014

Enkele dagen later

We zijn ondertussen 5 6 dagen later en in tussentijd heb ik heeft mijn lichaam mogen ondervinden wat de gevolgen zijn van een moeilijk loopje van 5km.  Dat de loop niet van een leien dakje liep zorgt er volgens mij ook wel voor dat ik nog steeds de gevolgen voel.  Zowat al mijn gewrichten doen (nog meer dan anders) pijn, vooral mijn r-heup en -been.  Dat heeft er zelfs voor gezorgd dat ik de voorbije week 's nachts moeilijk kon slapen van de pijn.

Ondanks alles blijf ik toch dromen om langere afstanden te lopen (misschien komt de marathon er toch van).  Dat zal niet zonder slag of stoot gaan en ik hou me nu al voor dat ik nog serieus ga afzien maar ik ben niet zo dom om in m'n eentje het tempo en de afstanden op te drijven.  Ik ben van plan om me eens te laten testen op de sports-afdeling van de kliniek en ik wil het bespreken met mijn arts en neuroloog.  Als die laatste 2 zeggen dat het geen goed plan is en/of dat er wel eens serieuze gezondheidsrisico's aan verbonden zijn, dan vrees ik dat ik die droom definitief moet opbergen maar zover zijn we nog niet dus begin ik vanaf volgende week terug 'te hollen'.

Op het werk is het ook wel een stressie-gedoe de laatste tijd; het nieuwe boekhoudprogramma is niet bepaald 'gebruiksvriendelijk' en de start liep niet bepaald van een leien dakje maar dat is in tussentijd ook al recht gezet.  En dat de stressfactor van onze afdeling pal over mij zit maakt het er niet bepaald makkelijker op  :-)

Och, geduld is een mooie zaak  :-)
En de zon schijnt vandaag!

donderdag 1 mei 2014

van jereinste onzin gesproken :-)

Het is vandaag 1 mei en 1 mei is het Dag van de Arbeid!  En om dat te vieren (..) werkt! men! niet!
Beetje ironisch niet..

Wikipedia verteld me dat vooraleer "Dag van de Arbeid", "Dag van de Arbeid" werd gedoopt, er sprake was van "Viering van de Meimaand" .. ook wel "Lentefeest" genoemd.

Terug naar nu..
Communicantjes-die-officieel-geen-communicantjes-zijn-omdat-ze-niet-gedoopt-zijn vieren ook een lentefeest omdat ze van de kerk hun 1ste communie niet mogen 'afleggen'.  Men kan dus stellen dat zo'n 'Lentefeest' een officieuze versie van de 1ste communie is.

Dus eigenlijkfeitelijk .. vieren we met z'n allen ieder jaar opnieuw onze 1ste communie!!


Nu ken ik de echte toedracht van vandaag wel hoor .. maar lees de titel nog maar eens  :-)