donderdag 28 juni 2012

I blame it on 'de schudding'

Men had me gewaarschuwd dat ik vrij lang last kon hebben van de hersenschudding.  Het nog-steeds-aanwezige-licht-gevoel-in-mijn-hoofd begint bijna te wennen maar wat vervelender is, zijn mijn concentratieproblemen!?  Fouten dat ik maak!?  Heb je geen idee van .. en zo van die domme fouten .. om onnozel van te worden!  En dagen en maanden zijn al helemaal een ramp voor me.

Grappig voor de één maar vrij frustrerend voor de ander (lees 'mij')!?

dinsdag 26 juni 2012

lopen loopen

Inschrijving Rhythm 'n Run Marathon 12/08/'12 - 10km - check
Inschrijving Energizer Night Run 14/09/'12 - 9km - check

Aanvulling @ 27/06/'12
Afspraak osteopaat maandag 2/7/'12 - check

zaterdag 23 juni 2012

Ambities

Zodra hier alles terug op z'n/haar plek zit begin ik eraan!?  Maar hou het stil .. mijn lijf weet het nog niet  ;o)

donderdag 21 juni 2012

Antwerp Triatlon - exit lie°

Voor zondag mag ik er een kruis over trekken..

De week na het ongeval was de hoofdpijn beter maar nog niet volledig weg.  Mijn huisarts had me gezegd dat dit 4 weken kon duren.  Het was doenbaar en na een tijdje ging het trainen terug vlot en dus zette ik voort want ik had mijn zinnen dus wel even op dinnen triatlon gezet en van opgeven was geen sprake!  Zelfs niet na een 2de bijna-val.  Ik zocht het nodige materiaal bij elkaar, dagen voor de wedstrijd was er sprake van gezonde zenuwen en van her en der kwamen aanmoedigingen.

En toen besloot ik om het wetsuit te gaan testen in de zwemvijver in Deurne.  Wat er is gebeurd, ik weet het niet, ik weet wel dat ik ben thuis gekomen met hoofdpijn, een druk op mijn beide oren, een pijnlijke nek, ik was terug misselijk, zag terug vlekjes en voelde me ronduit slecht.

De avond zelf nog naar de dokter ging niet meer en ergens wist ik al hoe laat het was..  In de week voor de start was dit allesbehalve een ideale situatie.  Ik heb er toen al een eerste keer om gehuild (en af en toe doe ik dat nog .. hoe idioot dat ook klinkt)!  Niet enkel leef je naar zoiets toe, ik ben/was er al zolang mee bezig .. zo goed als heel mijn doen en laten draait rond die deelname.

De dag nadien was de hoofdpijn iets beter maar nog niet volledig weg, zo ook de pijnlijke nek en oren en de misselijkheid.  En dus maakte ik een afspraak met mijn huisarts en het verdict was hard.  Niet enkel heb ik nog last van de hersenschudding, ik heb er nog een whiplash bij!  Naar 't schijnt kan zoiets zich manifesteren zelfs enkele weken na de val!

De huisarts vertelde me dat ik maar beter niet start zondag..  Het moment dat ik tranen in mijn ogen kreeg .. want hoe graag ik ook wil starten, ik besef dat dat onverantwoord zou zijn.  Het fietsen en het lopen zou nog gaan, denk ik.  Op het vaste land wil ik gerust tegen de grond gaan (ben ik ook al in getraind ;o)) maar in het water wil ik niet in de problemen komen!

Familie en vrienden zeggen me dat het geen afstel is en dat ze ervan overtuigd zijn dat dit niet mijn triatlon was maar dat er nog wel een andere komt :o)  En dat die maanden van voorbereiding niet voor niets zijn geweest.  Ik geloof dat wel, ik ben echt niet van plan om het lopen en co op te geven, verre van zelfs.  Er komen leuke loop'evenementen' aan en wedden dat ik meeloop, wat mijn lijf er ook van mag denken!?

Maar toch is deze zondag balen, echt ronduit-supergeweldigfantastisch-hard balen f**k  ..  echt f**k

dinsdag 19 juni 2012

Feit - even verschieten

Inloggen op fb en lezen dat de vriendin (..) van je broer 37 minuten geleden van 'in een relatie' naar 'vrijgezel' ging..

maandag 18 juni 2012

De zegels op DE omslag

En toen stond ik van 't weekend in het postkantoor met 'mijn' grote bruine omslag in mijn handen, gereed om te posten.  En toen dacht ik bij mezelf dat eigenlijk feitelijk die postzegels aftrekbaar moeten zijn!?

Zo schoon

zondag 17 juni 2012

Goede raad

Vrienden, familie en collega's geven me allerhande goede raad naar aanleiding van de mysterieuze omstandigheden van de val/het accident.  En ik weet dat dat allemaal goed bedoeld is maar aan de andere kant bezorgd me al die goede raad me ook een gevoel van angst.  Want 'niemand valt niet zomaar flauw zonder reden', 'die verhoging van die stof in je bloed moet toch iets betekenen' ..

En wat het helemaal 'grappig' maakt is dat zowat iedereen me wel heeft aangesproken over het feit dat er de laatste tijd wel meer jonge sporters zijn doodgevallen zonder enige aanleiding!?  Ik weet dat mijn vrienden en familie mij geen schrik willen aanjagen en dat al die goede raad wel degelijk goed bedoeld is en dat ze allemaal bezorgd zijn om mijn gezondheid maar toch hou ik aan al die goede raad een wrang gevoel over..  Het is de aard van 't beestje maar toch..  Sommigen hebben ook een verkeerd beeld van me - ik ben een sportieve meid, ik ben geen op-en-top-atlete en als volgende week nu grandioos gaat tegenslagen dan vrees ik dat ik hen teleurstel!

Al dat alles en het feit dat de wedstrijd volgend weekend is doet niet veel goeds aan de zenuwen  :o)  Om alles zowat van me af te zetten ben ik de voorbije dagen terug gaan joggen hier in het Fort.  Ik was vergeten hoe zalig het kan zijn om zelfs bij druilerig, fris weer te gaan lopen.  Helemaal alleen tussen de druppels .. en als er dan toch iets zou gebeuren dan sterf ik tenminste in een mooie omgeving  ;o)

donderdag 14 juni 2012

Opluchting

of is het eerder een geruststelling .. iets om mezelf te sussen!  Ik geef toe dat ik 'ne schrik had gepakt' en dat ik nog steeds last heb van dat licht gevoel in mijn hoofd .. alsof ik net dat ietsje teveel heb gedronken :o)

Vandaag had ik een afspraak bij de tandarts, ik ben nadien naar huis gefietst en ben gaan joggen hier in 't park.  Ik voel dat ik niet op 'mijn' niveau van voor het 'ongeval' zit (als ik dan al van een niveau mag spreken) maar het ging .. het ging goed.  Niet moe, geen problemen met mijn evenwicht, enkel wat pijnlijke knieën maar die zien per slot van rekening nog blauw dus dat zal wel normaal zijn.

Ik vind het vreemd want het is niet dat ik er dagen heb uitgelegen en mijn huisarts verzekerde me dat een conditie (of hoe moet ik het omschrijven) niet van de ene dag op de andere verdwenen kan zijn maar toch voel ik dat ik niet loop hoe ik de dagen voor het ongeval liep..

dinsdag 12 juni 2012

They don't like me

Gisterochtend lag ik er bijna opnieuw met de fiets..  Het is net of ik niet MAG starten binnen 2 weken!?

Ik loop nog steeds rond met een ijl gevoel en dat zorgt dat ik na het werk niet goed durf gaan joggen en ik merk van mezelf dat ik iets minder zeker op mijn fiets zit.  En af en toe neemt mijn evenwicht 'een loopje met me'.  Het is vervelend want ik wil niet dat dat mijn hele doen en laten 'stuurt'.

zondag 10 juni 2012

Blauw

Ik herinner me nog steeds niets van maandagnamiddag/avond..  Het is wel duidelijk dat ik een serieuze totter heb gemaakt want ik sta vol met blauwe plekken.  Overal!?  Boven onder links rechts groot klein, niet te doen!?  En dat ijle gevoel in mijn hoofd blijft 'hangen' en dat is verdomd vervelend - net alsof je iets teveel gedronken hebt..  En soms kom ik niet op mijn woorden en blijf ik hangen in het midden van zinnen en weet niet meer wat ik wou zeggen .. zou-dat-aan-'t-ongeval-liggen?

Ondertussen heb ik een mail naar de organisatie van de triatlon gestuurd met de vraag of ik geen categorie mag/kan zakken en dit is ok.  Het is met gemengde gevoelens dat ik die mail heb gestuurd..  Ik ben er nu al zolang mee bezig, dag in dag uit (hoe vreemd het ook klinkt).  Maar links en rechts waarschuwen mensen me dat 40km fietsen en 10km lopen misschien iets teveel op te korte termijn na het ongeval gaat zijn en ja, ik heb er schrik voor!  Schrik dat ik in de problemen ga komen tijdens één van de onderdelen .. maar om nu alles af te voeren is het nog te vroeg vind ik, dat wil ik niet.

Ik heb me dus heringeschreven voor de 1/8ste; 500m zwemmen, 20km fietsen en 5km lopen.  Het fietsen en lopen zijn afstanden die ik (zo goed als) dagelijks afleg.  En ik wil starten, ik wil het in ieder geval proberen!?

vrijdag 8 juni 2012

Vooruitzichten

Nog steeds geen herinnering van maandagnamiddag, hoe hard ik ook probeer.

Ik ben gister met testresultaten naar mijn huisarts gegaan en die wist me te zeggen dat dat lichte gevoel en het onstabiel-op-mijn-benen-staan nog 4 (!!) weken kan aanhouden.  VIER WEKEN  Dat komt me dus wel even slecht uit .. de triatlon is binnen 2 weken.  Voor die laatste heb ik trouwens een bewijsje dat ik in goede gezondheid verkeer :o)  Al heb ik de arts wel beloofd dat ik niet start als ik me niet beter voel.

Hoe spijtig ik dat ook zou vinden want ik ben er al verdomd lang mee bezig!?  Al dat trainen voor niets..  Maar mij niet gezien dat ik in het water in de problemen kom.

donderdag 7 juni 2012

Een zwart gat

Maandagnamiddag.  Ik herinner me nog dat ik aan het werk vertrok en mijn vaste route naar huis volgde. ..
En dan hoor ik de stem van een vreemde .. dat ik een accident heb gehad met de fiets en naar de kliniek wordt gebracht.  Ik voel dat ik een nekkraag aan heb.  De stem verteld me dat ze mijn fiets meenemen.
..
En dan doe ik mijn ogen open.  Een stem stelt me gerust, ik ben in de kliniek en alles komt goed.  Men vraagt me waar ik pijn voel .. ik heb voornamelijk hoofdpijn, een pijnlijke nek en de rechterkant van mijn lichaam doet ook pijn.  Er worden foto's genomen en de nekkraag mag uit.  Het licht in de kamer doet pijn en gaat uit.  Mijn pa wordt gebeld en een tijd later hoor ik zijn vertrouwde stem.  Hij verteld me dat men denkt dat er 2 fietsers op elkaar zijn gereden maar heel precies is dat niet en ik moet me er ook geen zorgen over maken, alles komt wel in orde maar deze nacht moet ik in de kliniek blijven.

Een dag later gaat het al beter.  Na wat testen mag ik naar huis met een licht gevoel in mijn hoofd, een pijnlijke r-knie, elleboog, schouders en wat stramme spieren.  Maar veel antwoorden heb ik niet.  Ondertussen is het al niet zo zeker dat er een aanrijding tussen 2 fietsers zou zijn geweest en zou het wel eens kunnen dat ik 'onwel' ben geworden tijdens het fietsen.  Wat we wel weten is dat de 100 door omstaanders is gebeld, maar waar precies is nog de vraag.

En hoeveel moeite ik ook doe, verder dan mijn vertrek aan het werk geraak ik niet.  Geen gedachte of herinnering van onderweg, niets dat ik heb onthouden van een aanrijding laat staan van een val!  De schade aan mijn fiets (net terug van de fietsenmaker..) en de inhoud van mijn fietstassen maakt duidelijk dat ik overkop ben gegaan.

Best wel grellig .. zo'n zwart gat van ettelijke uren!?

zondag 3 juni 2012

Zenuwen

Sinds deze middag is 't officieel!?  Ik heb het inschrijvingsgeld voor de 24ste betaald!?
aaaaahhh

Stress nerveus zenuwen - sinds deze middag!?  En wat eigenlijk idioot is .. ik ben er al zolang mee bezig, heb er al zoveel over gelezen en toch gierden de zenuwen daarstraks door mijn keel en vroeg ik me luidop af waar ik begonnen ben.  Een groot deel ligt aan het feit dat er op de site een onderdeel 'FAQ atleten' is gevoegd waar 'we' meer informatie krijgen.

Misschien is het dat woordje 'atleten' ..  een atleet is in mijn ogen iemand die 24u op 24 met zijn/haar sport bezig is, die strakgetraind staan en die zo'n afstanden lachend op anderhalf uurtje aflegt en na een douche nog vrolijk met vrienden op café gaat.

Ik daarentegen ben een (vrolijke) meid (met nen vrolijken hoek af) die het een uitdaging vind om eens mee te doen aan zo'n wedstrijd!?  Ik zie het zelfs niet als een wedstrijd, ik ga uit van het punt dat als ik de onderdelen tot een goed einde kan brengen ik al héél blij ga zijn.  Strakgetraind ben ik al hélémaal niet en ik hoop dat, ALS ik de finish al haal, ik nog in volzinnen kan praten!

Maar die FAQ's dus..
1) men raadt ons aan om de dag voordien onze sportzak te maken .. ik heb eergister de eerste benodigdheden opgesnort en samengelegd (veiligheidsspelden en een zwembrilletje)
2) er mag niet gezwommen worden in bloot bovenlijf .. dat was ik dus niet van plan!?  Van de week zou ik bericht krijgen ivm het huren van een wetsuit.  Kwestie om niet als een smurfje uit het water te komen.
3) bij het zwemmen moeten we wachten tot de officials het teken geven om in het water te gaan.  Lielaloeke gaat wachten tot de officials het teken hebben gegeven en nadat de atleten het water zijn ingedoken.  Ik heb niet veel zin om bij de start al slaag te krijgen van zwemmende atleten.
4) bij het fietsen moeten we een fietshelm dragen .. heb vandaag bij de leukste fietswinkel van 't stad een nieuwe nutcase gekocht :o) ne mat-zwarte want met mijn andere nutcase ga ik wat bekijks hebben denk ik :o)  Ik geef toe dat dit een goed excuus was om de helm eindelijk eens aan te schaffen want ik zeg nu al zolang dat ik een mat-zwarte wil..
5) nog bij het fietsen zegt men dat we fietsschoentjes moeten dragen.  Hier ga ik toch even voor bellen want ik wou bij de wissel mijn loopschoenen al aantrekken.  O ja en ik heb geen fietsschoentjes - maar een klein detail ;o)

Ik moet ook nog naar de huisarts voor een doktersbewijsje en ik zou nog langs de osteopaat willen voor mijn nek want die doet weer lastig de laatste tijd.  En verder heb ik een heel lijstje aangelegd van wat ik in m'n sportzak moet/wil steken..

Voorbereiding .. check
Zenuwen .. check

Sleutels

Gister zag ik dat ik nog een stel sleutels aan mijn sleutelbos had hangen van hun huis.  Het huis waar ik letterlijk 'achter de hoek' heb gewoond.

Daar waar mijn haren werden ingevlochten voor mijn eerste communie, waar ik fier op de schoot van mijn eerste lief zat, daar waar de ex niet zo op zijn gemak was en waar er hilarische gesprekken over mannen werden gevoerd!?

Daar waar ik steeds terecht kon!  Waar ik zovele jaren geleden 's nachts op de bank kroop, lichamelijk en geestelijk compleet uitgeput, snikkend, niet wetende wat te doen en al helemaal niet hoe het toen verder moest.  Maar waar ik ook gewoon mee in de zetel zat terwijl er één of ander programma op tv speelde dat langs geen kanten meer gevolgd werd omdat het gesprek over alles-en-niets ging.

Daar waar ik voor 'een niets' terecht kon, gewoon voor een tas koffie of thee, waar ik wist dat er veel gelachen werd en waar je de liefde kon voelen zodra je de gang instapte.

Ik laat die sleutels nog wat aan mijn sleutelbos hangen..