zondag 26 mei 2013

Mo zo schoon

vrijdag 24 mei 2013

Na regen komt..

.. een regenboog :-)

dinsdag 21 mei 2013

een 2-wekenoverzichtje

De voorbije weken/dagen zijn samen in één post gestoken


maandagnacht 6/5/'13
Reeds enkele dagen heb ik 'last' van een pijnlijke r-schouder en -heup.  Dafalgan werkt niet, ik kan moeilijk slapen van de pijn maar vorige nacht heb ik 1) amper 4u geslapen EN 2) gehuild van de pijn.  Dit is niet meer normaal en om 3u30 's nachts (!!) maak ik online een afspraak bij de huisarts.

Verdict: zware ontsteking ten gevolge van overbelasting.  Ik krijg ontstekingsremmers, kinesitherapie en een week rust voorgeschreven.  Ik heb het gehad, ik ben het zat!  Ok, ik ben terug beginnen sporten maar in tegenstelling tot september '12 zijn de ocharme 3x die ik in de week op de crosstrainer loop, een lachertje - van start-to-run is zelfs al enkele weken geen sprake meer..

maandag 13/5/'13
Amper geslapen, medicatie werkt niet, integendeel; de pijn is alleen maar toegenomen.  Terug naar de huisarts die me prompt naar de neuroloog stuurde want dat klopt niet - normaal zou ik vanaf de eerste dag al resultaat moeten voelen en dat is/was allesbehalve, integendeel zelfs!  lichte paniek komt vanachter het hoekje loeren en knipoogt vriendelijk naar me .. ik negeer dat!  Een telefoontje later kan ik dinsdagnamiddag al bij de neuroloog terecht, zo ook voor een eeg.  Terug een volledige week thuis :-(

Normaal gezien zou ik dinsdag met de kiné moeten starten maar die afspraak wordt afgebeld, de afspraak voor vrijdag blijft wel.

dinsdag 12/5/'13
De resultaten van de eeg waren al goed, zoals in niets-vreemd-op-te-merken *yes*, maar de neuroloog wil een scan voor de zekerheid *ferme f*ck*.  Een telefoontje later blijkt dat er dinsdagvoormiddag 21/5/'13 een plekje is.  En de neuroloog zegt me dat ik 's namiddags al terug bij hem terecht kan voor de resultaten!
ooh kijk .. daar heb je de paniek weer .. ik hou mezelf voor dat de resultaten van het eeg in orde waren en dat er op de scan ook niets vreemds te zien zal zijn

woensdag 13/5/'13 en donderdag 14/5/'13
Geraak ik niet in slaap van de pijn dan is het wel van de zenuwen..  Het is eens iets anders, nietwaar ..

weekend van 15/5/'13
vrijdagavond concert Daan; Ik ben zo goed als op van de zenuwen .. en van de pijn!  Ik pas voor het  concert!  Daan hé .. bijna het equivalent van God!

zondag lentefeest T.; het nieuws dat E.'s mama geopereerd is aan kanker aan de tong bezorgd me kippenvel.  De operatie is goed gegaan en als alles goed gaat zou ze maandag al naar huis mogen maar ik sla dicht en kan letterlijk geen woord meer uitbrengen.  Uiteindelijk zal ik maar 2 uurtjes blijven; pijn en de drukte .. maar we spreken af dat we binnenkort zeker een terrasje moeten gaan doen.

maandag 20/5/'13
Ik bedenk mezelf net dat als ik dit woensdag teruglees de kans groot is dat ik er nog het hardste mee ga lachen!
In tussentijd ben ik er eindelijk uit dat het woord dat de neuroloog op het voorschrift van de scan onder 'diagnotische vraagstelling' (moet je eens 15x snel achter elkaar zeggen..), wel eens 'recovery?' zou kunnen zijn.  Volgens mij is één van de vakken die dokters/specialisten-in-opleiding krijgen 'onmogelijk geschrift' is!

dinsdag 21/5/'13
's Ochtends ben ik op van de zenuwen en als ik terug thuis ben kruip ik in mijn bed voor 1,5 uur.
Als ik binnen mag bij de dokter zegt die, met zijn gezicht naar de pc gericht, 'de scan is ok' .. oh neen pardon, dit is de vorige scan ik heb de huidige resultaten nog niet
De resultaten worden opgevraagd terwijl ik terug een kwartiertje in de wachtzaal mag .. wachten.

18u33 - Het Verdict
Op de scan is niets vreemds op te merken.  Er word nog een extra test gedaan om te zoeken of het eventueel aan mijn nek zou kunnen liggen maar die uitslag geeft ook geen vreemde toestanden weer.
Ik opgelucht, ik blij maar ik blijf wel met de vraag achter waar die pijn vandaan komt..

Wel .. de oorzaak zou liggen aan prikkels gestuurd door/vanaf het litteken in mijn hoofd (het wegnemen van de tumor heeft voor een litteken gezorgd)!!  Enorm moeilijk uit te leggen!!  Ik begrijp het wel maar kan het niet toelichten.
En er is ook geen behandeling voor/tegen of jawel .. geduld hebben ..

later meer want ik ben stikkapot maar wel opgelucht  :-) !

zondag 12 mei 2013

ben benieuwd


maandag 6 mei 2013

Het hoge woord

En toen zei de huisarts: 'revalidatie onder begeleiding'
revalidatie .. klinkt zwaar .. kwam serieus aan!  Net zoals die 2 jaar
maar dat zijn die ontstekingen aan mijn heup en schouder ook dus kiné here i come

al droom ik nog steeds om op een dag wakker te worden en alles en iedereen is mooi en perfect en er is wereldvrede enzo..

zondag 5 mei 2013

2 jaar

Zolang zou het kunnen duren eer het spontane van/in mijn spraak terug is..  Dat is véél langer dan ik had durven denken!  En dan heb ik nog niet durven vragen of dat spontane nog wel 100% in orde zou komen.

Het is vreemd en moeilijk om uit te leggen .. ik denk niet zoals ik spreek.  Met mijn 'denksnelheid' is niets mis maar dat horen andere niet en krijg ik vreemde blikken.  Om het dramatisch uit te leggen; ik klink dom!  En dat zorgt voor frustratie .. véél frustratie!  Ook al zeggen diegene die van heel de situatie op de hoogte zijn dat ik goed verstaanbaar ben maar ik weet hoe het een jaar geleden was, hoe ik een jaar geleden sprak.

woensdag 1 mei 2013

De fiets dus

Vorig weekend had ik het plan om m'n fiets in de ondergrondse stalling bij het station te plaatsen en van daaruit naar het werk te fietsen.  Maandag ging dat vlot maar toen was daar dinsdag..

Om bij het Centraal Station te geraken moet ik de Kerkstraat door maar daar had ik geen zin in (wegens vrij veel dubbelgeparkeerde wagens en druk verkeer enzo..). Een andere route was om de Plantin en Moretuslei te nemen, ten einde langs het stadspark te fietsen en zo het Centraal Station te bereiken maar dat fietspad heeft vrij veel putten en daar had ik eigenlijkfeitelijk ook niet veel zin in.  En zo bedacht ik me om richting huis te fietsen en onderweg zou ik wel zien/merken of het ging en indien nodig zou ik de fiets wel ergens parkeren en de tram nemen.

Uiteindelijk was er dat park waar ik de fiets wel kon achterlaten maar waar er geen tram passeerde en iets verder was er dan de plek waar ik mijn fiets niet echt graag achterlaat en toen vond ik het eigenlijk niet echt de moeite om de fiets nog achter te laten.  Zou dat misschien de reden zijn dat mijn ogen zich deze ochtend pas tegen de middag een eerste keer openende..