zondag 30 maart 2014

de Rechtvaardige rechters

Er is weer een heuse heisa ontstaan over het ontbrekende paneel van het Lam Gods, de Rechtvaardige rechters.
En ook al zit ik voor mijn job tussen de monumenten toch vind ik dat jereinste zever; als puntje bij paaltje komt gaat het hier wel om een diefstal en bij mijn weten is diefstal nog steeds strafbaar en dus vraag ik mezelf af waarom die zogenaamde Gentse familie (die toegeeft het paneel te bezitten) dat dan niet teruggeeft..

Allemaal zever zeg ik u .. ik zal eens iets zeggen hé  ;-)
volgens mij hé hangt dat paneel ergens in het Vaticaan .. in de gym of zo ;-)

terzake
de 7de dag

photo challenge 13/52


    
Niet 1 of 2 maar 3 foto's deze week.  Allereerst een foto van de inkomhal van 1 van de mooiste treinstations van het land de wereld, het centraal station van Antwerpen (ne mens mag al eens stoefen).  Iedere keer ik de metro neem tot aan de halte van het station, maak ik een kleine omweg zodat ik door de inkomhal naar buiten moet.  En nog steeds vind ik het een ontzettend mooi gebouw, ik kan er niets aan doen!
De 2de foto heb ik genomen toen ik op de tram stond te wachten en ik vind het gewoon een hilarische tekst!  Ik bedacht me dat ik misschien wel 1 van de weinigen ben die de fameuze 50-tinten niet heeft gelezen..
En de laatste foto is een stukje plafond dat enkele weken geleden plots op mijn bureau viel.  Toen waren ze op het verdiep boven ons grote werken aan het uitvoeren (met het nodige lawaai uiteraardnatuurlijk) en mijn collega's en ik grapten wel eens dat het plafond één van de komende dagen naar beneden zou komen..  Maar uiteindelijk is het maar bij dat ene stukje gebleven  :-)


vrijdag 28 maart 2014

voor eeuwig en altijd..

zondag 23/3/'14 - iets voor acht uur 's avonds

Deze middag ben ik gaan lopen van een turngala .. heb het tot de pauze kunnen rekken maar tot daar en niet verder, ik moest naar buiten, hunkerde naar stilte.

Het volk, de luide muziek die weergalmde in de ruimte, het licht dat op de maat van de muziek meeging, de lichtflitsen van de fototoestellen van trotse ouders en grootouders, zelfs zingende en blijde kindjes.  In het begin was het vervelend maar naarmate de show vorderde werd ik alsmaar nerveuzer en toen ik vlekjes begon te zien had ik het gehad!  Niet veel later kondigde een vrouwenstem door een schelle luidspreker dat het pauze was.

De weg naar buiten was moeilijk .. overal gedrum, nog meer lawaai en éénmaal buiten maakte ik met de bibber in mijn lijf de sloten van mijn fiets.  Ik haastte me uit de menigte en op een verlaten plek stopte ik even om het rumoer uit mijn hoofd te krijgen.  Dat lukte me maar gedeeltelijk..

Dit alles is moeilijk om uit te leggen .. het lijkt wel of ik mijn verstand af en toe verlies .. begin te vrezen dat dit wel eens voor altijd zou kunnen zijn ..


vrijdag 28/3/'14 - iets voor tien uur 's ochtends

Heb een kanjer van een verkoudheid.  Een bonzend hoofd, pijnlijke oren, een druk achter mijn ogen, vervelende hoofdpijn en ik ben net tot het besef gekomen dat ik bijna door mijn voorraad katoenen zakdoeken heen ben.  Zelfs de radio doet pijn aan mijn oren..
Ik herlees de tekst hierboven en kan het allemaal wat beter relativeren.  Op de dag zelf (en de dagen nadien) zat ik er echt wel mee, zag het allemaal wat somber..  Het voelde aan alsof zelfs dat beetje sociaal gedoe er al teveel aan was en plots zag ik mezelf al opgesloten in mijn appartement, schrik hebben om nog onder de mensen te komen, laat staan naar een concert te gaan, een terrasje te gaan doen, ..

Toegeven .. ik ben nooit een massa-event-mens geweest maar toch.  Per slot van rekening ben ik vorig jaar naar TW Classic geweest (voor den Bruce hé) en daar had ik ook last van 'het volk' en de enorme massa maar om de één of andere manier was dat anders .. misschien omdat dat optreden in openlucht was.  In ieder geval weet ik dat dat iets is wat ik nog mag verwachten .. kwestie van ermee leren leven?
En of ik het nu wil of niet, binnenkort staat er de short run op het programma.  Een gebeuren waar ook veel volk op zal afkomen.  Een goed testje lijkt me  ;-)

maandag 24 maart 2014

allemaal varkentjes


    
Deze taart kwam ik een tijdje geleden tegen op het web en ik had zoiets van 'die wil ik ook maken' en voor een eerste keer is ze vrij goed gelukt.  Ze was in ieder geval lekker  :-)

donderdag 20 maart 2014

photo challenge 12/52

Volgens mijn id-kaart ben ik zovele jaren geleden (..) geboren in de 12de week van 't jaar.  En dit jaar besloot ik om onze hoofdstad een snel bezoekje te brengen.  Ik trok daar veel foto's, vooral van die ene tentoonstelling in de Beurs.  Uiteraard passeerde ik de Grote Markt en de omringende kleine gezellige straatjes, stapte her en der winkeltjes binnen (zo werd ik op 1 dag superfan van Cora Kemperman) en werd (uiteraard) een keer aangesproken om de weg te wijzen.

En uit die boel foto's koos ik onderstaande 2 .. de ene al wat schattiger dan de andere  :-)

   


woensdag 19 maart 2014

the art of the brick - Beurs Brussel


                              
   









zondag 16 maart 2014

photo challenge 11/52

schoon hé  :-)
Het is een ietsiepietsie 'kapelletje' en het hangt in het park dat aan het werk grenst.

een nieuw jasje


  


En toen stapte ik de kringloopwinkel binnen en kwam buiten met 2 afgrijselijk-lelijke krukjes die ik thuis eventjes onder handen nam  :-)


zondag 9 maart 2014

photo challenge 10/52



Ik deed mezelf een nieuwe fietsbel cadeau, nam daar een foto van en vond die hip genoeg om die te laten meedoen aan de photo challenge  :-)

Mijn vorige bel was een simpel en flauw 'ring-ringetje' .. nu is dat eerder een 'ding-dongetje'

vrijdag 7 maart 2014

terug in beweging komen

Waar ik schrik voor had is, gedeeltelijk, uitgekomen.  Sinds ik me terug hou aan de voorgeschreven hoeveelheid epi-medicatie voel ik ieder spiertje in mijn lijf.  Niet dat ik helemaal terug naar af ben maar ik voel wel een verschil..  Een tas koffie opnemen geeft pijn in schouder, elleboog, pols en zelfs vingers.  's Morgens sta ik moe op en dan zijn er nog wat andere bijwerkingen die terug de kop hebben opgestoken.

Ondanks alles zou ik volgende week terug willen beginnen lopen.  Ben er een weekje tussenuit geweest, de pijn is wel toegenomen maar sta al wel steviger op mijn benen en de evenwichtproblemen zijn over, ben eens benieuwd.  In ieder geval is de inschrijving voor de short run volledig rond, ik wacht nog enkel op de bevestiging.  Ben echt van plan om die loop nog te lopen.  Nu nog volk zoeken die me aan de finish wil komen oprapen  :-)

Hoe het nadien verder moet bekijk ik dan wel.  Doet sporten/lopen de spierpijnen verergeren of niet..
De droom om een marathon te lopen is voorlopig opgeborgen, nog niet geklasseerd maar het schema heb ik van de week wel van de koelkast gehaald.  Dat deed pijn maar ik heb dat blad niet te ver gelegd .. wie weet komt dat nog wel van pas..

dinsdag 4 maart 2014

een maandagochtend

Terug bij de huisarts.
Nog steeds misselijk, lichte zeurende hoofdpijn afwisselend met draainissen, ik sta nog niet stevig op mijn benen en een vervelende druk achter mijn linkeroor.  Ik heb mezelf voorgenomen dat dit eerst moeten minderen vooraleer ik terug naar 't werk ga om een ganse dag achter een pc te zitten.
Ik wil niet het risico lopen op nog een aanval op 2 weken..

zondag 2 maart 2014

photo challenge 9/52

Toen ik daarstraks een wandelingetje maakte kwam ik 'dit' tegen.  Misschien een nieuwe techniek tegen antidiefstal..

zaterdag 1 maart 2014

geen blij weerzien

Woensdagnamiddag kwam het geleidelijk op maar ik herkende de hoofdpijn onmiddellijk .. een migraine-aanval.  Thuis gekomen kroop ik direct in mijn bed om er 3 uur later met een verdoofd hoofd en pijn-overal terug uit te wankelen.  In tegenstelling tot de vorige aanvallen ben ik deze keer niet buiten westen geweest maar aan de andere kant heb ik de pijn wel intens beleefd en dat was nu ook geen pretje.  Ik ondervond ook krampachtige pijn in mijn kaak, nek, arm, hand en ik had een gevoelloos been .. allemaal hoofdzakelijk aan de rechterkant ..
En ik voelde de bui al hangen.

Ik donderdag dus naar de huisarts met hoofdpijn, een dof/fuzzy-gevoel en ontzettend moe.  En die bevestigde mijn vermoeden .. migraine-aanval met lichte epilepsieverschijnselen.

En het rotste van al is dat ik 9 van de 10 zelf de oorzaak ben van die aanval..
Ik heb al enkele weken last van lichte hoofdpijn, verkrampte spieren en ik verslik me opvallend veel maar ik ga/ging ervan uit dat dit lag aan het feit dat ik terug ben beginnen lopen..  Ok, ik heb geen medische studies gedaan maar ik ben ook geen domme kip!  Druk op het werk en dat lopen is een bijkomende inspanning en dan kon wel eens zorgen voor de nodige ongemakken.

Maar vorig jaar heb ik toch op een gegeven ogenblik op eigen houtje mijn medicatie gehalveerd .. ik heb daar geen aanvallen op gekregen dus ik ging ervan uit dat dit ok was.  Dat is een heel bewuste beslissing geweest, ik had op dat ogenblik gewoon teveel last van teveel bijwerkingen .. zo erg zelfs dat ik na enige tijd schrik kreeg van mezelf .. er MOEST iets gebeuren en toen heb ik die beslissing genomen.  En na een tijdje ging het beter, ook al moest ik mezelf aan een strak leefschema houden maar dat had ik ervoor over.

Maar donderdag kwam de klap.  Mijn huisarts haalde er mijn bloedresultaten bij die ergens vorig jaar zijn genomen.  Ik nam toen nog de opgelegde dosis medicatie en normale waarden als je die medicatie neemt moeten tussen de 14 en iets in de 30 liggen.  Mijn resultaten gaven 19 aan dus ik zat veilig.  Maar toen halveerde ik de dosis .. en de helft van 19 valt buiten die veiligheidsmarge.  Er zit dus niets anders op dan terug de voorgeschreven dosis te nemen..  Binnen enkele weken moet ik mijn bloed laten testen dus ik kan er niet onderuit.  Ik wil er ook niet onderuit, ook al betekent dit dat er mogelijk kans is dat de niet-zo-aangename bijwerkingen terugkeren .. maar dat is dan maar zo!  Dat zien we dan wel!  Per slot van rekening zijn we nu terug enkele maanden verder en misschien heeft die extra tijd een positieve werking gehad op mijn lichaam.

Mijn huisarts vroeg me terloops wel of ik nog met de wagen reed .. zou ze naar het nieuws hebben gekeken van de week  ;-)
Ik antwoordde van niet, uiteraard doe ik dat niet.  Ik ben misschien wel zo dom om op eigen houtje mijn dosis te verlagen maar ik ben niet zo onverantwoord om nog achter het stuur te kruipen ook al heb ik mijn rijbewijs nog!  Best wel grappig .. eerder van de week ben ik aan een blogstukje begonnen over epilepsie en de combinatie van autorijden.