dinsdag 31 december 2013

laatste bericht van 2013

Met een flinke droge hoest, lichte hoofdpijn, stekende keelpijn, koorts en een druk op mijn oren haal ik de mac nog snel boven voor deze post.
2014 Wil ik/Ga ik/Zal ik positief starten, vandaar.

Een tijdje geleden ben ik van bank veranderd (verzekeringen, hypotheek .. de hele rimram); de bankdirecteur had me verzekerd dat alles vlotjes zou verlopen maar als ik daar nu op terugkijk is dat allesbehalve vlotjes verlopen.  Diezelfde bankdirecteur had me verzekerd dat de bank de nodige stappen zou ondernemen ivm de hypotheek (maandelijkse aflossing) maar hij is wel enkele puntjes vergeten, volgens mij.

Begin vorige maand bracht ik via het internetbankieren mijn lopende rekeningen in (gsm-rekening, elektriciteit,  internet .. u kent dat wel).  Dat zijn de maandelijkse kosten; in mijn geval een vast bedrag en een soort van zekerheid; als er een rekening de weg naar mijn brievenbus vindt, dan controleer ik enkel of het bedrag niet is gewijzigd en meer hoef ik daar ook niet voor te doen.  Het viel het me toen al op dat er voor die maand geen maandelijkse hypotheekaflossing was gebeurd maar het was in een weekend EN we hadden de vervaldatum nog niet bereikt.  Ik ging ervan uit dat dit nog wel in orde zou komen en zocht er verder niets achter.  Mijn redenering was 'als de bank hun centen niet kreeg, zou de bank mij wel weten wonen!'

In tussentijd kreeg ik wel bericht van het hoofdkantoor maar dat was om medische documenten op te vragen ivm verzekeringen.  Ik ging er dus vanuit dat dat dossier nog niet volledig rond was maar dat van de hypotheek wel.

Halverwege vorige maand checkte ik of de lopende betalingen waren uitgevoerd (mijn werk) en die waren in orde.  Ik checkte ineens of de hypotheek van mijn rekening was (bankdirecteur zijn werk) en ik vond geen betaling terug.  Nu was dat op een zaterdag en het bankkantoor was gesloten en ik ben 's maandags vergeten te telefoneren..  En ik geef toe dat ik daar sindsdien niet meer aan heb gedacht.

Tot er gister een documentje van de postbode in mijn bus lag dat er een een aangetekende zending voor mij was.  Wat blijkt nu .. mijn aanvraag voor de schuldsaldoverzekering is afgewezen!
Voor het postkantoor heb ik naar mijn bankkantoor gebeld!  De bankdirecteur was niet aanwezig (of wou mij niet spreken).  Dan maar donderdagmiddag!

Na een telefoontje naar mijn pa ben ik iets of wat gerustgesteld; ik doe niets illegaals, ik heb zelfs toestemming gegeven om de maandelijkse hypotheekbijdrage van mijn rekening te halen.

Mijn kalmte heb ik ondertussen terug maar ik ken er eentje die voor zijn nieuwjaar een gepeperde nieuwjaarsbrief mag verwachten!  Op naar donderdag!

zondag 29 december 2013

goede voornemens voor begin 2015!

Onder het mom "van 't één komt 't ander"; gister afgesproken met een enkele vrienden op de kerstmarkt van de koekestad.  En die vrienden begonnen over de nieuwjaarsduik in Oostende en dat de sfeer rond héél dat gebeuren wel leuk is en dat dat maar héél even afzien is ..

.. en paar uur later was de beslissing gevallen dat we meedoen aan de nieuwjaarsduik van 2015!
2014 wordt het jaar van de 'mentale voorbereiding'..

vrijdag 27 december 2013

zorgen

Begin deze week ging dit pakket op de post.  Ik betaalde voor de zekerheid iets meer zodat het verzekert is tegen (eventuele) schade.  Het vervelende is wel dat de ontvangster er voor moet aftekenen..
Maar ik heb nog niets gehoord/gelezen over de ontvangst  :-/
Ik zie dat al in 864 230,671 stukjes ergens in een hoekje van één of ander postkantoor liggen..

woensdag 25 december 2013

Secret Santa


Toen ik gisternamiddag thuiskwam lag er een pakje in het kastje boven mijn brievenbus.  Ik kende de afzender niet dus begon ik te denken dat dit pakje wel eens van mijn secret santa zou kunnen komen.

In het pakje staken nog meer cadeautjes en toen ik één voor één de cadeautjes opende herkende ik de afbeeldingen van mijn Pinterest-pagina!  Er stak ook een leuke broche van Louise & Madeleine bij.  Dat adresje moet ik onthouden als ik eens in Gent ben.

Op dit ogenblik heb ik Mary Poppins-oorbellen in en de broche van het koffie-drinkend uiltje heb ik al op mijn eastpaktas gepint!  Hartelijk bedankt Susan, ben er ongelooflijk blij mee  :-)

           


maandag 23 december 2013

lijstje 2014

Onder het mom van 'lie° loves lijstjes' heb ik onderstaand lijstje opgesteld met to-do's voor 2014 (of toch althans proberen)..

>  rokje n°2 en n°3 maken
>  mijn eetgewoonten veranderen PUNT
>  10kg afvallen (eigenlijk is mijn doel -5kg dus als ik mezelf -10kg opleg haal ik die 5kg misschien)
>  bij Ikea nog enkele rekken gaan kopen zodat ik al mijn kleren netjes kan wegleggen
>  eindelijk de doucheruimte betegelen en toilet laten vervangen
>  een andere hobby zoeken ipv het lopen .. geocaching misschien?
>  meer reactie's achterlaten op blog's
>  meer tekenen
>  de gang schilderen
>  zo ook de deuren
>  een kapstok in elkaar knutselen
>  deze eettafel kopen
>  stoelen kopen die bij de eettafel passen
>  misschien toch maar pilates overwegen (naar 't schijnt is dat goed bij/voor/tegen fibromyalgie)
>  gordijnen maken
>  een lamp van kleine plastic bekertjes maken voor in de gang
>  een city-trip maken
>  mijn fototoestel meer meenemen
>  de CoffeeTour eens op punt stellen EN uitproberen
>  plinten onderaan de keukenkastjes zetten
>  de photo challenge van nachtbraker tot een goed einde brengen

>  en heel misschien een goed lief tegenkomen maar dat heb je zelf niet in de hand natuurlijk..

zaterdag 21 december 2013

weekoverzichtje

Dan ben je in vakantie en dan droom je 3 weekdagen -nachten van het werk..
Verder is het tot hiertoe al een weekje geweest om snel te vergeten.

Maandagnamiddag naar huis met de melding van de reumathologe dat die gewrichts- en spierpijn wel een gevolg kon zijn van de ingreep maar dat het met intensieve kiné van voorbijgaande aard zou zijn.  Ik ben met een knoop in de maag en teleurgesteld naar huis vertrokken, thuis gekomen was die knoop er nog steeds maar die teleurstelling had zich in tussentijd omgezet in zin-om-het-servies-tegen-de-muren-te-smijten!  Dat laatste heb ik uiteindelijk niet gedaan, dat geeft zoveel rommel en de kans is groot dat je maanden later nog steeds in stukjes servies trapt!

Ik heb dan maar een poging ondernomen om de frustratie weg te eten .. dat was ook niet bepaald een goed idee!  Dat besef was dinsdag en woensdag nog heel sterk aanwezig (dat krijg je als je een litertje ijs wegwerkt terwijl je goed weet dat je melkproducten niet al te goed kan verdragen..)!  Mijn eigen schuld, ik weet het!  Met dat 'schuldgevoel' trok ik toch de stad in voor nog enkele cadeautjes.  Dinsdagavond vond ik die brief in de bus.  Ergens was dat wel een slag want de arts had met geen woord over fibromyalgie gesproken.  Ok, ik had al wat opzoekwerk gedaan maar daar was ik de laatste tijd niet meer mee bezig; toegegeven de pijn is niet leuk maar ik wou er ook niet aan toegeven en er waren andere dingen (oa het werk), en zolang er geen uitsluitsel was vond ik ook niet dat ik me op fibromyalgie  moest 'vastpinnen', voor hetzelfde geld was het een simpel een vitaminetekort!

En toen ben ik (voor de 2de keer) in de fout gegaan..  Mijn lichaam was al aan het protesteren maar ik besloot dat ronduit te negeren!  Onder het mom van: 'het lijf moet naar 't baasje luisteren' bleef ik trainen op de crosstrainer, ging boodschappen doen (het overgrote deel gezonde dingen!), trok de stad in voor cadeautjes (voor andere maar ook voor mezelf - oa Happy van Clinique (ironisch hé), note to self; stop met geld uit te geven!), maakte een lange stadswandeling, kuiste het hele appartement en knutselde wat verder aan de secret santa.

Maar toen werd het donderdagnamiddag..  (die '..' opgemerkt).  En mijn lichaam vond het welletjes geweest!  Dus deed ik nog een efforreke door langs de bib te gaan voor de nodige dvd's want mijn lichaam heeft wat behoefte aan zetel-liggen, veel behoefte aan zetel-liggen, maar het zou daar toch nog even mee moeten wachten.

Vrijdagochtend was dan het laatste naaiatelier (zomerrokje is bijna af .. nu nog wachten op de zomer) en om 12u30 werd ik bij de tandarts verwacht om een kies te laten trekken.  Toen ik later op de bus naar huis zat viel ik bijna in slaap, het moet een zicht geweest zijn  :-)

En dan zou je denken; "lie°-ke .. heb je het voorbije anderhalf jaar dan niet geleerd om naar je lichaam te luisteren?".  Jawel, maar ergens zit er nog dat restje koppigheid dat niet wil toegeven aan heel dit alles en af en toe steekt dat de kop op.  En DAT zijn de momenten waaruit je leert.

woensdag 18 december 2013

een stempel erbij

Het is officieel .. fibromyalgie
In de keuken ligt de brief van de reumathologe van het uza waarin het nieuwsje staat.
De arts wist me al te zeggen dat heel dit alles wel eens een gevolg van de ingreep zou kunnen zijn.
Nu is het kwestie van de juiste informatie bij elkaar zoeken.

maandag 16 december 2013

even iets delen

Deze voormiddag nog 'even' een opleiding volgen en dan is er vakantie tot 2 januari!
'k Wou dat even met de wereld delen  ;o)

zondag 15 december 2013

1 jaar later

Gister - 14/12 - was het dag op dag een jaar geleden dat er een gat in mijn hoofd werd gemaakt om een ongewenste 'gast' te verwijderen!  Ik had me voorgenomen er niet teveel aan te denken maar ik moet eerlijk toegeven dat me dat niet is gelukt  :o)

Het voorbije jaar is ook totaal anders verlopen dan ik me had voorgenomen.  In februari van dit jaar had ik verwacht dat ik nu al terug aan het lopen/trainen zou zijn voor de marathon van Antwerpen die doorgaat eind april.  Niets is minder waar en dat is misschien nog het ergste!  Het voelt aan als een enorm grote teleurstelling, het is moeilijk om dat uit te leggen.  Mijn loopschoenen zijn voorlopig opgeborgen, de snellink naar de site van de desbetreffende pagina heb ik verwijderd van mijn beginscherm en het tijdschrift 'runners' koop ik al een tijdje niet meer maar het trainingsprogramma hangt nog wel steeds aan mijn koelkast.  De droom zelf is nog niet opgeborgen.

Het voorbije jaar was er ook eentje van confrontaties.

Plots was daar het grote gemis om mijn mama.  Goh, ik heb haar het voorbije anderhalf jaar gemist, niet dat ik haar op andere ogenblikken niet mis maar dit was toch anders!  Ik heb haar regelmatig verweten dat ze niet hier was, natuurlijk direct gevolgd door het besef dat ze daar niet zelf voor heeft gekozen.  Eigenlijk ben ik tot het besef gekomen dat ik één groot mama's-kindje ben  ;o)

Ook op familiaal gebied is het een jaartje geweest om 'U' tegen te zeggen.  Om een lang verhaal kort te maken; sinds december 2012 heb ik mijn broer niet meer gezien.  Die weet me enkel wonen wanneer hij iets nodig heeft.  Ik heb hem dat eens duidelijk gezegd en sindsdien is het complete stilte!

Ik ben ook pakken kritischer geworden.  Zo kan ik me ongelooflijk ergeren aan mensen die van een mug een olifant maken, die hun dag al compleet om zeep is gewoon omdat het regent!  Ik ben meer geëvolueerd naar 'f*ck it, live the day!'.  Is er iets waar je een probleem mee hebt, probeer dan om dat op te lossen.  Doe je dat niet klaag dan ook niet!  PUNT

Op het gebied van confrontaties ben ik misschien nog het hardste verschoten van mijn eigen lichaam.  Dat lijf heeft tegengewerkt, heb je geen idee van!  Om te beginnen wou dat plots niet meer praten en schrijven.  Dik tegen mijn goesting maar ik had er niets aan te zeggen, het had een eigen willetje!  Maar op dat gebied heb ik het vrij snel op zijn haar plek gezet.  Ook al verloopt het praten op sommige ogenblikken nog moeilijk maar als ik januari 2013 met december 2013 vergelijkt is het gewoon fantastisch om mezelf bezig te horen ;o)

Maar naar mijn gevoel heeft mijn lichaam halverwege mei wraak heeft genomen.  Het begon met 'wat pijn' aan de rechterschouder en -heup en dat is sindsdien alleen maar bergaf gegaan.  Doorheen het jaar sukkelde ik van de ene ontsteking naar de andere en de vermoeidheid ging/gaat er maar niet op vooruit.  Er ging geen maand voorbij of ik zat wel bij de huisarts.  Soms heb ik het gevoel dat mijn lichaam op is..  En dat besef is hard!  En moeilijk .. ik geef dat toe!  2 Jaar geleden stond ik op, ging rustig 10km lopen, kwam thuis, nam een douche en toen moest mijn dag nog beginnen.  Nu sta ik op en tegen 14u doe ik een dutje om 's avonds tegen 21u terug in mijn bed te kruipen.

Maar buiten dat alles voel ik me een ongelooflijk-grote-lucky-bastard want het had erger kunnen eindigen!

Dus denk ik bij iedere 'donkere' gedachte aan 'Zeester met koffie' van Bart Peeters.  Een liedje dat men had moeten spelen bij de worst case scenario - if you know what i mean..
En dan glimlach ik .. omdat ik ongelooflijk-grote-lucky-bastard ben.

En al dinnen huidige zever daar komt wel een oplossing voor!
Die vind ik wel .. is het niet vandaag dan is het wel morgen   :o)

zaterdag 14 december 2013

hypocriet

De hetse op het werk is nog niet voorbij hoor!  Van de week hadden we een ontmoetingsdagje met de overige provinciale afdelingen in Brussel (daarover later meer).  De voorbereidingen waren al hectisch maar later op de dag was het hek helemaal van de dam.

Met de woelige vergadering in het achterhoofd vroegen sommigen onder ons zich af of het huidige diensthoofd wel zou komen opdagen.  Ze bleek er uiteindelijk toch te zijn maar niet zozeer om de collegialiteit .. wie dat dacht was eraan voor de moeite!

Op de receptie spuugde ze haar gal over de werking van de provincie aan al wie het horen wou - iets met bepaalde ontslagvoorwaarden in haar contract.  Voorwaarden die zijzelf had gevraagd bij haar .. indiensttreding (dat op zich vond ik al vreemd)!  Dat het niet kon hoe ze werd behandeld, dat ze al juridische stappen had ondernomen en dat ze op dat gebied wel de juiste vrienden had (bij één van de beste advocatenkantoren van het land!).

En dan sta je daar en dan denk je prompt aan die woelige vergadering van nog-niet-zo-lang geleden waar het diensthoofd zelf nog luid riep dat het ongehoord was dat we bijna met stakerspiketten voor de poort stonden!

En dan denk je bij jezelf (en dit is niet zo beleefd en allesbehalve collegiaal) 'jij hypocriet mens, hoor jezelf bezig!, eerst ons onterecht verwijten/vergelijken met een bende samenhangende stakers maar wie loopt hier nu trots rond te bazuinen dat ze al een advocaat heeft ingeschakeld?  En dat alles vertelde ze met zo'n misselijk-makende-grijns.

Het hele verhaal ken ik niet en ergens zal ze wel recht in haar schoenen staan maar de hele houding er rond was erover en er serieus over!  Ik vond dat allesbehalve professioneel, zo'n toestanden vertel je toch niet aan je eigen werknemers, dat hou je toch voor jezelf.  Alé dat denk ik toch  :o)

Het beeld dat ik nu heb van haar is niet zo'n fraai beeld, ik ben daar eerlijk in.  Voor mij komt ze over als een carrièrebitch .. zo eentje van het kaliber véél-carrière/véél-centen-maar-er-niet-véél-voor-willen-doen!

to be continued
definitely to be continued

woensdag 11 december 2013

zei het ene been tegen het andere

En toen was daar een beenvliesontsteking.  En naar 't schijnt is het normaal dat je zo'n ontsteking aan de twee benen tegelijk krijgt - het één been is solidair met het andere..
Toch schattig hé .. die solidariteit *not*

zondag 8 december 2013

Secret Santa

Zit volop in een soort van Secret Santa-vibe.
Mijn hoofd zit vol ideeën en eentje is zelfs bijna af  :-)
En ik vind het zelfs zo'n handig iets dat ik overweeg om er eentje voor mezelf te maken!

zaterdag 7 december 2013

het begint erop te lijken

een tijdje geleden heb ik mezelf ingeschreven voor een 'naaiatelier' en op het einde van de rit zou een zelfgemaakt rokje het resultaat moeten zijn.  Nog 1 les te gaan en ik zie er al een rokje in  :o)

donderdag 5 december 2013

zenuwen iemand?

Ik had me voorgenomen om niet zenuwachtig te zijn maar als puntje bij paaltje kwam ben ik al enkele dagen op van de zenuwen  :o)
Ben na de controle-scan deze ochtend dan maar geld gaan uitgeven!  En dat hielp .. voor even  ;o)


Aanvulling @ 8/12/'13
Heb niets gehoord dus ga ik ervan uit dat er ook niets vreemds was op te merken op de scan  :-)

dinsdag 3 december 2013

net deze week

In de week van de grote controle (donderdag moet ik een controlescan laten nemen) loopt alles maar dan ook alles in het 100..  Een mens zou voor minder paranoia worden.
Hopelijk is donderdag de uitzondering.

handige harry's

Op de planning stond dat ik mijn badkamer zou afwerken in 2012 maar dat was buiten een onverwacht beestje gerekend.  Dus die plannen werden uitgesteld naar dit jaar.  We zijn nu december en in september had ik 1) een firma gevonden die de werken wou komen uitvoeren, 2) stonden de data's vast en 3) had ik een ok van de bank.

Maar dat alles was buiten de firma-man gerekend..  En het cliché werkmannen-die-constant-gemaakte-afspraken-wijzigen klopt als een bus!  En stilletjesaan begin ik daar genoeg van te krijgen!  Ik neem 1) vakantie en 2) ik reken daar wel op!  Zoals vandaag bijvoorbeeld .. er was afgesproken om 8u30 en om 9u heb ik zelf moeten bellen om te informeren of de handige harry nog zou komen.  Hij wist me te zeggen dat hij binnen 10 minuutjes (!!) hier zou zijn.

In tussentijd heb ik een mailtje naar een collega gestuurd om het telefoonnummer van haar handige harry te vragen want, ondanks het feit dat hij moeilijk Nederlands spreekt, hield hij zich wel aan gemaakte afspraken en kwam hij stipt op tijd!

Ik geef mijn handige harry nog hoogstens 10 minuten, dan heeft ie 20 minuten gekregen!


Aanvulling @ 9u53
de handige harry is er uiteindelijk toch doorgekomen en hij had een vriendje bij.
De oorspronkelijke planning was dat hij een deur zou afwerken en de doucheruimte zou bezetten om die binnen 2 weken te kunnen betegelen.  Maar plots begon die over héél de badkamer te bezetten want enkel de doucheruimte zou meer werk met zich meebrengen en om dan ook in 1 keer de volledige badkamer te betegelen.  De douche enkel bezetten zou voor niveauverschil kunnen zorgen enzo..
Nu heb ik enkel vandaag vakantie en dus zou al dat werk ook vandaag moeten afzijn.  En als hij dan spreekt over een week betegelen dan zeg mijn logisch verstand dat op 1 dag er niet bezet kan worden (er moet overigens nog een deel afgekapt worden).  Maar volgens hem is dat geen probleem.
Ik heb dan maar (met een zéér boze blik) vlakaf gezegd dat ie vandaag de deur moet afwerken en dat de badkamer voor volgend jaar is!  Daarop gaf hij z'n vriendje instructies ivm de deur, zei hij tegen mij dat z'n vriendje de deur ging afwerken en dat hij volgend jaar dan de badkamer zou komen bezetten.

En ondertussen heb ik ook een licht vermoeden dat ie van plan was om vandaag gewoon niet te komen opdagen!

Volgend jaar moet die 9 van de 10 niet meer terugkomen!  Hij weet het alleen nog niet!  Enig positief puntje aan de zaak; we hadden een bedrag afgesproken voor de deur en ik heb er €50 afgedaan!  Dat is het nadeel als je niet weet hoeveel je als voorschot hebt ontvangen bij het installeren van de deur..

En het frustrerende van heel de zaak is dat ik zo graag een betegelde douche had gehad nog voor het eindejaar!  Ik kan wel huilen.

maandag 2 december 2013

middagje wandelen..

Gister een dagje gaan wandelen op de Kalmthoutse Heide.  Ik was vergeten hoe stil en mooi het daar wel is.  Maar vandaag mag ik de gevolgen van een leuke middag ondervinden  :-/

zaterdag 30 november 2013

ne godganse dag

dit ..

donderdag 28 november 2013

Vroeg vogeltje

Het klokje in de rechterbovenhoek geeft aan dat het 6u34 is!  En tot hiertoe heb ik al 10km op de crosstrainer 'gelopen', heb 2 wasjes gedaan ('t is te zeggen .. mijn wasmachine heeft dat voor mij gedaan), ben gedoucht en heb ik mijn 2de tas koffie binnen!  Ik heb een wollen kleedje 'bewerkt' (foto's volgen later), heb rondgesurft op het net ivm de Secret Santaheb daarvoor inspiratie gevonden en ga strakjes het nodige materiaal bij elkaar zoeken kopen (foto's volgen ook later).

Dat krijg je dus al je ogen opengaan om half 2!!
En weet je wat het rotste is van héél de zaak?  IK HEB VAKANTIE VANDAAG!!

recyclage all the way

Na wat geknip en genaai heb ik van een gekrompen wollen kleedje 1 warme sjaal, 2 'armwarmers' (mouwen) en 1 haarband!

woensdag 27 november 2013

over sms'ende buschauffeurs

Gister dook er een filmpje op van een buschauffeur die al rijdend-met-een-bus-vol-schoolkinders aan een het sms'en was.  En niet zomaar-even-snel 1 sms'je, neen zowat héél de rit had hij meer belangstelling voor de gsm dan voor de weg!  Volgens mij rijdt hij ook doorheen Antwerpen want nog niet zolang geleden heb ik de bus genomen waar de chauffeur ook van 't midden van 't stad tot in Wilrijk aan het sms'en was!  Ik heb toen overwogen om hem daarover aan te spreken maar om 1 of ander reden heb ik dat toen niet gedaan.  Het was per slot van rekening mijn woord tegenover dat van hem en ik moet eerlijk toegeven dat, zodra ik van de bus was gestapt, ik er niet meer heb bij stil gestaan.

Natuurlijk kan je dan zeggen; maar wie doet dat niet .. even snel sms'en achter het stuur.
Maar bedenk wel dat je in je wagen (normaal gezien) een gordel aanhebt en in een bus/tram is er volgens mij maar eentje die een gordel draagt .. en die was volop aan 't sms'en!

dinsdag 26 november 2013

nog even geduld

Gister zat ik dus tussen de oude mensjes  :-)
Er werd bloed getrokken en een afspraak gemaakt om foto's te nemen van mijn handen, borstkas, rug en heupen - ik zal lachen maar ik denk niet dat die glimlach zichtbaar zal zijn..
En binnen 2 weken word ik terug verwacht om de resultaten te overlopen.

In tussentijd 'smijt' ik mezelf op de Secret Santa  ;-)

zaterdag 23 november 2013

2de opinie .. dus

De epi-medicatie ligt niet aan de basis van de huidige problematiek!
Ik ben doorverwezen naar de dienst Reumatologie (kan daar maandag al terecht)!
Kan ik tussen de oude mensjes gaan zitten  ;-)

dinsdag 19 november 2013

aftellen

deze vrijdag word ik om 10u45 op de dienst Neurologie van het UZA verwacht voor een 2de opinie ivm de medicatie.

ben eens benieuwd..
ben zo ongelooflijk benieuwd..

zondag 17 november 2013

bomma

Met een vriendelijke maar verlegen blik vroeg ze wie zij was.
En ik antwoordde dat ik de dochter van haar oudste zoon ben.
..

zaterdag 16 november 2013

Secret Santa editie 2013



Yes!  Tess organiseert weer een Secret Santa.
Fijn fijn  :-)

woensdag 13 november 2013

afwisselen

de ene week ligt de nonkel in de kliniek
de andere week de bomma
..

dinsdag 12 november 2013

een formaliteit

Een tijdje geleden ben ik van bank geswitcht .. niet dat je zoiets eventjes snel doet want als je je hypothecair krediet laat herberekenen moet je terug naar de notaris, de nodige documenten moeten ondertekend worden enzovoort enzovoort..

Maar bij een hypothecair krediet hoort een schuldsaldoverzekering.  Er werden me een aantal vragen gesteld, er werd me ook gezegd wat mijn jaarlijkse bijdrage zou zijn, er werd me gevraagd een document te tekenen waarop die bijdrage stond en er werd me gezegd dat als ik dat document tekende, ik akkoord zou zijn met die bijdrage.  En op het einde werd me gevraagd een medische vragenlijst in te vullen.  't was maar een formaliteit .. werd er mij gezegd!

En dus heb ik, terwijl de bankdirecteur zijn hoop papieren op orde legde, die vragen beantwoord.
En ik ben eerlijk geweest - bij de vraag of ik de voorbije 5 jaar een ingreep had ondergaan, heb ik eerlijk geschreven 'hersentumor verwijderen'
.. per slot van rekening was 't maar een formaliteit!

Maar ik zou het gezicht van de directeur willen zien als hij mijn antwoorden leest  :-)
En iets zegt me dat ik één van de dagen nog een telefoontje van de bank kan verwachten *grinnik*

maandag 11 november 2013

Een bewogen week - deel4

zaterdag
Vandaag trouwen E. en G. en ik leg de allerlaatste hand aan het trouwcadeau.  Uiteindelijk is mijn inspiratie toch nog opgeborreld en ik heb de hele week mijn werk eraan gehad.  Ik ben niet zo tevreden over de weergave van de tekst maar over de tekening van ik tevreden en ik hoop dat E. en G. er blij mee zullen zijn.



's Nachts slaap ik amper 4 uurtjes, in de voormiddag ga ik met K. naar Kapellen voor stofjes (het naaiatelier is vrijdag begonnen), ik doe snel nog wat boodschappen, pak het cadeau in en kruip om 15u30 in mijn bed voor 2 uurtjes.  Het is een fijn avondfeest maar toch vertrek ik tegen 23u, ik ben stikkapot!

zaterdag 9 november 2013

Een bewogen week - deel3

Donderdag
Er stond een vergadering op de planning.  Een werkoverleg waarvan we op voorhand al wel wisten dat het een 'schoontje' ging worden.  Met heel de transitie-toestanden is de sfeer er de laatste weken niet bepaald op verbeterd.

Mijn collega's (en ik) hadden bij de start gevraagd dat er duidelijk gecommuniceerd zou worden en op het einde van de rit is gebleken dat we op dat punt niet bij de top horen..  In tussentijd heeft dit wel gezorgd voor spanning, een hoop onzekerheden en de nodige strubbelingen onderling en op een bepaald ogenblik heeft een collega een vriendelijke doch duidelijke mail naar ons diensthoofd gestuurd met al de collega's in cc :-/

Je zou dan kunnen zeggen dat die collega de mail had kunnen versturen zonder al de collega's in cc te zetten.  Maar de inhoud van die mail was wel de mening van heel wat collega's!  Ok, de onderliggende toon was er wat over maar dat is nu eenmaal een karaktertrek van E. - dat is iets dat weten we.  Net zoals iedereen wel vervelende karaktertrekjes heeft - ook het diensthoofd (durft wel eens bot uit de hoek komen).

Maar de vergadering is toch iets anders gelopen dan we hadden verwacht.  Het diensthoofd overliep de agendapunten en tegen het einde van de vergadering kwam het op de mail van E.
Praten werd roepen, er werd ons verweten dat we nog-net-geen-stakerspiketten hadden opgezet!  Op het einde sprong het diensthoofd recht en riep dat ze haar ontslag had gekregen, dat E. teamleider zou worden en M. administratiehoofd.  En daar zaten we dan.  K. probeerde uit te leggen dat A. heel de situatie verkeerd begreep maar dat had geen zin meer waarop ze de kamer heeft verlaten om zichzelf in haar bureau op te sluiten.

Kijk .. ergens wisten we, of beter gezegd, vroegen we ons al wel af welke 'functie' A. in het nieuwe systeem zou krijgen.  We weten al lang dat het hoofd van de dienst waaronder wij terecht komen, ons 'nieuw' diensthoofd zal worden en we kunnen nu éénmaal maar 1 grote baas hebben..  Maar dat we het op zo'n manier zouden vernemen had ik toch niet verwacht..

vrijdag 8 november 2013

Een bewogen week - deel2

woensdag
Normaal gezien had ik dinsdag een afspraak met de huisarts maar wegens de onverwachte verwikkelingen ivm de oogoperatie van nonkel had ik die afspraak verzet.  Ik vond het wat vervelend om met dezelfde klachten terug te gaan maar aan de andere kant wil ik ook wel antwoorden.  Het is toch niet normaal dat een 34-jarige die vroeger véél aan sport deed, nu IEDERE dag pijn heeft, moe opstaat en om 21u in haar bed ligt?  En ik geloof al lang niet meer dat dit nog naweeën zijn van de ingreep vorig jaar!  Dus onder het mom van 'de aanhouder wint', blijf ik haar maandelijks lastig vallen tot ik antwoorden heb.

Niet dat ik een huisarts heb die moeilijk doet, dat helemaal niet.  Ze heeft dezelfde mening als ik maar zij gaat ervan uit dat het aan mijn epi-medicatie ligt.

Waarom leg je de situatie niet voor aan je neuroloog, zou je dan denken.  Nu heb ik pas in februari terug een afspraak (halfjaarlijkse controle) met hem maar dat is nu niet bepaald de gemakkelijkste mens.  Mijn plan was dus om mezelf in tussentijd te laten testen op fybromyalgie zodat ik die resultaten kon voorleggen.  Maar de huisarts stelde voor om een 2de opinie te  vragen bij een neuroloog ivm de medicatie.  En dus belde ze naar het UZA en daar kon ik terecht .. eind maart!  Niet goed dus maar er werd tussen de artsen overlegd dat er als er in tussentijd een plek zou vrijkomen ik die kon/mocht 'opvullen'.  De arts van het UZA zou later die avond mijn huisarts terugbellen en dan zou de huisarts mij contacteren.

woendsdagavond .. geen telefoontje ontvangen
donderdagochtend .. geen telefoontje ontvangen

En toen werd ik wat nerveus.  lk herinnerde me T. en dat ie in het Middelheim is geopereerd dus ik belde eens met de dienst Neurologie van het Middelheim.  En daar heb ik nu een afspraak eind januari. Ok, het is misschien nog veraf maar het is alleszins iets vroeger dan half februari en einde maart!

Ik mailde mijn huisarts van mijn ondernomen actie en vroeg haar of ik in tussentijd de testen ivm fybromyalgie niet zou afleggen maar heb (nog) geen antwoord onvangen.

Het is niet zo dat ik fybromyalgie wil hebben!  Maar zowat alles wijst in die richting EN het is een bijwerking van de medicatie waarvan ik dagelijks 2x 1gram van neem, ook al is de oorsprong waarvoor ik die medicatie in de eerste plaats heb voorgeschreven gekregen, operatief is verwijdert.  Is het dan zo abnormaal dat ik antwoorden wil?  Sinds mei is er nog geen dag voorbij gegaan zonder pijn en ik durf van mezelf zeggen dat ik geen kleinzerige meid ben .. ik wil gewoon antwoorden!  Kijk, ik begrijp mijn arts als ze zegt dat ze de verantwoordelijkheid niet wil nemen omtrent het verlagen van de dosis epi-medicatie en dat ze een 2de opinie wil maar ondertussen heb ik wel het punt bereikt dat ik zelf dat risico wil nemen zonder haar goedkeuring!

donderdag 7 november 2013

Een bewogen week - deel1

Donderdag .. en tot hiertoe is het al een weekje geweest om 'U' tegen te zeggen.
Laat me beginnen bij het begin beginnen;

dinsdag
De oogoperatie (cataract) van nonkel, een ingreep onder plaatselijke verdoving die hooguit een halfuurtje zou duren. Om stipt 9u waren nonkel G., nonkel P. en ik in de kliniek om nonkel G. in te schrijven.  Na de inschrijving wij met z'n allen naar 'boven', we waren zelfs de eersten!  Nonkel G's bloeddruk werd gemeten (was wat aan de hoge kant maar wat wil je voor een man van 83..), hij kreeg een schortje en na een kwartiertje kwam iemand hem halen.

Na een half uur niets .. na veertig minuten nog niets .. na een uurtje kwam nonkel terug.  De operatie was niet gelukt en hij zou om 13u voor een 2de keer geopereerd worden.  Hiervoor zou er apparatuur van de kliniek in Deurne moeten overkomen .. samen met een arts die gespecialiseerd zou zijn in het hanteren van die apparatuur.

Om 13u30 kwamen ze nonkel voor de 2de keer halen.  In tussentijd was die op van de zenuwen, wat normaal is.  De arts die de 1ste operatie heeft uitgevoerd hebben we trouwens niet gezien!  Ook hier werd er gezegd dat de ingreep een half uurtje zou duren.  Na 2 (TWEE) lange uren werd nonkel teruggebracht .. met de melding dat er nog een 3de ingreep nodig was en dat ie daarvoor donderdagmiddag in een kliniek in Rumst werd verwacht!  Hij was compleet over zijn toeren want hij was oorspronkelijk al niet scheutig op de ingreep, laat staan dat de 1ste arts het boeltje even verknoeid, dat er een 2de arts moet overkomen van een andere kliniek om de knoeiboel van de 1ste arts moet opkuisen maar daar niet inslaat zodat er nog een 3de ingreep nodig is.

Binnen om 9u en buiten om 16u!!  Voor een ingreep die maar een halfuurtje zou duren.
Ik had zoveel medelijden met hem.  Hij leek gebroken.  Zei dat hij niet naar Rumst wou maar nonkel P. en ik hebben hem overhaalt (eigenlijk had hij geen keuze).

Nu zijn we donderdag en de 3de ingreep is geslaagd!  Nonkel moet morgen nog op controle in Rumst maar het zal nog tot januari kunnen duren eer het oog is genezen..

zaterdag 2 november 2013

inspiratie gezocht

Heel héél lang geleden (en dan spreek ik uit-den-tijd dat K. en ik nog samen waren) stapten N. en D. in het huwelijksbootje!  In tussentijd hebben ze 2 kleine matrozen, is 't bootje gezonken, is D. in een andere boot gestapt en zou er zelfs een 3de matroosje onderweg zijn!

Dus .. heel héél lang geleden :-)
Daar K. de getuige van D. was, waren we er allebei van overtuigd dat 'we' niet zomaar met een omslag konden afkomen en dus dacht ik dat het wel origineel zou zijn als ik de afbeelding van de uitnodiging op grote wijnglazen zou graveren.  Dit was een werkje van enkele weken maar het resultaat mocht er zijn!  En dat graveren is blijven hangen..  Iedere keer ik een gegraveerd cadeau geef is dat iets persoonlijks, iets dat men niet verwacht en, tot hiertoe, waren de mensen enthousiast.

Maar nu zit ik qua inspiratie wat vast - net zoals de rest van mijn lichaam  ;-)
Het is even geleden dat ik nog een trouwcadeau heb gegraveerd.  Normaal gezien ga ik uit van de uitnodiging maar deze keer is de uitnodiging een 'simpel' kaartje met als afbeelding een tekening van P. het zoontje van E. en G., op zich niet moeilijk zou je dan zeggen maar de tekening bestaat uit enkele penseelstrepen.  Je hebt dan wel een kleurenpalet maar bij graveerwerk heb je daar niets aan..

En moest het huwelijksfeest nu niet volgende week zijn zou ik nog tijd hebben om ergens in een hoekje op zoek te gaan naar mijn inspiratie .. maar dat is nu dus niet het geval  :-)
Mijn excuus; ik dacht dat de voorbije weken de inspiratie wel zou opduiken .. maar dat is nu dus niet het geval  :-)

In tussentijd ben ik alvast begonnen maar het einde is nog niet in zicht .. maar ik heb nog tot vrijdagavond -middag

woensdag 30 oktober 2013

foto's aan de muur



't heeft even geduurd maar NU ben ik content :-)

zondag 27 oktober 2013

't werk

Op de job zijn er grote veranderingen op til.  't Is te zeggen .. vanaf januari worden we héél officieel overheidspersoneel!  Dan kan ik zeggen dat ik een ambtenaar ben, nu zeg ik van mezelf dat ik een verdoken ambtenaar ben  ;-)

Om een lang en ingewikkeld verhaal kort en simpel te houden; nu zijn we een vzw van de overheid en vanaf januari worden we een vaste dienst van de overheid!  Maar daar komt toch wat meer bij zien dan eerst gedacht.

Onze contracten, arbeidsreglement e.d., zijn gebaseerd op overheidscontracten.  Dan zou je kunnen zeggen/denken dat men die contracten gewoon overneemt en hier en daar wat aan wijzigt  ;-)  Maar zo simpel gaat het dus niet!!  Er worden nieuwe contracten opgemaakt die ingaan op 1/1/2014 en onze huidige contracten eindigen op 31/12/2013.

Er is ons van in het begin gezegd dat er geen onderhandelingen mogelijk zijn, wat in mijn ogen normaal is want als al het overheidspersoneel afkomt met eigen eisen zou 't een echt circus worden.  Maar sommigen van mijn collega's begrijpen dat niet .. willen dat ook niet begrijpen!  En sommigen van hen geef ik ook gelijk.

We hebben 2 opties gekregen: bij de optie n°1 worden onze huidige contracten 'bevroren'.  Er wordt een foto van onze huidige situatie genomen (zo ook de lonen) en dat is het - zoals de situatie vandaag is, zo zal ze binnen x-aantal jaren ook zijn.  Bij optie n°2 kiezen we voor de aangeboden contracten mits een aantal extra voordelen maar er vallen ook een aantal huidige voordelen weg; onder andere een mooi aantal dagen extra vakantie voor werknemers boven de 50.

En dan is er nog dat ene delicate punt: bij de aanwerving waren er bepaalde diplomavereisten (wat vrij normaal is).  Voor de functie op niveau 1 had je (bij wijze van spreken) een universitair diploma nodig en voor een functie op niveau 2 had je een secundair diploma mits enige jaren ervaring nodig.  Even ter verduidelijking; ik heb het hier niet over mezelf!

Maar in tussentijd zijn er wel collega's van niveau 2 doorgegroeid in de vereniging zodat die nu een functie hebben op niveau 1 zonder daarvoor het nodige diploma te hebben behaald.  Ok, ze hebben wel de nodige testen en examens moeten afleggen vooraleer men die functie mocht uitoefenen maar als puntje bij paaltje komt kunnen niet het gewenste diploma voorleggen!  Nu blijkt dat de overheid met loonbarema's werkt en je diploma bepaald in welke schaal/barema je terecht komt, wat in mijn ogen verkeerd is naar de mensen toe die zich hebben opgewerkt!

En laat nu net een schat-van-een-collega in de loop der arbeidstijden zich heeft opgewerkt van niveau 2 naar niveau 1 EN dan nog 50+-er is (zeg dat laatste wel niet te luid want dat hoort ie niet graag).

En dan zijn er collega's die zich druk maken over andere dingen (futiliteiten in mijn ogen) in plaats van aan bovenvermelde situatie te denken.  Begrijp me niet verkeerd ik heb fijne collega's, ok de ene al wat leuker dan de andere maar heb je dat niet overal?  Maar ik begrijp de kronkels van sommigen niet..

maandag 21 oktober 2013

reclame

Er is ophef rond een reclamespotje van Zeeman.  Dat spotje waar een mevrouw enkele t-shirtjes koopt en die nadien in haar eigen zaak aan een mooi kleerhangertje hangt met een nog mooier prijskaartje aan.  Toen ik de spot voor de eerste zag moest ik gelijk lachen om de durf van de makers; wat velen denken durven zij uitbrengen.  Ok er zijn verschillen tussen kledij uit een boetiek en een grote textielproducent à la H&M, Springfield en ja zelfs Zeeman.

Misschien dat de boetiekjes in hun g*t zijn gebeten omdat ze worden vergeleken met een winkel waar je goedkopere kledij kan kopen..  Nu zou ik een hypocriet zijn moest ik zeggen dat al de kledij die ik draag van de betaalbare winkels komen, ik heb een stel laarzen in de gang staan (ik heb ze vorige week nog gedragen) waarvan ik de prijs niet durf vernoemen en dan nog heb ik ze in solden gekocht!!  En dan heb ik ook enkele truien en rokjes die ik enkel met de feestdagen of trouwfeesten draag.  Maar het overgrote deel van mijn kledij komt van H&M, s.Oliver, Springfield, ..  Ik heb zelfs t-shirt's van Hema en Zeeman (o.a. een kei-coole t-shirt van Animal  :-)).

Alsof er een stigma hangt over het kopen in zo'n winkels, net hetzelfde als je inkopen doen bij Aldi.  Veel mensen doen dat maar heb je iemand ooit horen zeggen dat ie zijn/haar inkopen daar gaat doen?  Awel hé, ik doe mijn inkopen regelmatig bij Aldi en wel omdat die het enigste wasmiddel hebben waar ik geen boebels van krijg!!  Ok, ik koop ook bij Delhaize en Colruyt maar dan kies ik 9 van de 10 voor de huismerken.  Enkel voor de 'specialekes' koop ik merkprodukten.

Het volledige artikel vind je hier

ps: die laarzen waar ik het over had .. ik heb die een hele periode moeten 'inlopen' .. blaren dat ik daarin kreeg .. tot bloedens toe!  niet-te-doen!

zaterdag 19 oktober 2013

strakke plannen worden aangepast

Als ik dit typ is mijn vakantie van 2 weken begonnen!  Niet de vakantie die ik voor ogen had; in plaats van een vakantie die bol staat van leuke uitstappen naar de andere kant van de wereld het land, staat de eerste week bol van uitstappen naar de kinesiste en ergens halverwege de week moet ik op het werk even binnenspringen maar daarover later meer.

Het ging iets of wat goed tot begin deze week..

Bij vorige sessies bij de kinesiste had ze al verschillende keren voorgesteld om mijn huisarts te contacteren omdat zij van mening is dat dit iets verder gaat dan enkel een overbelasting (de term 'fybromyalgie' had ze al enkele keren laten vallen) maar daarmee wou ik even wachten en die fybro-toestanden waren misschien wat ver gezocht.  Trouwens, ik had mijn strak plan en was van plan me daaraan te houden.  Maar toen sloeg het weer om!?  Héél mijn lichaam deed pijn (nu nog)!  En op een bepaald ogenblik begreep ik dat mensen accidenten doen omdat ze het niet kunnen houden van de pijn! En nu durf ik van mezelf zeggen dat ik geen kleinzerige meid ben!  Toen ging bij mij een belletje rinkelen .. een alarmbel .. een toeter is misschien een betere omschrijving.

Ik maakte woensdag prompt een afspraak bij de huisarts waar ik om een bloedonderzoek vroeg.  Ik had al mijn klachten genoteerd en met een klein hartje zei ik dat dit iets misschien compleet los staat van de ingreep en de medicatie en vertelde ook wat de kinesiste me had verteld.  Ik zei haar ook dat de vermoeidheid in vergelijking met mijn spraak er eigenlijk op verergerd is, vandaar mijn conclusie dat dit los staat van de ingreep.  Tot mijn grote opluchting volgde ze mijn mening maar hield wel rekening dat het ook aan de medicatie kon liggen.  Er werd bloed getrokken en mijn bloeddruk werd gemeten (die was trouwens aan de hoge kant .. hoe zou dat nu komen ;-)).  We spraken af dat ze me vrijdag ging bellen als er uit de bloedresultaten iets opviel wat niet hoorde.

Er werd een heuse 'encyclopedie' bijgehaald om de bijwerkingen van de epi-medicatie na te gaan.  Op de verpakking die bij de medicatie steekt staat bij mogelijke bijwerkingen wel 'spierpijn' en 'vermoeidheid' vermeld maar in het boek van de huisarts stond 'fibromyalgie'.  Ze vroeg me of ik die term al eens had opgezocht en ik zei dat ik dat al had gedaan maar dat die resultaten me niet zo aanstonden (om het zo maar te zeggen) dus heb ik dat snel dicht geklikt hoe stoer is dat ;-)
Maar tot dan hield ik daar nog geen rekening mee!

Aanvulling @ zaterdag: heb niets gehoord van mijn huisarts.  Ergens is dat goed nieuws maar als je weet dat fibromyalgie niet op te sporen is via het bloed is dat ergens ook slecht nieuws..

woensdag 16 oktober 2013

1 = 2

Voor iedere droom die wordt opgeborgen komen er 2 uit de kast gevallen!

zondag 13 oktober 2013

dry needling dus

Op zich viel de behandeling mee!  Ik ging ervan uit dat de naaldjes zetten het ergste zou zijn.  Het 'zetten van de naalden' zou ik eerder als 'venijnig' omschrijven, de ene al wat venijniger dan de andere.  Dus toen de kinesiste zei dat de laatste naald gezet was ademde ik ne keer goed uit en vond van mezelf dat ik dat goed gedaan had!  Maar toen zei ze "tot zover het eerste gedeelte" en trok ik grote ogen..

Bleek dat er op de naalden een toestelletje werd aangesloten dat elektrische schokjes/impulsen geeft!  Ik heb nog héél even overwogen om het op een lopen te zetten maar bedacht dat dat geen zicht zou zijn, zo met die naalden in mijn lijf..

Aniehoew .. de eerste impulsen waren allesbehalve aangenaam maar je went eraan en na ongeveer 20 minuutjes (schat ik) was het al voorbij.  Maar laat me duidelijk zijn; het waren wel lange 20 minuten!?  Toen ik buitenstond was het een uur later en voelde ik niet zozeer verbetering maar voelde me vooral moe!  De dag nadien was er ook niet veel verbetering maar kan dat wel na één behandeling?  Verbetering of niet ik ga terug voor nog een behandeling!  Wie weet word ik nog wel neigharde fan  :-)

Het is nu zondag en alles zit terug vast van onder tot boven, zowel links als rechts.  Ik begin een groot vermoeden te hebben dat dit wel eens een totaal anders iets kan zijn, totaal los van héél die toestand van vorig jaar en ook los van de epi-medicatie.  Ik hou me in grote lijnen aan mijn strak-plan-nr-zoveel maar misschien dat ik vroeger voor de bloedtest ga..

vrijdag 11 oktober 2013

strak-plan-nr.-zoveel

Tijdens één van de vorige sessies met de kinesiste kwamen we op de één of andere manier op mijn medicatie.  Het kwam erop neer dat ik dacht dat de vermoeidheid (nog steeds heel erg aanwezig spijtig genoeg) wel eens een gevolg zou kunnen zijn van de medicatie OOK al weet ik dat de vermoeidheid tot één jaar na de ingreep kan voorkomen maar we zijn nu bijna een jaar verder en het is ietsje beter maar nog niet zoals het hoort te zijn (zo heb ik steeds gezegd dat ik geen vakantie wil nemen om bij te slapen maar ondertussen is dat wel meerdere keren gebeurd, maar dat terzijde).  En vorig jaar toen ik die medicatie kreeg voorgeschreven heb ik de bijsluiter gelezen en één van de bijwerkingen was vermoeidheid en dat is blijven hangen!!

Daarop vroeg de kinesiste me of ik geen andere bijwerkingen had.  Ik vertelde haar dat ik dat eens moest checken dus toen ik thuis kwam zocht ik 's avonds op het net naar de bijsluiter van de medicatie. En zo goed als al 'mijn huidige klachten' werden vermeld als mogelijke bijwerkingen..

Voor mij vielen plots al de puzzelstukjes in elkaar maar ik ben een nuchter iemand en besloot het een nachtje te laten bezinken.  's Ochtends hing het nog steeds tussen mijn oren maar in plaats van naar de arts te gaan (heb ik écht niet veel zin in) besloot ik een mail te sturen en ik vroeg haar of er testen bestonden om erachter te komen of het hier wel degelijk om bijwerkingen gaat.  Ergens hoopte ik dat ze zou voorstellen om bloed te trekken kwestie van eerst dingen uit te sluiten maar in plaats daarvan antwoordde ze dat ik daarvoor bij de specialist moest zijn omdat hij diegene is die me de medicatie heeft voorgeschreven en dat ze ervan overtuigd is dat de vermoeidheid nog van de ingreep was.

Ik stond dus niet veel verder maar ik heb niet veel zin om naar de neuroloog te gaan (in december wordt er een scan genomen en in februari volgt er een controle bij de neuroloog).

Dus ben ik van plan om te wachten tot eind november/begin december. In tussentijd werk ik de kinébeurten af, afgewisseld met wat osteopathie, tussendoor probeer ik een behandeling 'dry needling'.  Ik ga streng proberen te zijn qua voeding, de fiets laat ik nog een tijdje aan de kant staan maar ik zou toch wel proberen om wat meer te gaan wandelen en in de bib ga ik eens op zoek naar een boek over pilates.  Allemaal onder het mom van 'Baat het niet, dan schaadt het niet' en als dat alles niets heeft geholpen, of misschien een beetje, dan vraag ik begin december een bloedtest aan.

Strak plan me dunkt .. alleen ben ik vergeten het hoeveelste plan dat is
misschien moet ik er een apart 'labeltje' maken  ;-)

donderdag 10 oktober 2013

morgen om 11u ..

.. een eerste behandeling dry needling .. ben eens benieuwd.
Verder is 't nog hetzelfde liedje..

zaterdag 5 oktober 2013

uit een ver verleden..



Een polaroid uit '78 .. van mij was er nog geen misschien sprake ;-)
En toen startte de zoektocht naar een batterij!

zondag 29 september 2013

me like



wil ik hebben!
moet ik onthouden!

vrijdag 27 september 2013

dry needling

Gistermiddag kwam ik terug van de kinesiste, had nog pijn maar voelde me wel beter.  Vandaag voel ik mij gebroken!  Alsof ik een uur of 3 in een droogkast heb gezeten die op volle toeren heeft gedraaid.

Maandag zou ik terug willen gaan werken, pijn of niet.  Het enigste wat iets of wat helpt is gaan liggen met mijn benen in een hoek van 90° maar dat begint serieus tegen te steken.  En ik geef eerlijk toe dat ik ook wel wat schrik begin te krijgen voor mijn job!  Ik weet dat dat nu geen prioriteit mag zijn maar toch is het!  Het is zo dat mijn collega's en ik vanaf januari officieel provinciepersoneel worden en momenteel is heel die transitie bezig.  Mijn baas, heeft ons/me verzekerd dat er niemand ontslagen zal worden, zelfs tijdens de vergadering met de provincie, de députe en het diensthoofd heeft men ons dat bevestigd en volgens de vakbond kan en mag dat ook niet.  Maar toch eindigen onze huidige contracten en krijgen we er nieuwe weliswaar met nieuwe voorwaarden.

Het is ook geen mooi plaatje hé; iemand van 34 die plots 6 maanden aaneensluitend afwezig is geweest (met mogelijkheid om te hervallen, we gaan daar niet vanuit maar toch) en dan na amper 4 maanden terug aan het werk te zijn terug regelmatig afwezig is door ziekte.  Welke werkgever heeft dat graag .. zeg nu zelf!  Eén van onze collega's is al langdurig ziek maar die kan binnen een jaar of 2 wel met pensioen, die heeft daar zelfs al naar geïnformeerd.

En het is niet zo dat mijn bankrekening overloopt van de centjes, anders zou ik kunnen overwegen om een tijdje onbetaald verlof op te nemen.  Maar daarvoor moet ik toch eerst de lotto winnen vrees ik.

..

Maandag krijg ik een behandeling met de enge naam 'dry needling'.  Het is de kinesiste die met het voorstel afkwam.  Het is te vergelijken met acupuntuur maar in tegenstelling met acupuntuur (dat te maken zou hebben met energiebanen), richt dry needling zich op de gespannen spieren.  De enigste overeenkomst zijn eigenlijk de naalden!  Heb wel wat positieve reacties gevonden op het net maar ik weet nu al dat de behandeling niet pijnloos is/zal zijn maar zoals de situatie nu is kan het niet langer!

En heel dat dry needling-gedoe heeft nog een grappige noot; het is zo dat, toen ik enkele maanden geleden bij de neurochirurg zat en hij voorstelde om een inspuiting te zetten, ik niet-met-volle-overtuiging heb toegegeven.  Daarop heeft de dokter gezegd dat we eerst de medicatie konden proberen en dat ik nadien nog kon zien naargelang de situatie evolueerde.  Toen ik wou doorgaan vroeg hij me (met een grijns op zijn gezicht) of ik schrik had voor naalden, waarop ik hem antwoordde "zoiets ja"..

woensdag 25 september 2013

Tijd voor verandering!

Ook deze week niet veel beterschap .. ik steven af op een 3de week ziek-thuis-zitten.  En dat is (licht uitgedrukt) degoutant want ik ben niet 'ziek', ik zit gewoon muurvast, iedere stap die ik zet doet pijn.
Heb van deze situatie meer last in tegenstelling tot 't beestje!!

Ben van kinesist verandert; in plaats van een jong stil iemand die steeds een kwartiertje dezelfde massagebewegingen deed en dan afkwam met een hotpack die op mijn rug werd gelegd voor 10 minuten (ik vermoed zelfs dat die op een ogenblik met 1 hand mijn rug aan 't bewerken was (met 2 vingers) en tegelijkertijd aan 't sms-en was!!), ben ik nu terecht gekomen bij een praktijk waar het iets gemoedelijker aan toe gaat.  De praktijk doet ook aan osteopathie en is ook gericht op o.a. sporters.  En de therapeute begrijpt de frustraties omdat ze zelf sukkelt met een enkelblessure!
Dus ik zit wel goed .. denk ik.

Maar daar stopt het dan wel!  Deze nacht amper geslapen, ben misselijk van de pijn opgestaan en heb (en houdt u nu vast!) thee genomen in plaats van de gebruikelijke koffie!

zaterdag 21 september 2013

er is een 1ste keer voor alles

Zo ook voor huilen-van-de-pijn op de 'tafel' bij de kinesist..

woensdag 18 september 2013

en de rug..

.. die zit vast!

zondag 15 september 2013

eventjes gal spugen

De ontsteking op mijn heup lijkt me de processie van Echternach te worden (wist je trouwens dat die processie nog ieder jaar uitgaat).  Telkens als ik voorzichtig denk 'het gaat precies de goede kant op' gebeurd het tegenovergestelde.  Zo heb ik al enkele dagen de indruk dat de ontsteking van de heup zich heeft uitgebreid naar mijn rug!  Mijn plannen om af te spreken in het autoloze Antwerpen vallen in duigen en in plaats daarvan zal het een dagje bankliggen worden  :-(
Net hetzelfde met de vermoeidheid .. heb ik doorheen de week enkele dagen die iets drukker zijn dan andere dan draag ik daar in het weekend de gevolgen van door een stuk in de dag te slapen, wat ik dan jammer vind want de uren die ik heb geslapen zijn in mijn ogen 'verloren uren'.

Op naar morgen!

zaterdag 14 september 2013

maandag 9 september 2013

OMD

stand opzetten
+ 10 rondleidingen op amper 30 minuten volledig vol
+ homemade wafeltjes
+ een hoop teleurgestelden
+ enkele die boos hun gedacht luidop zeiden
+ rechtstaan van 10u tot 18u
+ ergens tussendoor snel een banaantje eten
+ een nieuw kleedje
+ veel volk in de koekenstad
+ héél véél volk in de koekenstad
+ stand afbreken
+ met al dat gerief van de Schoenmarkt naar de Groenplaats
(we hadden wel wat bekijks..)
+ een zoen van een wildvreemde
+ aan de tramhalte 5 kerstomaatjes opeten
_______________________________
= werken met Open Monumentendag
(of kortweg OMD)

En dat alles heeft ervoor gezorgd dat ik de eerste aflevering van Albert II heb gemist wegens stikkapot-zijn..

dinsdag 3 september 2013

lie groet 's ochtends de diertjes

Zo is er Fred de Sprinkhaan die sinds enkele dagen hier ergens ten velde huize rondhangt.  Hij zit steeds te hoog om hem te vangen en hem buiten te zetten dus laat ik hem zijn gangetje maar doen.  Daarstraks dacht ik dat ie was vertrokken maar hij zat in de keuken en was in een hoekje gekropen.  We hebben wel afgesproken dat ie uit de slaapkamer blijft!

En zo is er Corneel de Egel die ik 's ochtends vroeg in het park wel meer tegenkom.  Iedere keer hij mijn fietslicht opmerkt schiet hij in een spurtje en probeer ik niet van mijn fiets te vallen van het lachen.  Mo zo schattig!  Héél af en toe kom ik Boris de Reiger tegen maar het is al een tijdje geleden dat ik die nog heb gezien..

maandag 2 september 2013

lie en de schoenen

Vandaag voor de 1ste keer sinds makkelijk 10 maanden nog eens schoenen met hakken aangehad.  't Is zo lang geleden omdat ik 1) niet zo héél veel schoenen-met-hak heb, 2) ik véél liever sneakers draag en 3) ik de laatste maanden iets minder stabiel op mijn benen stond.  Maar van 't weekend heb ik per ongeluk die leuke schoenen dus teruggevonden zo ergens achteraan in de kast en ik besloot om die vandaag aan te trekken!  Dit tot grote ergernis van mijn collega's die, iedere keer ik door de gang liep, steeds dachten dat de grote bazin eraan kwam.  En ik .. vond dat best wel leuk  *grinnik*

zondag 1 september 2013

een zaterdagavond, een zondagmiddag en een vraag

gisteravond iets vroeger dan voorzien een verjaardagsfeestje moeten verlaten wegens stikkapot-zijn.. om 20u30 thuis .. om 20u45 in mijn bed (heb het zelfs geen 21u weten worden) .. om 1u gewekt worden door een startende auto en maagpijn, opgestaan voor een Dafalgan en ineens een enorme spin vermoord die in de spoelbak verscholen zat .. deze ochtend om 8u30 gingen mijn ogen terug open .. om 9u opgestaan .. om 13u uur op 't bed gaan liggen .. om 14u uur wakker geschoten en verder niet veel gedaan

En ergens tussendoor dacht ik bij mezelf 'hoe ga ik in g*dsnaam een lief vinden'..
Mijn hoofd .. 't is een rare leefwereld!!

zaterdag 31 augustus 2013

sans papier

Zowat een half jaar geleden heeft hier op het gelijkvloers een kapperszaak zijn deuren geopend.  Voorheen stond die ruimte leeg dus iedereen in het gebouw was tevreden dat er iets nieuws kwam (en geen nachtwinkel..).  Iets later bleek dat de ruimte achter de zaak bewoond was.  Op zich niets speciaals maar groot is die ruimte niet, 2 kleine slaapkamertjes, een badkamertje en een ingemaakte kast .. niet groter, zelfs geen keuken!

Enkele weken nadien bleek daar een gezin met 2 kleine kindjes te wonen.  En nog iets later ging het gerucht dat er ook een grootouder bijwoont.  3 Volwassenen en 2 kleine kindjes dus!!
De hal is het speelterrein van de kindjes, zo ook het koertje achteraan en de hal is ronduit gevaarlijk met een zware glazen sasdeur vooraan en een deur naar de garages.  Kindervingertjes en deuren gaan nu eenmaal niet goed samen..

Dat kleine kindjes geluid voortbrengen dat weet iedereen maar ondertussen is gebleken dat één van de 2 aan overproductie doet zodra die zijn/haar zin niet krijgt en af en toe is dat ronduit frustrerend (het is een schel gegil waar je horendol van wordt en in plaats van op een rustige manier daar tegenin te gaan doet de mama er (iedere keer) nog een schepje bovenop door terug te roepen/gillen..).  Ik heb geen kinderen maar ik weet wel dat kleine kindjes tegen 23u in hun bedjes moeten liggen en dat is niet zo, althans hier niet, niet op het geluid afgaande en ik ken het verschil tussen vrolijke-speelgeluiden en huilen-want-ik-wil-niet-gaan-slapen!

En dan moet ne mens nog eten hé.  Maar zonder keuken is het lastig om voor 3 mensen en 2 mensjes te koken en het wordt wel een héél dure affaire om iedere dag te gaan eten dus op één of andere manier wordt er daar beneden toch gekookt.  Vraag me niet hoe ze dat doen, ik heb het me al proberen voor te stellen maar ik geraak er niet uit.  Wel is het zo dat er in het gebouw een verschrikkelijke frituurvet-achtige geur hangt.

En dan kan je zeggen dat ze er zelf voor kiezen.  Als volwassene moet je het verstand hebben om te beseffen dat een ietswat groot uitgevallen studio niet geschikt is voor een gezin met 2 kleine kindjes.  Maar ik ben ook van mening dat het aan de huisbaas ligt!  Die had dat ook moeten beseffen EN eerst rekening moeten houden met de leefomstandigheden in plaats van zijn financiën op de eerste plek te zetten.  Een ander verhaal wordt het als de ruimte is onderverhuurd door de eigenaar van de kapperszaak buiten medeweten van de huisbaas maar 1) dat weet ik niet en 2) volgens mij is dat wettelijk niet toegelaten.

Nu had ik zoiets van 'ok het is nu eenmaal zo', niet iedereen kan overeenkomen, niet iedereen kan goede buren zijn!  Maar mijn buurvrouw denkt daar anders over en schakelde enkele weken geleden de politie in.  En nu blijkt dat het gezin niet is ingeschreven, niet op dit adres, zelfs niet in dit land.  Tegen de politie hebben ze verteld dat ze hier op vakantie zijn!!

Nu, dat 'politie-/vakantieverhaal' heb ik van de buurvrouw en ik weet dat ik haar versies van feiten met een korrel zout moet nemen maar ik vrees dat ze bij deze kwestie wel eens gelijk zou kunnen hebben.

Het ergste vind ik die kindjes..  Ok, ik geef toe dat er ogenblikken zijn geweest dat ik ze beide naar de maan heb gewenst maar ze zijn ook steeds mogen terugkomen!  Voor een situatie als deze hebben ze niet gekozen!

..
wordt vervolgd
wordt ongetwijfeld vervolgd

dinsdag 27 augustus 2013

Syrië

dat is dus de 21ste eeuw
zo beschaafd zijn we geworden..

vrijdag 23 augustus 2013

planning is alles

Hoe vervelend het is om toe te geven: planning is mijn alles!!  In de voorbije weken/maanden heb ik mogen ondervinden dat ik zonder planning gegarandeerd binnen de kortste keren in-den-decor terecht kom en dat willen we niet.  Alé, ik weet het niet van u maar ik zie dat niet echt zitten.

En die planning gaat ver, echt ver!  Om een voorbeeld te geven; tussen 9 en 10 trainen op de crosstrainer terwijl de wasmachine een wasje draait, tussen 12 en 1 de boodschappen om tegen 2 uur te vertrekken naar de stad voor de schoenmaker en het cadeau van T. en om kwart voor 5 naar de kinesist.  Of (en houdt u nu vast) als ik die dag de boodschappen doe en langs de kleermaker ga, kan ik de dag nadien nonkel een bezoekje-in-alle-rust-brengen en van daaruit naar N., de middag nadien gaan-koffie-drinken met M. en als ik op tijd thuis ben en op tijd in mijn bed kruip kan ik 's maandags met de fiets naar het werk.

Echt, ik voel me soms iemand met autistische trekjes (zonder beledigend te willen zijn).  Ok, de meeste van mijn vrienden vonden me al controlefreak-lie-met-nen-hoek-af maar, ondertussen vind ik dat van mezelf ook (maar dan in de minder grappige versie als mijn vrienden..).  En het allervreemdste is .. dat als ik die planning niet heb, die controle niet heb om het maar te zeggen, het PURE chaos is in mijn hoofd!?

En nu ik dit bericht zo herlees, op een vrijdagavond net voor de aanvang van The Newsroom (waar ik by the way wakker voor blijf), na een drukke 5 dagen-werkweek, heb ik de indruk dat ik een beetje geschift overkom..
Maar dat ben ik niet, echt niet  ;-)

maandag 19 augustus 2013

start to ..

.. bike to work
Want 'het rustig houden' verandert niets aan de heuptoestand en fietsen doet de pijn niet echt toenemen.  Als alles goed gaat ga ik in september zwemmen, misschien eens boulderen.  En als dat alles goed gaat zou ik in oktober eens een loopje willen maken..

zaterdag 17 augustus 2013

Er boenk op

"Het volstaat te kijken naar de vrijetijdsbesteding.  Diegene met weinig tijd zijn toevallig allemaal vrouwen".
Minister van Gelijke Kansen Joëlle Milquet

zondag 11 augustus 2013

10 dingen

Wat doet ne mens op een zondagmiddag in het gezelschap van een goede verkoudheid waardoor buitenkomen niet echt een goed idee is..

1 - men neme al zijn cd's bij elkaar en besluit welke er voor de kringloopwinkel zijn maar vooraleer de cd's die richting uitgaan zet men al die liedjes/cd's nog even in de itune-bib (als ze er al niet instaan..)
2 - men herschrijft haar testament
3 - men rommelt wat rommel weg
4 - men stuurt wat vervelende mails
5 - men schrijft wat old-school-verjaardagskaartjes
6 - men drinkt ondertussen liters thee
7 - men vraagt zich soms af waar haar gedachten waren bij het kopen van sommige cd's
8 - men lacht zich soms kreupel bij het vinden van sommige cd's
9 - men ordent den agenda en plant in tussentijd nog wat dingen in (tot 2014 toe..)
10 - men ploft uiteindelijk in de zetel, tevreden met al het vervelende werk dat men vandaag heeft verzet

zaterdag 10 augustus 2013

going gaga

En net als ik denk 'yes we zijn op de goede weg' gebeurt er wel iets waardoor ik dan weer denk 'f*ck terug naar af'.

Het is alsof na enkele weken van er-volledig-voor-gaan (een 5-dagen werkweek (voltijds), regelmatig sporten en sociale toestanden) mijn lichaam plots vind dat het welletjes is geweest en gaat 'dwarsliggen'.  Het gevolg is dan hoofdpijn en dagen van makkelijk 14 uren slaap - zo lag ik deze week iedere dag om 21u in mijn bed en gingen mijn ogen (met veel moeite) open om 10u30.  En alsof mijn heup, rug en/of schouder er nog niet genoeg aan zijn, komt daar een griep bovenop .. griep in augustus .. in g*dsn**m.  Alle gekheid op een stokje!!

Het vreemde is dat ik dat voel aankomen.  Op het hoogste punt (net voor going-into-den-decor) gaan enkele dagen van pure chaos in mijn hoofd vooraf, denk ik aan alles en nog wat maar vergeet uiteindelijk alles, weet ik zelfs niet welke dag het is en gaat het schrijven en praten een pak moeilijker.

..
tijd voor koffie
coffee solves everything!

dinsdag 6 augustus 2013

euhum

buiten is het warm .. heel warm .. héél warm
en wie loopt er rond met een keelontsteking de griep :-/

maandag 5 augustus 2013

Daan

De voorbije dagen is er in de media veel geschreven over Daan .. maar niet echt in de positieve zin.
Kijk .. ik was er niet bij en ik ga hem hierzeker  niet goedpraten maar het is nu niet bepaald een publiek geheim dat Daan een 'goei glas' lust.  En 't is nu ook niet de eerste keer dat ie in beschonken toestand on stage staat!

Toen ik het nieuws las bedacht ik me zelfs dat het lang geleden was dat ie zo in het nieuws kwam.  En als die-hard-fan weet je nu éénmaal dat een optreden van Daan een zeker risico inhoudt maar als ie in z'n goede doen is mag je gerust van een feestje spreken!

zondag 4 augustus 2013

woensdag 24 juli 2013

de wereld op zijn kop en er niet echt wijzer van worden

Gister afspraak met de sportarts.  Ik weet dat het verkeerd is/was maar ergens had ik gehoopt zoveel antwoorden te krijgen.  Ergens ook mijn eigen schuld, ik had me voorgenomen dat een sportarts weet heeft van de sportwereld en mijn enthousiasme om terug mijn 'niveau' van vorig jaar terug te behalen dan ook zou begrijpen.
Maar wat is dat uitgelopen op een teleurstelling!?  Een teleurstelling met hoofdletter 'T'!?

Kijk, ik ben echt wel de laatste om onmiddellijk een oordeel over iemand te vellen maar gister was het sterker dan mezelf.  Toen ik hoopvol aanbelde bij de arts en de deur ging open dacht ik bij de eerste aanblik aan professor Gobelijn (iets ronder, met bretellen, kousen met sandalen maar zonder snor) en vroeg ik me af of die man ooit een loopband van dichtbij heeft gezien.
Mijn keel werd dichtgeknepen, een akelig gevoel kwam op, de rillingen liepen over mijn rug, ik wou zelfs rechtsomkeer maken maar ik hield mezelf voor dat alles misschien wel zou kunnen meevallen, ik moest die man gewoon een kans geven.  Ja, dat zou ik doen .. die Gobelijn-look-a-like sportarts gewoon een kans geven!

Een kwartiertje later (en €40 minder) kon ik mezelf wel tegen het hoofd slaan dat ik die man gewoon een kans heb gegeven!  Na die 15 minuten ben niet echt veel wijzer geworden, ik ben naar huis gestuurd met nog maar eens een voorschrift voor ontstekingsremmers (ik denk er ineens aan dat ik die documenten nog moet weggooien) en als die medicatie niet helpt zal de geweldige dokter een geweldige inspuiting geven.  Ik heb zitten huilen aan de tramhalte..

Fijn weetje: de geweldige arts weet dat ik een tijdje Brufen heb genomen, de geweldige arts weet ook dat mijn maag daar stuk van is gegaan maar de onststekingsremmers die de geweldige arts me met veel enthousiasme heeft voorgeschreven zijn wel zwaarder dan Brufen MAAR indien ik last zou krijgen van mijn maag heeft de geweldige arts me ook een voorschriftje voor maagbeschermende-medicatie meegegeven.  Als ik zou weten hoe ik hier zo'n smiley-met-een-verbaasd-snoetje-en-uitpuilende-ogen zou zetten dan zou dat een passend einde van de zin zijn!?
De wereld op zijn kop?

dinsdag 23 juli 2013

een week bestaat uit 7 dagen

De week is 2 dagen bezig en er is nieuws
.. dat de nonkel in de supermarkt is gevallen, zijn neus heeft gebroken, een zware kneuzing aan de schouder heeft samen met schrammen en builen (nadat die enkele maanden geleden door een glazen deur was gevallen..).
.. dat mijn pa terug contact heeft met broertje (ik heb niets meer van broertje gehoord sinds december '12)
.. dat broertje terug bij zijn voogd woont totdat ie uit de schulden is
.. dat broertje een berg schulden heeft

En we zijn nog niet eens halfweg de week..

maandag 22 juli 2013

donderdag 18 juli 2013

Volgende week dinsdag

En toen lag de afspraak met de sportarts vast!
Ben eens benieuwd..

zondag 14 juli 2013

tw classic 2013

Geloof de kranten niet!?  Het was véél maar echt VEEL BETER  :-)
          

vrijdag 12 juli 2013

Zomer van Antwerpen '13 - Architects of Air

   

         

maandag 8 juli 2013

op 't randje

Iets zegt me dat Egypte op de rand staat van een burgeroorlog..

zondag 7 juli 2013

lie heeft een plan

Herinnert u zich dit nog?
Door de nijdige ontsteking op mijn heup had ik verstek moeten gaan voor 2 leuke uitstappen, een concert van Daan en menige koffie-uitnodigingen.

Ik zat wekelijks bij de huisarts, ik werd prompt naar de neuroloog gestuurd, er werd een eeg en een scan genomen, een week later zat ik voor de neurochirurg, er werden echo's genomen, ik kreeg medicatie voorgeschreven waarbij ik terug heelder dagen sliep, de ene arts zei A terwijl de andere B zei, dan kreeg ik andere medicatie voorgeschreven maar eer ik daarmee kon beginnen moest ik de medicatie die ik op dat ogenblik aan het nemen was afbouwen, en als reactie werd ik getrakteerd op een heuse migraine-aanval!
Ondertussen waren we een goede 3 weken verder (3 weken van 'platte rust' en geen sport) en was ik het zat!
Toen is de beslissing genomen om de pauzeknop in te duwen, kinesitherapiesessies werden afgebeld, medicatie werd buiten gesmeten en ik ging de uitdaging aan om eens een volledige maand huisarts-vrij te zijn.
En dat is nu een goede 2 weken geleden. In tussentijd ben ik terug gaan werken, is het helder in mijn hoofd (lang leve het-stoppen-met-medicatie) maar de pijn is gebleven .. zelfs erger geworden ondanks de nodige Dafalgan's.

Maar terwijl heel Vlaanderen buiten van het prachtige weer zit/ligt te genieten wil ik niet thuis voor de tv liggen..  En al helemaal niet nu het volgende week TW Classic is.  No way dat ik daarvoor moet passen - al moet ik erheen kruipen.  En dus heb ik een plan!  En wat voor één  :-)

HET plan
maandag, dinsdag en woensdag = werken
donderdag = terug starten met de ontstekingsremmers en afwachten hoe lie's lichaam reageert
als lie's lichaam wil meewerken herhalen we dat vrijdag.

zaterdag = TW Classic
Ik heb me voorgenomen om het die dag 'rustig' te houden met uitzondering van die paar uur dat Bruce alles van zichzelf geeft, dan doe ik mee (of toch in de mate van het mogelijke).  Die dag vergeet ik de medicatie thuis (mag ik niet vergeten te vergeten..) buiten een wettelijk toegelaten hoeveelheid Dafalgan!

zondag = de dag dat onzen-lieven-heer ons heeft opgedragen te rusten (of was het nu naar de kerk te gaan) .. aniehuuw ik ga die dag in de zetel liggen en neem braafjes terug de medicatie om daarmee de daaropvolgende zondag te stoppen.

maandag = werkendag-voor-anderen maar vakantie-voor-lie

zondag = stoppen met de medicatie en een weekje wachten.  Als er dan nog geen verbetering is bel ik voor de inspuiting.  Met wat geluk is de chirurg op vakantie (goh is dat nu even jammer zeg) zodat ik nog enkele weken moet/kan wachten op de enge spuit (goh is dat nu even jammer zeg)  ;-)

Een strak plan me dunkt!?  al zeg ik het zelf

woensdag 3 juli 2013

den 21ste dus

Vandaag, ergens in Deurne zo rond 15u
lie: "zeg heb je het gehoord van de speech die Albert straks gaat geven?"
collega: "neen maar als 'em aftreedt dan ga ik den 21ste in Brussel met zo'n Belgisch vlaggeske zwaaien" *lol*
lie (heel enthousiast): "awel dan 'ek mee" *lol*
..

Vandaag, ergens tegen Antwerpen zo rond 18u10
lie: "s***t"

zondag 30 juni 2013

keuzes

ofwel de Waddeneilanden
ofwel Oostduinkerke
ofwel Amsterdam

nu nog kiezen .. of combineren dat kan ook :-)

donderdag 27 juni 2013

Nog nooit meegemaakt

.. overal in de wereld 'wacht' men tot Nelson Mandela komt te overlijden
.. de wereldpers is aanwezig
.. het kan voor ieder ogenblik zijn

Het zijn maar enkele zinnen die de voorbije dagen in het journaal zijn gepasseerd.  En ok, hij is een groot man, hij is een icoon maar ik vind de huidige gang van verslaggeving echt niet kunnen.  Om het cru te zeggen; de man is nog niet dood hé!  En het lijkt alsof ik daar de enige in ben.
Hij verdient zoveel meer respect!

zaterdag 22 juni 2013

genoeg!

Vrijdag was ik gestopt met de ene medicatie zodat ik met de andere van start kon gaan.  En dus nam ik 's ochtends de eerste 'portie' van de 3 .. en daarop volgde een migraine-aanval!

Ik heb er genoeg van, ben het echt spuugzat en dus heb ik besloten om een maandje te stoppen met doktersbezoeken, medicatieplannen, onderzoeken, telefoontjes naar her en der, ..
Niet enkel de artsen staan tegenover elkaar, de verzekering en mutualiteit spreken elkaar ook tegen.

Maandag bel ik wel om een afspraak te maken met de chirurg voor die inspuiting in de heup maar tot dan toe stop ik er gewoon mee.  Gaat dat iets uithalen?  9 Van de 10 gaat de pijn alleen maar verergeren maar zelfs dat heb ik voorover (dat zeg ik nu hé..).

Misschien dat mijn maag me nog het dankbaarste gaat zijn..

maandag 17 juni 2013

jij

Hey jij

Binnenkort is het 12 jaar geleden dat je bent vertrokken.  En vandaag is niet anders dan eender andere dag maar toch is er iets dat wringt..  Er is iets dat me van het hart moet.

Ik heb je nooit verweten dat je bent weggegaan, het was nu eenmaal zo en ik weet dat als je een keuze had gehad je ervoor had gekozen om hier te blijven hoe moeilijk we het ook hadden maar daar hadden we wel een oplossing voor gevonden.  Maar we weten beide hoe het is gegaan.  Heeft het zin om daarbij stil te staan?  Neen want dat verandert niets aan de hele situatie!  Dat niet-lang-bij-stilstaan-bij-situaties-en-er-gewoon-voor-gaan heb ik trouwens van jou en daar ben ik trots op (ook al trekken sommigen rondom me de haren uit hun hoofd om die (eigenwijze) karaktertrek).

Maar toch is er dat ene iets..  Om de één of andere reden heb ik het de voorbij maanden moeilijker gehad met je afwezigheid.  Het is moeilijk te omschrijven, het is alsof de pijn intenser is geworden.  Daar waar ze vroeger gewoon een constante aan de oppervlakte was, hakt ze nu resoluut op me in.

want
jij had bij me moeten zijn die 5de oktober vorig jaar
jij had me moeten troosten en zeggen dat alles wel goed zou komen
jij had zich over mij moeten buigen toen ik op intensieve lag
jij had op mijn kamer moeten zijn toen ik van recovery kwam
ik wou jou als eerste zien toen men me op de kamer terugbracht

Het klinkt enorm egoïstisch en het komt over als één groot verwijt maar dat is het niet begrijp dat alsjeblieft, ik bedoel dat niet zo!  Misschien geeft het gewoon weer hoe hard ik je mis?  En is het ergens niet mooi dat ik, na zovele jaren, het nog steeds moeilijk heb met het feit dat je er niet meer bent?

Er wordt gezegd dat pijn slijt met de jaren maar de voorbije maanden heb ik het gevoel dat het alleen maar erger wordt.

ik mis je
xx

donderdag 13 juni 2013

de ene en de andere

2 dokters .. lijnrecht tegenover elkaar
ik weet het niet meer


aanvulling (enkele dagen later)
Donderdagmiddag stonden mijn zenuwen op scherp en mijn pa deed daar niet veel goed aan.

Om een heel lang verhaal kort te vertellen; ik kwam hem héél per ongeluk tegen en hij vroeg me waarom ik die dag thuis was.  Nu is het zo dat ik een slechte leugenaar ben en dus vertelde ik hem in grote lijnen het hele circus dat al een goede 6 weken aan de gang is (enkele weken geleden had ik hem al wat verteld waarop hij de hele situatie naar mijn gevoel wat weglachte).  Waarop die droogjes vraagt waarom ik hem niet gebeld heb want dat die situatie ook wel door zijn hoofd spookt.  Waarop ik hem beetje kortaf antwoordde toesnauwde dat ik niet voor paniek wou zorgen EN oh ja dat die situatie ook wel eens door mijn hoofd zou kunnen spoken!  Typisch mijn pa, constant en steeds in de eerste-persoon-enkelvoud denken zonder zich voor te stellen hoe de andere partij zich wel eens zou kunnen voelen.  Zijn reactie was ook zo'n typisch trekje van hem .. hij zei kortaf (letterlijk) "enfin ik moet gaan, hou me op de hoogte!"  We kusten elkaar  dag en hij draaide zich om.  Dames en heren, may i present you mijn pa dus.  Ondanks de gebeurtenissen van de voorbije maanden dus nog geen haar verandert!

Anyhoew .. ik dus naar huis om iets later naar de kliniek te vertrekken en éénmaal bij de chirurg binnen was het niet echt veel beter.
Van de arts die de echo's had genomen wist ik al dat er wat verkalking te zien was maar er was verder niets te zien wat die uitstraling zou verklaren.  De chirurg herhaalde dat nog eens maar sprak ook van een ontsteking die te behandelen was met ontstekingsremmers en een inspuiting (en ik heb het hier over mijn heup hé, over de schouder is er geen woord gesproken).  Nu zat ik voor die man met de nodige medicatie achter 'de kiezen' waardoor ik wat suf overkwam maar bij het horen van die 'inspuiting' dacht ik onmiddellijk 'no way' .. maar hij wist dat nog niet.  Nu ga ik niet in details treden maar het komt erop neer dat ik enkel voor de spierontspanners heb gekozen.

Waar ik me wel aan erger is dat hij op een gegeven ogenblik mij vroeg waarom ik die medicatie tegen de zenuwpijn nam (die liggen aan de basis van dat suf-zijn .. maar suf zoals in van-de-wereld-zijn wat ook indirect een gevolg heeft op mijn spraak..).  En het enige wat ik kon denken was: "U bent neurochirurg en u vraagt MIJ waarom ik die medicatie neem?"..  Nu, ik heb dat gedacht en niet luidop gezegd (zo stoer ben ik niet *flauw lachje*) .. ik had ook geen zin in een discussie, ik heb hem wel, vrij verontwaardigd, gezegd dat ik enkel vertel wat men mij heeft verteld.  En niet veel later ben ik buiten gestapt.

..
Het is nu zaterdag en ik heb me voorgenomen om héél de situatie het circus wat te laten bezinken.  Maandag ga ik nog maar eens naar de huisarts om de dingen te bespreken..

dinsdag 11 juni 2013

lucht

gister huisarts, vandaag foto's en echo heup, morgen echo schouder en overmorgen terug op consultatie
en dan is het weer bijna weekend
.. ik begin het langzamerhand ongelooflijk zat te worden

donderdag 6 juni 2013

Nog zo'n schoontje

woensdag 5 juni 2013

The phantom in my head

Raad eens waar ik eergisteravond en gisterochtend zat?  Bij de huisarts, jawel.  Vandaag of morgen vraagt ze een omgangsverbod aan..

't Zou wel degelijk aan het litteken/littekenweefsel liggen  *foei litteken*  maar in tegenstelling tot wat de neuroloog me heeft verteld is er wel medicatie voor/tegen - die werkt momenteel nog niet maar daar zou binnen enkele dagen verandering in moeten komen (please please please).  Waarom die man me dat niet diezelfde dag nog heeft gezegd is voor mij ook een raadsel .. ben ergens dan ook vrij pissed off op die man!  Maar ja, mij kwaad maken brengt ook geen verandering in heel de zaak.

Iets moeilijker is 't feit dat ik mag preken van 'fantoompijn'.  En daar had ik schrik voor want cru gezegd is fantoompijn pijn die ontstaat aan/door iets dat er niet meer is!?  Twee weken lang heb ik mezelf voorgenomen dat ik me die pijn inbeeldde, dat het tussen mijn oren zat, dat ik lichtelijk mijn verstand was aan 't verliezen!  Ook omdat de neuroloog me naar huis had gestuurd met het gevoel "maak u geen zorgen, alles is ok .. leer er maar mee leven" maar na een tijd liep ik echt de muren op (..) van de pijn, werd zelfs wakker/huilde van de pijn en had ik een punt bereikt van *fuck it all* dit is niet normaal meer .. dat men mij maar gek verklaart maar dit MOET ophouden!

Ik dus terug naar de huisarts en die ging daar vlot op in alsof het de normaalste zaak van de wereld was, ze legde me rustig uit hoe héél dat pijnproces in elkaar zit EN dat ik gerust van fantoompijn mag spreken.  Ik dus keiblij want .. ik ben niet gek aan het worden!?  Klinkt vreemd maar zo is het wel  :-)

EN ondertussen schijnt de zon dus alles komt wel goed PUNT