woensdag 26 december 2012

Complicatie

Alles is 'goed' gegaan, buiten een kleine complicatie na.  Die complicatie deed zich voor in de vorm van een zwelling en zorgt ervoor dat mijn r-arm minder functioneel is en ik heel moeilijk uit mijn woorden geraak - de woordenschat zit er nog, hij/zij heeft alleen moeite om zijn/haar weg naar buiten te vinden.

Vervelend it is (!!) maar met de nodige oefening en logopedie kom ik er wel.

donderdag 13 december 2012

Na vrijdag

En ik die me zo opboeide over die aangetekende zending .. het bleek een superlief pakket vol lekkers en moois van een collega te zijn!?  Ik schaamde me rot en kon wel door de grond zakken om nog maar te zwijgen van al die zenuwen *grinnik*

Ondertussen is het donderdagavond en de zenuwen zorgen voor een rustig-moe-gevoel (ik weet niet hoe ik het moet uitleggen).  Het zal niet lang duren eer ik ga slapen (dat zal me wel lukken wegens niet-veel-slaap de voorbije dagen).  Vandaag nog de anesthesist en de chirurg gezien en ik heb er vertrouwen in!  Per slot van rekening komt na vrijdag zaterdag en na zaterdag zondag.  Volgende week deze tijd denk ik terug aan vandaag en ben van plan om neer te schrijven wat ik dan denk  :o)

dinsdag 11 december 2012

Aftellen

De laatste dagen..
Ik word licht onnozel van mezelf, weet soms met mijn zenuwen geen blijf.  Maar die adrenaline heeft dan ook weer z'n voordelen.  Ondertussen heb ik zoiets van 'komaan mensen .. let's get over with it', niet dat ik sta te springen en al dartelend naar de kliniek zal vertrekken maar toch.

Aan de andere kant is het niet enkel de operatie dat voor zenuwen zorgt - ik heb gister een bericht gekregen van de postbode en ik ben al sinds gisteravond compleet opgedraaid in de overtuiging dat het met de verzekeringskwestie met de buurvrouw te maken heeft..  Dat dat er nu nog bijkomt, verdomme t***t (sorry)

zaterdag 8 december 2012

besef

laatste weekend thuis (met jjb *flauw lachje*)
doet vreemd!?

Volgende week is opgedeeld in een 'strakke planning' en zodra die per dag is afgewerkt zet ik het op een lopen denk ik.  Ik trek de stad in, plof neer in één of ander gezellige koffie/theebar, ik neem de mac mee en probeer niet te sterven van de zenuwen .. tot hier komen en dan even doodgaan van de zenuwen zou nu toch ook wel zonde zijn hé *vette knipoog*

vrijdag 7 december 2012

Das Pop

Gister toch naar het concert van Das Pop in de Roma geweest.  We hadden al tickets nog voor het hele jjb-circus losbarstte en ik had al in mijn achterhoofd rekening gehouden dat ik het concert aan me moest laten voorbijgaan maar toen het nieuws bekend raakte dat de groep er een tijdje mee ophoudt wou ik het concert toch bijwonen.  Trouwens .. ik moet al passen voor De Kreuners volgende vrijdag dus 2 concerten missen is een beetje teveel van het goede.

Ik wist op voorhand dat het een 'rustig' concert zou worden - een akoestisch concert - dus mits een dutje tussen de middag moest dat wel lukken.  And it did!?

Toegeven ik was stikkapot  (nog steeds trouwens) maar ben uiteindelijk wel blij dat ik er was.  En als Bent & co er nu nog een cd'tje van uitbrengen kan het helemaal niet meer stuk  ;o)

woensdag 5 december 2012

Omega 3

Ik ging dus eens neiggezond doen en legde van de week gerookte makreel (wat ik anders nooit eet) in mijn boodschappenmandje onder het mom 'Omega 3 is naar 't schijnt KEIGOED voor het lichaam en het gestel en voor-wat-weet-ik-nog-allemaal!' en dus ging het visje mee naar huis.

Best wel spijtig dat het niet te eten is!?  Gerookte makreel heeft in mij geen fan gevonden .. wat niet wegneemt dat ik het geen kans heb gegeven hé.  Ik heb er toch anderhalve hap van genomen want per slot van rekening is Omega 3 KEIGOED voor vanalles-en-nog-wat maar ik heb de makreel toch maar ingeruild voor homemade-soja-vanillepudding-met-rozijnen!?  En die zal ook wel goed zijn voor vanalles-en-nog-wat..

zondag 2 december 2012

Wijsheid!?


dinsdag 27 november 2012

d-day

d-day ligt vast op 14/12!?
Zie ik het zitten?  Eerlijk :o)  neen maar dat betekent niet dat ik niet voor een 800% voor ga!

Ik had me voorgenomen om me tijden het bezoek aan de neurochirurg maandag 'flink' te houden .. wat uiteraard natuurlijk niet is gelukt!?

Even een flashback: vrijdag 21/09/'12 in de wachtzaal van de neuroloog (toen ik nog van niets wist maar al wel met een onbehaaglijk voorgevoel zat) nam ik een Humo, sloeg die open en het eerste artikel ging over hersenoperaties waarbij men de techniek 'wake-up' toepast - hierbij maakt men tijdens de operatie de patiënt wakker om bepaalde functies te controleren.  Ik heb enkel de intro gelezen, dinnen Humo dichtgeslagen en teruggelegd met het idee 'NO WAY DAT IK DAT OOIT VAN MIJN LEVEN ZAL ONDERGAAN!!'

En dan zit je dus enkele weken later bij de neurochirurg die je verteld dat je zo'n operatie zal ondergaan!?

Uiteraard ga ik ervoor, ik kan en wil ook niet anders!  Het is de bedoeling dat 'we' voor een maximale verwijdering van jjb gaan maar daarboven heeft men niet bepaald veel speling om een beetje meer weefsel weg te nemen dus maakt men de patiënt wakker om (en dit klinkt ongelooflijk cru) te checken hoever men kan gaan!?  Die 'wake-up duurt niet langer dan 20 minuten maar dat is me toch wel voldoende..

Ergens vind ik het ongelooflijk luguber.  Ik ben niet bepaald kliniek-minded, laat staan operatie-minded, laat staan hersenoperatie-minded, laat staan dat ze me wakker maken zodra-alles-daarboven-openligt maar ergens, ver weg in een duister klein, héél héél tieniewienie pietluttig klein hoekje ben ik wel nieuwschierig.  Wat niet betekent dat ik geen schrik heb!

En ook al is mijn grootste schrik voor de risico's bij/na het wakker worden .. achteraf heb ik pas een straf verhaal te vertellen  ;o)

zondag 25 november 2012

Angst

Waarschuwing .. dit is een emo-post (en eentje om 'U' tegen te zeggen..)

"Je positiviteit is al een groot deel van je genezing"
"Het is knap hoe je met die alles omgaat"
"Moa gij zijt goed bezig"
Dit zijn zinnen die ik veel hoor de laatste tijd regelmatig hoor.  Ik zeg dan "dank u" maar denk soms "je moest eens weten..".

De voorbije week was moeilijk, héél moeilijk.  Iedere dag zijn er wel tranen gevloeid en daardoor voel ik me een watje, wat zeg ik .. ik ben een heuse wattedoos!  En aan de basis van dat alles ligt vermoeidheid (grotendeels veroorzaakt door slaapgebrek).  Door die vermoeidheid heb ik meer last van jjb's grillen - zo geraak ik rond 16u echt niet meer uit mijn woorden - zo heb ik eergister rond die tijd met de kliniek gebeld en het was het meest onsamenhangende/chaotische gesprek van mijn leventje, ik krijg moeilijker controle over mijn r-arm (schrijven of tekenen is een ramp), mijn r-lies doet zeer waardoor stappen pijnlijk wordt en tegen 20u val ik in slaap in de zetel.  Door slaapgebrek heb je ook meer tijd om na te denken, ondanks fijne luisterboeken enzo.

De operatie is slechts een klein deel van mijn angst, ik geef dat toe.

En mijn reactie na de biopsie doet er ook al geen goed aan.  Ik herinner me het begin van de aanval.  Ik wou de verpleegster bellen maar raakte niet aan het belletje - goed beseffen wat er aan de hand is en niets kunnen doen, ik krijg het er nog steeds koud van.  Achteraf heb ik gehoord dat mijn kamergenote de gang is opgelopen en zo de verpleegster heeft geroepen.  Mijn eerste herinnering nadien is dat ik wakker word terwijl ik van mijn bed op een plaat word geschoven.  Ik hoor een man zeggen dat alles goed komt, ik hoor woorden zoals 'scan nemen', 'zwelling', 'bloeding na zo'n ingreep' en zet alles in de juiste volgorde.  Alles is goed gekomen en zo'n risico's horen er nu eenmaal bij, ik weet dat.

Maandag vertelde de neurochirurg me dan dat na de operatie het risico bestaat dat ik last zou kunnen hebben van uitvalverschijnselen, deze zouden wel tijdelijk zijn en zouden dus voorbij gaan.  De kans bestaat dat mijn r-arm of -been niet zal willen meewerken, dat mijn spraak moeilijker zal gaan of volledig zou kunnen uitvallen en/of dat ik de mensen rondom me niet zal verstaan!  Vrij spooky en ik heb daar schrik voor!  Niet kunnen communiceren met anderen bezorgd me ontzettend veel angst maar de arts heeft gezegd dat indien ik dat zal ondervinden, die verschijnselen ook over gaan en ik hou hem aan zijn woord  ;o)

Maar dan is er nog dat ene puntje..
Dat 'iets' waar ik ongelooflijk zoveel meer angst voor heb (hoe idioot het ook is)

Na zo'n operatie is er kans op zwelling van de hersenen.  En op een bloeding.
Het is een risico!?  En aan iedere operatie hangen risico's vast, dat weet ik.  En het is niet perse dat er een bloeding optreedt!?  Maar een goede 10 jaar geleden is mijn mama overleden ten gevolge van een zware hersenbloeding..  Ik weet dat we er allebei 2 tegenovergestelde levenswijzen op na hielden/houden .. en ik weet ook dat onze situaties totaal verschillend zijn  Maar ik kan er niets aan doen!?  Als er nu iets is waar ik zo een ongelooflijke grote schrik van heb dan is het dat wel..

zo, 't is eraf, 't is eruit ..
Wat niet betekent dat ik niet volledig voor de operatie ga.  De 14de zal ik 'er staan'!  En ik ben van plan om het de 15de na te vertellen maar het is nu eenmaal zo.

zaterdag 24 november 2012

Under construction

het is zaterdagochtend
het klokje rechtsboven in mijn scherm geeft 5:07 aan
tussen 2 en half 4 heb ik naar De Da Vinci-code geluisterd en ben nadien terug in slaap gevallen
ik geef toe dat het een zware week is geweest
een héél zware week, zo zwaar dat ik donderdag naar mijn huisarts ben gegaan want op deze manier is het niet ok

er zijn besluiten genomen en plannen opgemaakt
er zijn 'eetpatronen' gemaakt en boodschappen gedaan
nu nog dat slaapgebrek en die vermoeidheid aanpakken en alles komt goed

dinsdag 20 november 2012

pré-op

De pré-op was leuk, fijn en lekker maar ook vermoeiend!  Een supergeweldigfantastische dankjewel voor de helpende en organiserende handen - ik kan het niet genoeg zeggen  ;o)

zaterdag 17 november 2012

3-werf hoera

Luisterboeken!?  Een pracht van een uitvinding!?
Vooral om 4u 's nachts als je een eerste x wakker wordt en moeite hebt om terug in slaap te vallen..

vrijdag 16 november 2012

Een giftige gedachte

Gister belde M. me.  Het was lang geleden dat we elkaar nog hadden gesproken en het duurde dan ook niet lang of het werd een echte meidengesprek vol met goed (en ook wel wat slecht) nieuws  ;o)

Het voorbije jaar was niet makkelijk voor haar.  Met een man die zich plots afvroeg of het leventje dat hij leidde wel datgene was dat hij wou (..).  Op het einde van de rit bleef M. achter als één groot hoopje ellende maar ondertussen is ze uit die enorme put geklommen en geniet nu van alle fijne dingen die op haar weg komen.  Zo ook dat nieuwe lief!?  En ik ben zo oprecht blij voor haar, echt waar!?  Maar - en ik ben niet trots om dit toe te geven - ergens halverwege ons gesprek en te midden van haar enthousiasme dacht ik toch héél even 'waarom zij wel en ik niet'.  Ik had op slag spijt van mijn gedachte en ik schaam me er ontzettend voor want ik gun haar dat geluk, ik gun haar dat zo ontzettend veel maar toch was daar plots die gedachte..

donderdag 15 november 2012

pré-opje

De ontmoeting van vorige zaterdag had een feestje gegeven voor zijn operatie gewoon om iedereen die hij nog een keer wou zien, kon zien!  Eerst vond ik het wat vreemd, zelfs wat luguber maar niet veel later was ik, samen met de vriendinnen, gewonnen voor het idee!?  En dus ging deze ochtend onderstaande e-mail buiten en gaan we zondag pré-op-pen  :o)

Hey iedereen

Het is kort dag, ik weet het, maar ik zou jullie willen uitnodigen voor een pré-opje!?  Wat is een pré-opje hoor ik je denken :o)

Wel .. nu de operatie er staat/ligt aan te komen en daar 'het circus' nadien echt zal losbarsten, zou ik nog een keertje willen samenkomen omdat het wel eens zou kunnen dat het nadien een tijdje zal duren eer we elkaar nog eens zullen zien of horen.  Laat me wel héél duidelijk stellen dat het geen afscheidsfeestje is hé, hell no!?

Verwacht ook geen feestje, het is eerder een rustig, fijn en leuk samenzijn onder het mom van een lazy-sunday met koffie, thee (en cava voor de liefhebbers ;o)) en homemade cake!

Place to be is *** van 11u tot 16u30 - bellen bij goede vriendin E.
Voel je niet verplicht om te komen maar weet wel dat je welkom bent :o)

Geef je me ajb wel een seintje als je kan komen?  Alvast bedankt en misschien tot dan
xx lie°

adem in en adem uit

op van de zenuwen..
Of beter: OP VAN DE ZENUWEN!!

dinsdag 13 november 2012

confronterend/ontkenning

Ik ben een realistisch iemand!  Ik vind mezelf een héél realistisch iemand - het bewijs daarvan zijn de 'formaliteiten' die ik de voorbije week in orde heb gebracht.  Ik heb zelfs een iets-of-wat-testament-achtig-iets opgesteld.

Maar toch hou ik mezelf voor dat ik geen k heb .. neen, ik heb een hersentumor en die is grotendeels kwaadaardig!?

En voor nu is dat al confronterend genoeg  :o)

maandag 12 november 2012

Slaap kindje slaap

Rechtsbovenaan in de hoek van de mac lees ik 19:24 en ik krijg/hou met moeite mijn ogen open - het is wakker blijven tot 20u voor de laatste medicatie en nadien is het recht naar bed!?
.. hoe stoer is dat *flauw lachje*

Dat vroeg-gaan-slapen zorgt er wel voor dat ik tegen 4u30 een eerste keer wakker word.  Of nog beter zoals gister; toen werd ik wakker en was ervan overtuigd dat het ongeveer 4u moest zijn .. bleek het 22u30 te zijn en ik kwam verdomd van ver, ik had echt het gevoel al uren geslapen te hebben!  Toch terug in slaap gevallen.

Het internet leerde me vandaag dat 'mijn' neurochirurg morgen in de kliniek aanwezig is .. ik ga hem eens bellen om te vragen hoe hij 'de planning' ziet .. kwestie om mijn zenuwen iets of wat onder controle te houden  :o)

zondag 11 november 2012

Een ontmoeting

Gistermiddag hadden E., M. en ik afgesproken in een fijn koffiehuisje nabij het Theaterplein.  Wegens very-crowdy werd het een fijn nieuw-koffiehuisje nabij de Meir.  Nadat we elkaar hadden gevonden werd het een heus meiden-getetter met af en toe een jjb-noot.

Op zich niets aan de hand zou je denken!  Tot er plots een kerel van onze leeftijd voor ons stond en zei dat ie ons had horen praten over neurochirurgen enzo .. en dat hijzelf al 3x is geopereerd aan een hersentumor en dat ie gerust meer informatie wou geven indien één van ons dat wenste.

En voor je het weet ben je een uur verder, heb je zijn verhaal gehoord en heb je ontzettend veel respect voor hem en zijn vriendin, heb je antwoorden op bepaalde vragen, ben je af en toe achterover gevallen, heb je heel bewust een aantal vragen niet durven stellen, is je keel af en toe dichtgeknepen geweest, wist je af en toe niet goed hoe je moest reageren, heb je rillingen over je rug voelen gaan en heb je gegevens uitgewisseld voor het geval.

Ik geef toe dat ik er even niet goed van was, nog steeds niet eigenlijk.  Het is geweldig dat een volstrekt onbekend iemand zomaar op je afstapt om zijn verhaal te doen en je dan nog wil verder helpen, al is het maar met het geven van informatie.

Ik heb het T. denk ik 2 keer gezegd en ik zeg het nog eens maar het deed/doet ongelooflijk goed om iemand van mijn leeftijd met die geschiedenis in zo'n goede conditie voor mij te hebben zien zitten..  Het is vreemd maar het zorgt alvast voor een ietsiepietsie minder scherp kantje aan mijn worst-case-scenario (waar je hoedanook aan denkt ook al ga je er voor een 200% voor!).

Of hoe een zaterdag kan lopen  :o)

vrijdag 9 november 2012

De buurvrouw

Enkele maanden toen ik hier net was ingetrokken stond mijn buurvrouw aan mijn deur met de melding dat ze last heeft van vocht/schimmel in haar 'schoenenkast' en dat een studie, die ze reeds enkele jaren daarvoor had laten uitvoeren, had uitgewezen dat dat vocht van mijn badkamer kwam.

Dit was ongeveer een goede 4 jaar geleden..

Ik zat toen volop in de verbouwingen en ik heb haar toen gezegd dat ik geen last had van vocht of schimmel in mijn badkamer maar dat ik sowieso van plan was om de muren van de badkamer te behandelen met een vochtwerend middel maar dat dat zowat alles is wat ik daaraan kan/kon doen.  Sindsdien liggen de werken stil (ik heb misschien de kleinste badkamer van héél het land maar het is wel de 'grootste' werf met enkel bezette muren en 'kale' buizen).

Nu had ik mijzelf voorgenomen om dit jaar in mijn vakantie (die eigenlijk op dit eigenste moment zou doorgaan) aan de badkamer te beginnen maar het nieuws van jjb deed die plannen bevriezen!

Tot er van de week aan mijn deur werd gebeld en de buurvrouw er stond!  En mij meedeelde dat ik dus beroep mocht/kon doen op mijn verzekering want dat ze aan die kast en die muur ging beginnen en dat ze er foto's van ging nemen!  Het behangpapier begon nu toch wel van de muur te komen..  Op zich begrijp ik dat wel, ze is al een hele tijd met schilderwerken bezig in haar appartement en dan hoort zoiets daar ook bij maar dat ze zo grofweg mij even komt zeggen dat ik mijn verzekering mag aanspreken vond ik er iets over!  Ze stond er dan nog vrij zelfzeker te staan wezen (zoals in 'vrij arrogant').

Reken daar de (ondertussen goed aanwezige) zenuwen bij en misschien begrijp je dat mijn antwoord een even grofweg "kijk ik begrijp dat en ik zal mijn verzekering inlichtingen maar dit alles staat niet bovenaan mijn prioriteitenlijstje op het moment.  Het gebouw zit vol vocht, ik heb er in mijn living last van, en het is nu niet dat ik mijn badkamer naar de andere kant van mijn gang kan plaatsen hé".

Daar verschoot ze precies van .. ze informeerde nog wel hoe mijn situatie nu was (ze heeft weet van jjb) waarop ik dan weer grofweg zei dat het ondertussen geweten is dat ie grotendeels kwaadaardig is en dat ik dus wel héél andere dingen aan 'mijn hoofd' heb - beetje op haar schuldgevoel inwerken ;o)
Ik zei nog dat ik iets ging laten weten en deed prompt de deur dicht.

De volgende dag hing ik al aan de lijn met mijn verzekering en bracht hen op de hoogte.  Ik vertelde hen dat ik nog geen documenten van de buurvrouw heb ontvangen maar dat ik liever voorbereid ben en dus weet hoe de procedure in zijn werk zal gaan.  Er is wel één pittig detail in heel deze zaak en dat is dat ikzelf niets sporen van schimmel in mijn badkamer heb (toch geen zichtbare) en volgens mij kan dat dan niet kloppen.  Want als het behangpapier van de buurvrouw van de muren komt en dat komt van bij, dan moet ik daar toch ook wel iets of wat van moeten opmerken..

Gister kwam ik ze tegen in de gang met Rambo de hond (type kleine keffer).  Ik zei vriendelijk goedemiddag goed beseffen dat ik misschien wat grof ben geweest.  Ze zei vriendelijk "dag" terug .. en vroeg me/zei me dat ze hoopt dat ik nu niet boos op haar ben.  Ik zei dat ik haar wel begrijp maar vertelde er wel ineens bij dat ik reeds contact heb gehad met mijn verzekering en dat ze zich sowieso aan een tegenexpertise kan verwachten.  Daar verschoot ze precies ook van..

Dit wordt nog een lachertje..

donderdag 8 november 2012

Thee dus

Ik verdenk mijn medicatie ervan dat die ervoor zorgt dat koffie me niet meer smaakt..  Al zorg ik er wel voor toch 1 tas koffie binnen te hebben voor de eerste lading ochtendmedicatie.

Tijdens mijn ziekenhuisverblijf kreeg ik trouwens een mailtje van een goede vriendin die me het volgende vertelde: "Hoorde ik de koffiebarmensen klagen dat hun omzet plots zo hard gedaald is.  Zou jou afwezigheid er voor iets kunnen tussen zitten?"  Vond het geweldig  :o)

Ik ben ondertussen dus volledig aan 'de thee' - en hoe!?  Voor dit alles kon ik ook genieten van een lekkeren tas dampende thee maar nu is het wel helemaal uit z'n voegen gebarsten vrees ik..

woensdag 7 november 2012

Amerikaanse verkiezingen

Yes he did it!?  Valt het op dat ik pro-Obama ben  :o)

Ik ben er lang van overtuigd geweest dat het een spannende strijd ging worden tot ik de reactie van Obama zag na de doortocht van Sandy!  Terwijl 'den andere' al terug campagne was aan het voeren liet Obama zijn campagne voor wat ie was en bezorgde zich over de slachtoffers, al kan je dat ook wel een vorm van verdoken campagne-voeren noemen.  Hij stond er toch!?

Van toen was ik ervan overtuigd dat hij ging winnen, vraag me niet waarom.  En ik ben ervan overtuigd dat het de goede en beste beslissing is geworden!

En o ja .. Donald Trump is ne zak en een groot klein kind!?

dinsdag 6 november 2012

met ne lach en ne zwans

Ook al ga ik er voor een 200% voor en smijt ik héél mijn hebben en houden in de strijd, toch ben ik ook met die andere kant bezig want, moest het slecht aflopen, dan wil ik wel dat alles is zoals ik het wil!  Maar dat betekent niet dat er eens evengoed gelachen mag worden .. zoals goed gelachen .. onder andere met de muziek die gespeeld zal worden tijdens de dienst

http://www.youtube.com/watch?v=KGD9dFlyI70 - beetje luguber misschien  ;o)
http://www.youtube.com/watch?v=kSXx7-EceBA - whoehahaaaaa wie uit de jaren '80 kent dit niet van voor naar achter en terug..
http://www.youtube.com/watch?v=NJWIbIe0N90 - al moet ik toegeven dat ik dit wel een heel mooi liedje vind maar het is wat vreemd in de context :o)

zondag 4 november 2012

*zucht*

Ook al weet ik dat het uit bezorgdheid is dat vrienden, familie en kennissen informeren hoe het gaat maar soms ben ik het zo zat om telkens opnieuw een update te geven..

donderdag 1 november 2012

DUB FX - Made (HD)

woensdag 31 oktober 2012

Schrik

Gister was ronduit een baaldag!  Na een bezoekje aan mijn huisarts heb ik zowat de rest van de dag lopen huilen (hoe stoer is dat..).  En dat dankzij 1 zinnetje;
"links vooraan ligt het spraakcentrum en ik zou niet willen dat je achteraf voor verrassingen komt te staan".

En daar was die denkbeeldige telefoonboek-tegen-mijn-hoofd weer *flauw lachje*
Ik denk dan op slag dat ik niet meer ga kunnen spreken of communiceren met anderen.  Dat ik vrienden en familie niet meer zal begrijpen en dat ik niet meer zal kunnen lezen en schrijven.

De schrik sloeg me rond het hart en zit er nog steeds.  De tranen zijn al vertrokken; te weinig vocht in mijn lijf ;o)

's Avonds dan maar begonnen aan mijn vragenlijstje voor de neuroloog.  En dat wordt iedere dag langer ook al wil ik niet op alle vragen het antwoord kennen.

maandag 29 oktober 2012

facebook-gewijs

lie° is in een relatie met Jean-Jacques maar 't is ingewikkeld  ;o)

zondag 28 oktober 2012

Mijn broer

(het heeft eventjes geduurd maar ondertussen ben ik er wel klaar voor om dit de wereld in te sturen)

lieve J.
broertje

Toen ik 6 was vertelden ma en pa me dat ik een broer of zusje zou krijgen.  En ik vond dat wel ok :o)
Ik herinner me nog goed dat op 11 oktober de directrice naar mijn klasje kwam om te zeggen dat ik grote zus was geworden van een kleine broer .. en toen vond ik dat maar niets speciaals, ik begreep al dat gedoe niet!  Maar toen ik die avond met mijn meter jou kwam bezoeken en ik je mocht vasthouden groeide ik prompt 3 centimeter van trots :o)

Maar we hebben het niet makkelijk gehad hé..  En al helemaal niet toen ons moechi geheel onverwacht wegviel.  Ik stond op het punt om op eigen benen te staan en jij zat in een (natuurlijk) moeilijke periode maar hoe dan ook ik hield me voor om alles in het werk te stellen om jou door die periode te sleuren.  In overleg met moechi's familie werden (moeilijke) beslissingen genomen die véél betekenden voor jou maar waar jijzelf niets van afwist - 'dat' deel van onze familie heeft zovéél voor jou gedaan, daar heb je geen idee van!

Toch gleed je verder van ons weg, ook al deden we nog zo'n moeite.  Niet dat je op het slechte pad terecht kwam maar het goede was het toch ook niet!  Contact houden kwam steeds van één richting maar liever op die manier dan het gehele contact te verliezen, per slot van rekening had ik een belofte gemaakt waar ik me moest en zou aanhouden.  Na een tijdje leek het alsof je een iets of wat stabiel leventje had opgebouwd, ons contact verliep zelfs vlotter en het voelde goed aan.  Ok, er waren nog wel wat slippartijen maar met het nodige gezucht werden die rechtgetrokken met de nodige beloftes van jou kant .. en ik geloofde je!

Maar toen was daar 5 oktober van dit jaar.

Het nieuws van jjb wou ik je persoonlijk vertellen maar dat was niet naar jou zin.  Na enkele sms-jes had ik er genoeg van en heb je dan maar via sms het nieuws verteld en heb je verder 'a nice life' toegewenst - ook ik heb mijn grenzen!  Enkele dagen reageerde ik niet op jou berichtjes, ik val in herhaling als ik zeg dat ook ik mijn grenzen heb!  Maar via ons pa wist ik dat dit nieuws ook bij jou is aangekomen EN dat je er niet goed van was.

En toen was daar 11 oktober en uitgerekend op jou verjaardag werd er in mijn hoofd geboord.  Een dag later ging het dan nog eens grondig mis waardoor ik op de intensieve zorgen terecht kwam.

En toen heb je niet op mijn hart getrapt maar je hebt het uit mijn lijf gerukt, op de grond gesmeten en er een dansje op gedaan!?

Ok, er waren plannen om er een feestelijk weekend van te maken met vrijdagavond een filmpje en om zaterdag te gaan snowboarden in Landgraaf.  Ik weet dat het geen zin heeft om op zo'n dagen, bij zo'n gebeurtenissen, ergens neer te gaan zitten en voor je uit te staren, per slot van rekening 'hielp' je me daar niet mee verder.  En dat je vrienden op je hebben ingesproken kan ik ook begrijpen, zij bedoelden het ook goed.  Maar dat je ook effectief bent gaan snowboarden neem ik je zo ontzettend hard kwalijk!

Je hebt bewezen dat ik niet op je kan bouwen, niet op je steun hoef te rekenen.  Ergens wist ik dat al maar nu heb je het bewezen .. en niet enkel voor mij ..

Ik zou kunnen zeggen dat ik jou niet nodig heb maar dan lieg ik .. eigenlijk heb ik jou steun wel nodig maar het hoeft niet meer.  Ik krijg ongelooflijk véél steun van familie, vele vrienden en kennissen - het is hartverwarmend om dat te beseffen :o)  maar ik denk niet dat jij dat beseft want jij begrijpt zo'n vriendschap en liefde niet .. jij bent nu eenmaal enkel en alleen met jou persoontje bezig en het is spijtig om te beseffen dat zo iemand mijn broer is!  We hebben nog contact en we zullen nog contact blijven houden maar je moet niet van mij verwachten dat ik 1 woord teveel zal communiceren!  En ik val in herhaling als ik je een fijn leven toewens - en ik méén dat ook - maar je hoeft er niet op te rekenen dat ik daar veel in zal opduiken.

liefs
zus

vrijdag 26 oktober 2012

Resultaten

Owkay dus..
jjb blijkt een gespleten persoonlijkheid te hebben met zowel goede als slechte cellen (wat ik al wist!) maar het slechte gedeelte bestaat dan weer uit verschillende soorten cellen (wat nieuw is!).  We mogen  aannemen dat jjb van het kwaadaardige soort is maar dan wel één van een 'lichte' gradatie (euhm .. olé?)!

Deel1 mag/kan ik dus héél officieel afsluiten om deel2 te starten!  Deel2 deel ik op in 2.1 en 2.2; 2.1 is het nemen van een functionele MRI.  Dit is een MRI waarbij ik opdrachten zal moeten uitvoeren.  Een eerste telefoontje naar Leuven bracht de datum 26/11/'12 maar mijn neuroloog vond dat véél te lang duren (..).  Zijn supersecretaresse beloofde me om te proberen de scan te vervroegen en deze namiddag kreeg ik een telefoontje van haar dat ik maandag (!!) om 9u30 in Leuven wordt verwacht  :o)

En dan volgt 2.2 .. en daar zijn gister al ettelijke tranen voor gevloeid :o) maar is er evengoed om gelachen.  Bij 2.2 gaat men proberen om zoveel mogelijk jjb operatief te verwijderen!?  Het besef is er maar ik probeer er nog niet teveel bij stil te staan, niet zolang ik alleen ben!  Mijn arts bevestigde nogmaals dat Sint-Augustinus is uitgerust met het materiaal voor zo'n operaties en dat het een gespecialiseerd team heeft.  En ook al heb ik het volste vertrouwen in mijn arts en de mensen die hij op zijn beurt dan weer vertrouwd, toch slaat de schrik me op tijd en stond rond mijn hart en vraag ik mezelf af in welke slechte film ik terecht ben gekomen..

Maar wat moet dat moet!?
En daar gaan we dan ook voor!?  (maar af en toe een traan .. of 8 .. moet ook kunnen)

woensdag 24 oktober 2012

Feit

Een reeds geopend brik Alpro Soya Mild & Creamy yoghurt cultures Blauwe bosbes - Myrtille overleeft geen 10 dagen kliniek  :o)

dinsdag 23 oktober 2012

Orde en gemoedsrust

Het is maandag dinsdag (sorry ik sla de dagen door elkaar alsof het een lieve lust is..).  Nog steeds geen resultaten maar we zitten nog in de termijn van 2 weken 'wachttijd'.  Het is ergens wel frustrerend maar aan de andere kant heb ik op deze manier de tijd gekregen om mezelf beter voor te bereiden op wat nog moet komen!  Zo kan ik perfect terug richting kliniek vertrekken met voldoende gerief en de kledij die ik wil, ik heb voldoende voorraad van vanalles en nog wat aangelegd (van dagcrème tot tandenborstels), het appartement is aan de kant .. het klinkt vreemd maar dat dit in orde is zorgt voor gemoedsrust!

Aan de andere kant heb ik nog steeds last van jereinste paniekaanvallen ivm de epi-aanvallen.  Ook al weet ik dat die ene die me op intensieve zorgen heeft doen belanden een samenloop van omstandigheden was, doch heb ik er zo'n ongelooflijke grote schrik voor om er nog eentje op te lopen.  Het is zelfs zo dat ik mij een heus noodbandje heb aangeschaft waarop de nodige contactgegevens en dossiergegevens staan.  Krijg ik op straat een aanval laat me dan hopen dat er een omstaander de 112 belt en dat die mensen de info 'gebruiken'.  En verder heeft mijn huisarts me aanbevolen om eens te denken aan een 'alarmcentrale' voor als ik thuis ben..  Maar als je alleen bent is dat niet zo simpel!  Al heb ik achter de hoek een goede vriendin wonen en een pa in een naburige gemeente die, zodra ze een belletje van me krijgen, naar hier vertrekken.  Dat is best ok maar dan moet ik nog de kans krijgen om dat belletje te plegen..  EN het is dat feit dat me letterlijk de stuipen op het lijf doet jagen .. van een uitdrukking gesproken ;o)

Maar buiten dat alles zijn er ook vrolijke dingen!  De zalige zondag vb .. heerlijk relaxt een thee'tje in de Markt van het Felix Pakhuis.  Of de mooie maandag van gister met een lekkere maaltijd op een zonnig terras gevolgd door een fantastische dansvoorstelling in de Arenbergschouwburg!

Het was puur genieten (waarbij het niet steeds over jjb ging want die rotzak hoeft bijlange niet met alle aandacht te gaan lopen)!

vrijdag 19 oktober 2012

Details

Af en toe mogen details achterwege gelaten worden..  Zoals gisteravond bij de late ronde van de verpleging.  De verpleegster die nacht dat een epi-aanval me op intensieve deed belanden, wist me te zeggen dat het een 'schoneke' was .. zo eentje met alles erop en eraan en ik onderging de aanval naar 't schijnt in alle enthousiasme!?  Het enge is dat ik me enkel de start van de aanval herinner, nu is dat ook wel voldoende als ik het volledige verhaal heb gehoord!

Ondertussen zijn mijn epi-medicamenten in dosis verdubbeld en neem ik met veel plezier alle pilletjes die men me voorschotelt (waaronder iets dat Jean-Jacques al moet doen krimpen).  Iedere dag voel ik me iets beter en ik hoop dat ik dit weekend wat respijt krijg (en dus naar huis mag) om volgende week er volle bak tegenaan te kunnen zodra de resultaten bekend zijn!

En ik kan er niet omheen .. ik moet de wereld gewoon meedelen dat de verpleging hier schatten zijn!?  Echt lieverds!?


Aanvulling na een vrij drukke dag
De koffer is uitgepakt, de wasmachine staat gereed voor een eerste machine, boodschappen zijn gedaan, verzekerings- en ziekenkaspapieren liggen gereed om volgende week in orde gebracht te worden.  De dokter heeft me sowieso thuis geschreven tot einde van dit jaar.  Ik lig thuis op de zetel met het nieuws op de tv, de laptop op m'n schoot, de verwarming vollen bak en nog lig ik in een dekentje - er waren nog steeds geen resultaten binnen maar ik mocht naar huis.

Ik geef toe schrik te hebben, veel schrik ..  Ik geef ook toe dat het een héél emotionele dag is geweest met regelmatig tranen, tranen die nog steeds blijven komen ook al wil ik dat niet.  Ik geef toe dat ik bijna niet alleen durf zijn .. ik weet niet hoe ik het moet uitleggen..  Als ik erover nadenk zijn het zowat de meest helse 10 dagen geweest .. niet te doen .. een heuse rollercoaster!  Van overal komen bemoedigende berichtjes wat mij dan weer tot tranen beweegt, wat dan weer voor emo-toestanden zorgt en zo blijven we bezig :o)

Ik wou een moment van rust maar eigenlijkfeitelijk is dat voor niets goed..

donderdag 18 oktober 2012

Geduld en emoties en nog meer geduld en nog véél meer emoties

Ok, laat ons zeggen dat bammetjechoco mijn 'ding' is .. zoals in 'mijn ding' waar ik mijn eigen frustraties en co kwijt kan
duidelijke hint om te weten wat gaat/zal volgen, bij deze zijt u dus gewaarschuwd *vette knipoog*

Geduld is een schone zaak!?  Dat wordt hier volop ondervonden maar ik heb het ervoor over  ;o)
Geef me maar wat dagen om dingen op orde te zetten en te organiseren .. dat zorgt ook voor eigen gemoedsrust!

Het nieuwsje dat ik naar huis mocht/mag is eigenlijkfeitelijk goed en slecht nieuws..  Goed nieuws omdat ik echt wel (enkele) dagen naar huis wil om dingen op orde te zetten en voor te bereiden en slecht nieuws omdat de resultaten nog niet binnen zijn - haha als m'n neuroloog nu morgen de resultaten ontvangt kan ik spreken van .. euhm ..-nieuws maar ja .. er mezelf bij neerleggen, meer kan ik niet doen!

De schrik voor een nieuwe epi-aanval zit er verdomd goed in en dat zorgt af en toe voor jereinste paniekaanvallen (o ja nu dat ook nog) - ik slaap hier in de kliniek letterlijk met de alarmbel in mijn handen want met de zware aanval vrijdag/zaterdagnacht heb ik nog geprobeerd te bellen maar dat is me niet gelukt..  Omdat ik echt wel wat wil doen aan die paniekaanvallen heb ik mezelf voorgenomen om in de bib een zelf-relax-ademhalings-toestand-handboek (of hoe noem je zo'n ding) te zoeken want mezelf opjutten en zenuwachtig maken zou zo'n aanval in de hand werken .. of wat had je nu gedacht  :o)  Veel (verschillende) emoties zijn en weinig slaap zijn trouwens ook niet goed voor die dingen en laat dat nu net dingen zijn die ik regelmatig op mijn weg tegenkom de laatste dagen - of hoe moet ik het anders omschrijven..  Op zoek dus naar zo'n relaxatietoestanden!

Verder voel ik dat ik de medicatie niet van de minste is..  Ik krijg al medicatie die Jean-Jacques doet krimpen en dat die niet van de minste is heb ik gister mogen ondervinden.  Nu is het wel zo dat ik gister enorm blij was met het nieuws van het naar-huis-gaan en dat de combinatie emoties/plannen maken/medicatie hebben ervoor gezorgd dat ik 's middags ongeveer anderhalf uur op mijn bed ben kunnen gaan liggen.

Het is ook vervelend te moeten toegeven dat dat alles zo'n impact heeft!  Het zal wennen worden om te moeten 'inbinden' - voor iemand die anders regelmatig van hot naar her holt zal het kalmer-aan-MOETEN-doen geen makkie worden..

Ook emotioneel is het een 'helse' week geweest!  Ik troost mezelf met de gedachte dat dat wel normaal is en ik schuif het ook gedeeltelijk in de schoenen van de medicatie!  Het 2de wat ik doe bij onverwacht bezoek is met tranen in mijn ogen me excuseren *bloos*
Uiteraard zorgen die paniekaanvallen ook voor de nodige tranen wat me zo verdomd razend maakt .. ik kan en wil niet toegeven aan 'dat ding' en door die tranen heb ik het gevoel me al gewonnen te geven WAT LANGS GEEN KANTEN IS - LAAT DAT VERDOMD Héél DUIDELIJK ZIJN

Van overal hoor ik verhalen van mensen die wel mensen kennen die hetzelfde hebben meegemaakt en die er allemaal 200% zijn doorgekomen!?  De wetenschap staat ver, héél ver en daar ga ik nu eens goed gebruik van maken sé!?

lie en de 'tirret'



zie-de-ze-die pinnetjes er al uithalen met een ontnieter ;o)

woensdag 17 oktober 2012

Een bewogen week

Ik maandag dus binnen.  Alles ging 'goed', ok ik geef toe dat het bezoek wat veel was (zo ook de zenuwen).  Dat alles en een natuurlijke reactie van mijn lichaam resulteerde vrijdag (een dag na de biopsie) in een grote epilepsie-aanval, gevolgd door 2 kleintjes waardoor ik dan weer op intensieve zorgen terecht kwam - tja .. opgehoopt wondvocht in mijn hoofd met al mijn verstand en dan nog een Jean-Jacques die daar niet hoort  ;o)

Maar nu zijn we woensdag 17/10/'12 en ik heb de dokter deze ochtend gezien.  De resultaten zijn nog (steeds) niet binnen :o(  maar - als alles goed gaat (ik spreek met 2 woorden ;o) ) mag ik vrijdag wel naar huis  :o)

Dat is toch al één goed nieuwsje!  En zodra de uitslagen bekend zijn gaan we er vol goede moed en neighard-kicking-ass-gewijs-tegenaan!?

woensdag 10 oktober 2012

d-day

morgen biopsie .. ik wou dat het vrijdag was!
Volgens de assistent is het geen zware operatie, duurt ze ongeveer een 40-tal minuten waarvan het grootste deel de effectieve plaatsbepaling zal zijn.  Wat ik best wel tof vind .. dat ze zeker weten dat ze juist zitten ;o)

Ondertussen zijn het best drukke dagen geweest!  Met enorm veel bezoek, vele bemoedigende smsjes en mailtjes.  Maar ook met een boel gelach, gezwans en cafetariabezoekjes maar toch ook donkere gedachten.  Ik wil niet vooruit lopen op de feiten en de resultaten afwachten.  Van de resultaten zal zo goed als alles afhangen, maar dan ook echt alles!  Die resultaten zullen antwoorden geven op; welke structuur, wat is de proportie goed/slecht, welke behandeling.  En ik vrees dat het echte grote circus pas binnen enkele weken zal starten zodra de uitslagen bekend zijn.

Ik heb al wel uitgemaakt dat ik het t-woord niet wil gebruiken maar ik ben er nog niet uit welk koosnaampje ik dat ding-dat-niet-in-mijn-hoofd-thuishoort zou geven; de kleine rotzak, de kapoen, de deugniet, of ga ik voor echte namen zoals Jan-Willem, Pieter-Jan, Jean-Jacques, ..

zondag 7 oktober 2012

Kwam een meisje bij de dokter

.. omdat ik het kwijt moet ..

Vrijdagochtend contact opgenomen met de dienst Beeldvorming ivm het voorschrift voor de MRI.  Het is ok als ik hen ingescande document doormail en dat ik in de loop van volgende week het origineel zal brengen - de dokter kan hierdoor al aan zijn/haar verslag beginnen.  In mijn mail bedank ik het diensthoofd nogmaals omdat ik de test mocht doen en geen nieuwe afspraak moest maken (zoals de voorschriften het voorschrijven..).

Het is een hectische voormiddag met hoog bezoek en een vervelende ICT-vergadering.

Tijdens de vergadering zie ik dat ik 2 oproepen heb gemist.  Ik verwacht een telefoontje van tante R ivm J dus dat kunnen die gemiste oproepen zijn en ik hou mezelf voor dat ik tante terugbel zodra de vergadering ten einde is.

Er is ook een voice-mailbericht achtergelaten en ik hou me voor om eerst naar het antwoordapparaat te luisteren en dan naar tante te bellen.  Ik verwacht dus tante te horen op de voice-mail maar dat blijkt niet het geval te zijn .. het is de specialist die me vraagt om zo snel mogelijk terug contact met hem op te nemen.  Ik controleer het telefoonnummer nogmaals en het blijkt dat de dokter me 2x heeft proberen te bellen.

ergens voelde dat al niet juist..

In ons bureau zie ik dat mijn collega's zijn gaan eten, het is per slot van rekening al 13u15.  Dat betekent dat ik zonder probleem aan mijn bureau naar de specialist kan bellen.

"Hallo?"
"Goedemiddag dokter, u spreekt met lie°.  Ik moest u terugbellen?"
"Ja inderdaad, goedemiddag mevrouw.  Ik zou u graag zo snel mogelijk willen zien, ik heb vandaag nog plaats om kwart na 3"
*niet goed weten hoe of wat* .. "ik euhm vandaag gaat eigenlijk niet euhm"
"Mevrouw op de resultaten van de MRI van gister zijn een aantal zaken die ik graag zo snel mogelijk met u wens te bespreken.  Ik heb nog plaats om kwart na 3!"
*goed weten dat dit niet goed is en met tranen in mijn ogen* ok .. ik zie u om euhm 17u?
*op rustige toon* "Neen .. 15u15 kwart na 3"
"Ah ja sorry.. ok tot dan"
"Ok tot straks"

Amper 20u na de MRI belt mijn specialist me op om te zeggen dat er dingen duidelijk zijn die besproken moeten worden en dat ik diezelfde dag nog bij hem op consultatie mag!  Ik besef dat dit niet juist is en begin (heel stoer) te huilen .. zoals in veel huilen  :o)  (vrij vervelend als je op kantoor bent..).  Ik kan er niets aan doen, de tranen komen gewoon.  Na een tijdje gaat het beter al zien mijn ogen tegen dan rood.

Na de specialist bel ik naar mijn pa en vertel hem over het telefoontje, wanneer de afspraak is en waar de praktijk is.  We zullen elkaar daar na mijn afspraak wel zien.  Tegen dan komen mijn collega's terug, ik hou mijn mond, zonder me wat af en probeer nog wat werk te verzetten maar mijn concentratie ligt ergens anders.  Ik hou het vol tot 14u15 (het was afgesproken dat ik overuren zou opnemen), neem mijn spullen bij elkaar, wens mijn collega's een fijn weekend toe en vertrek.  Onderweg probeer ik mijn gedachten wat te ordenen en hou mezelf voor om me sterk te houden, voor hetzelfde geld is het maar een akkefietje (yeah right..)!

Om 14u45 arriveer ik aan de praktijk en parkeer mijn fiets.  Wegens toch te vroeg en gierende zenuwen besluit ik om de kookwinkel niet veel verder even binnen te springen want ik heb mijn zinnen op de witte koffiebonenmolen van Bodum gezet die de kookwinkel uiteindelijk niet heeft  :-(

Dan maar terug naar de praktijk..
15u .. 15u15 .. 15u25
"Mevrouw lie°?"  Ik wring een glimlach op mijn lippen en wens de dokter een goede middag.  Hij wijst me de weg naar zijn kabinet waar ik plaatsneem op 1 van de designerstoelen.

"Goedemiddag mevrouw lie°"
"Goedemiddag dokter" *flauw lachje*
"Mevrouw, u begrijpt dat het niet de gewoonte is dat wij de patiënten zelf contacteren omwille van resultaten?"
"mmmm" *flauw lachje* (ik was volop bezig met mij flink te houden ook al voel ik mezelf in een slechte film zitten)
"U begrijpt dan ook dat ik geen goed nieuws heb?"
ik knip van 'ja', krijg tranen in mijn ogen en voel een kikker in mijn keel kruipen (van dat flink-zijn schiet langzaamaan niets over..)
"Mevrouw lie°, op de resultaten is een letsel te zien dat die epileptische aanvallen heeft veroorzaakt.  En daardoor hebt u ook een verminderde reactie in uw rechterarm en -been.  U krijgt onmiddellijk medicatie en ik wil u maandag opnemen voor verder onderzoek en een behandeling te starten."
..

Flink-zijn heeft zijn grenzen en ik heb de mijne bereikt!

Iets later, terwijl er af en toe een traan over mijn wang rolt, wordt mijn hersenactiviteit nog gemeten, ik schaam me dood en excuseer me maar het lijkt alsof de dokter het wel begrijpt en hij laat me huilen.  Ik bedenk dat hij misschien wel meer huilende mensen voor zich krijgt.  Als ik vraag hoelang dit alles zou kunnen duren denk ikzelf aan enkele weken .. de dokter zegt dat hij er geen tijdspanne op kan kleven maar dat ik wel eens enkele maanden buiten roulatie zou kunnen zijn.  Welke testen ik allemaal zal moeten ondergaan weet ik niet maar er zit alvast een biopsie tussen.

Ik vraag wel wanneer de dokter me in de kliniek verwacht en hij herhaalt dat hij me zo snel mogelijk 'bij hen' willen hebben om dit verder uit te zoeken.  Maandag zou het beste zijn.  En niet enkel mag ik geen auto meer rijden mijn fiets laat ik ook beter aan de kant staan.  Ik moet diezelfde dag nog met de medicatie starten en maandag om 8u30 word ik in de kliniek verwacht.

De dokter vraagt of ik nog vragen heb maar ik kan niet nadenken!  Ik hoor mezelf wel vragen waar het letsel zich bevindt en of het een tumor is..  Het is een tumorachtig letsel en het bevindt zich links vooraan in mijn hoofd.  Wat blijft hangen is dat ik enkele maanden buiten strijd kan zijn.  En dat ik daar dus even geen zin in heb!

Ik betaal en ga naar de secretaresse die me een kamer zal regelen in de kliniek.  Als ik snikkend vertrek zegt ze me nog dat ik in goed handen ben :o)

Ik kom buiten, zoek mijn zakdoek, hoor een claxon en zie mijn pa geparkeerd staan .. ik stap op de wagen af, stap in en stort in elkaar..  Het is lang geleden dat ik nog zo heb gehuild!  Met horten en stoten doe ik het verhaal aan mijn pa die me sust.  Ik moet nog naar het werk bellen ivm de verzekering.

..

Ondertussen is het zondagavond en is de eerste paniek geminderd.  Het is een hectisch weekend geworden, vol met boodschappen doen, papieren bij elkaar zoeken, telefoontjes en smsjes.  Morgenvroeg komt mijn pa me halen en gaat het richting kliniek!  Ik ben gepakt alsof ik 3 weken op vakantie vertrek (laat ons hopen op goed weer  ;o)).  Ik weet niet of de kliniek internettoegang heeft, ik hoop van wel want ik weet nu al dat ik ergens mijn frustraties hieromtrent kwijt moet  ;o)

later meer - wees daar maar zeker van  ;o)

donderdag 4 oktober 2012

Eventjes snel dus

Deze vooravond had ik om 17u30 een afspraak om een scan te laten nemen.  Dus had ik mezelf voorgenomen om later te werken, om van het werk rechtstreeks naar de kliniek te fietsen, eventjes snel onder de scanner te gaan en dan naar huis om de wekelijkse kuis aan te vangen.

Althans dat dacht ik..

In de kliniek gearriveerd kwam ik via een heus gangensysteem bij de beeldvorming terecht.  Ik meldde me aan en er werd me meegedeeld dat er een MRI gepland stond.  Nu is het zo dat sinds het ongeval ik wat problemen heb met mijn geheugen (vooral met data en tijdspannes) en voor dit onderzoek had ik het/een voorschrift van de arts nodig.  Dat voorschrift ligt momenteel naast mij op tafel!  Maar ik heb de MRI toch mogen 'ondergaan' toen ik zei dat het om een epilepsie-onderzoek ging - ik mag trouwens niet vergeten om dankuwel-chocolaatjes mee te nemen als ik het voorschrift ga afgeven op de dienst want normaal gezien hadden ze me dat onderzoek moeten weigeren en had ik een nieuwe afspraak (voor binnen enkele weken) moeten maken.

En ik heb het over 'ondergaan' want dinnen scan die ik eventjes snel ging laten nemen bleek een onderzoek van 20 minuten te zijn met als toemaatje enkele 'foto's' met contrastvloeistof!  Niet alleen werd ik 20 minuten getrakteerd op een hels lawaai, ik kreeg op het einde nog een baxtertje .. kwestie van een leuke afsluiter te hebben :o)

Ik zal blij zijn als binnen 2 weken alles achter de rug is en ik weer voor de specialist zit!  En ik zal helemaal tevreden zijn als die wat antwoorden voor me heeft!

dinsdag 2 oktober 2012

Beslissingen

Gister zag ik een lief, schattig maar stoer mini'tje voorbijzoeven en nam het besluit om mezelf zo'n tuteke cadeau te doen zodra ik de lotto zou winnen.  De gedachte daarbij zorgde voor een glimlach op mijn snoet maar toen besefte ik dat zoiets dus niet meer kan/mag - alé jawel kopen is één ding maar er zelf mee mogen rondrijden een ander en dan heb ik er ook niet veel aan!  Dus zal het maar bij de aankoop van dat dakappartement op 't Eilandje blijven.

Ne mens moet beslissingen nemen in het leven, nietwaar  ;o)

zondag 30 september 2012

d'er een bekken-over

Dit weekend de eerste Merry Christmas-toestanden zien liggen .. ik vond dat iets te vroeg naar mijn goesting.  Iets véél te vroeg!?

maandag 24 september 2012

1:36

             

Het was koud, het was druk (met de nodige opstoppingen bij verschillende hindernissen wat zich dan weer laat merken in je tijd maar och kom..), het was nat, het was 'slijkerig', op sommige stukken was het zelfs gevaarlijk wegens natte-schoenen + stijle wanden + gladde stenen maar het was ook GierenGillenBrullen, ontzettend leuk en zeker voor herhaling vatbaar.  Tegen dan wil ik wel een groepje samenkrijgen!

zondag 23 september 2012

lopen loopen - en vuil worden :o)

reservekledij - check
douchegerief - check
handdoek - check
er zin in hebben - check
Race Against Nature

vrijdag 21 september 2012

*stempel op mijn voorhoofd*

Nadat ik mijn verhaal nog maar had verteld leunde de dokter naar achter en zei me dat het wel heel duidelijk was!?  Vanaf deze middag 11u50 heb ik dus mooi de stempel *epilepsie* gekregen.

Het was verschieten maar daar valt mee te leven!?  Als er zovele anderen zijn die dat kunnen dan kan ik dat ook!  Het enige waar ik het op dit ogenblik moeilijk mee heb is dat ik al zeker een jaar niet mag  autorijden!?  Zoals in Wettelijk Niet Mogen Autorijden!?  En dat is s**t maar wel begrijpelijk - ik wil een aanval zoals vorige vrijdag niet op de baan achter een autostuur krijgen.

Uiteindelijk is gebleken dat het voorval met de fiets ook een aanval was..  En ergens ben ik wel blij dat ik nu een verklaring heb maar toch..  Uit frustratie is zo goed als al het snoep uit de kast euhm verdwenen (om het beschaafd te houden .. by the way chocolade met noten en rozijnen is een fantastische combinatie!?).  Vanaf morgen zal ik mijzelf eens wat regels opleggen sé!


Aanvulling @ 23/09/'12
Euhm 'morgen' zal overmorgen worden :o)
Verder zijn al wat mensen uit mijn omgeving op de hoogte en ik heb de indruk dat zij zich daar grotere zorgen over maken dan ik..

woensdag 19 september 2012

Schrik en goede voornemens

Die 'aanval' van vorige week spookt door mijn hoofd.  Ik betrap mezelf erop dat ik schrik heb .. schrik voor herhaling!  f***  Ik had mezelf nochtans voorgenomen er niet teveel van aan te trekken .. voor hetzelfde geld was het maar een éénmalig iets!?  Toch moet ik steeds weer denken aan dat ogenblik dat ik niet 'uit mijn woorden geraak', ik bracht een geluid voort en tegelijkertijd besefte ik dat er iets niet klopte, dat er iets grondig mis was.  En het is DAT moment dat me steeds weer de djiebiezz doet krijgen.

Nu is het internet op dat gebied een vergiftigd geschenk!  Even iets opzoeken loopt dan wel eens de spuigaten uit waardoor je een overload aan informatie voorgeschoteld krijgt.  Eén ding knoop ik goed in mijn 'oren' en dat is dat ne mens er een zeer gezonde levensstijl op moet nahouden wilt diezelfde mens niet in herhaling vallen.  Als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat we ik de laatste tijd van dat rechte pad ben afgeweken..  Hoog tijd dus om de 'yellow brick road' terug op te zoeken.

En moest die hardnekkige verkoudheid nu eens verdwijnen met mijn slechte gewoontes ..

maandag 17 september 2012

Rechte lijn richting vrijdag

Vrijdagmiddag word ik in de kliniek verwacht voor verdere testen.
.. en zenuwen dat dat geeft!?

Iedere keer ik aan vorige vrijdag denk slaat de schrik me om de keel!  Ik kan nog steeds niet uitleggen wat voor een beangstigend gevoel dat gaf - wat uiteindelijk idioot is want er zijn ergere dingen.  Dingen waar je aan kan sterven om maar een voorbeeld te geven!?  Maar toch blijft het iets spooky (en iets wat ik niet zo meteen nog een keer wil meemaken!)!

zondag 16 september 2012

Rechte lijn richting huisarts

En toen was daar vrijdag!?  En wat voor een vrijdag..  Een vrijdag die ervoor zorgde dat ik zaterdagochtend een afspraak bij de huisarts maakte!  En ook al voel ik mij nu beter en gaat het best ok, toch zal de werkendag moet wachten tot mijn bezoek aan de huisarts!

Ik herinner me dat ik sniffend en snotterend thuis ben gekomen, me afvragend of ik na mijn douche toch niet naar het Rivierenhof zou gaan.  In mijn badkamer zette ik mij even op mijn toilet om de verpakking van 't één of 't ander goed te lezen.  En plots neemt 'iets' mijn lichaam over, ik kijk naar mijn rechterarm die ongecontroleerd op-en-neer gaat, ik hoor mezelf een geluid 'voortbrengen' dat kindjes wel eens 'zingen' als ze over kasseien rijen .. het is alsof ik onder stroom sta .. ik heb er géén controle over en het is énorm beangstigend.  Iets later moet ik zijn flauw gevallen.

En dat is al wat ik me kan herinneren!

Ik moet zijn bijgekomen, ben in mijn bed gekropen om enkele uren later iets of wat helder(der) terug wakker te worden met hoofdpijn.  En in paniek want dit was écht geen lachertje!  Ik voelde me zo .. ja .. hulpeloos!?

Een dag later is het 2de wat ik doe een afspraak maken bij mijn huisarts voor maandag!  Ik heb schaafwonden aan mijn rechterhand en mijn rechterschouder, de achterkant van mijn hoofd doet pijn samen met kin (ik denk dat ik met mijn hoofd tegen de muur ben geslagen), ik heb op mijn lip gebeten en eigenlijk voelt héél mijn lichaam stroef en stram aan.

Dit is niet normaal meer, dit kan niet meer!  Het doet me direct denken aan mijn avontuur met de fiets enkele maanden geleden..  Hier wil ik het fijne van weten EN het liefste van al het nooit meer meemaken!?

vrijdag 14 september 2012

lie° loopt wel in haar slaap

Eergister twijfelde ik nog om vrijdag mee te lopen in de nightrun.  Donderdagavond nam ik me voor om, samen met mijn fikse verkoudheid, een muts en sjaal, wel te gaan supporteren.  En na een nachtje vol gesnotter, koorts, rillingen, Dafalgan, een bloedneus, keelpijn en gekuch wil ik alleen nog maar mijn bed!?

Hoe dan ook ik moet er staan tegen volgende week zondag .. iets zegt me dat ik mij rot ga amuseren ook al is mijn enthousiasme om te lopen op dit ogenblik ver weg!

woensdag 12 september 2012

Keuze

Sinds deze middag 'trekt' er iets in mijn linkerheup dat verdomd veel pijn doet en met de nightrun van vrijdagavond is dat geen goed nieuws!  Al helemaal niet met de Race Against Nature volgende week zondag op het programma.  Morgen afwachten met de beslissing al dan niet te starten vrijdagavond; als ik moet kiezen tussen de loop van vrijdag en die van volgende week zondag is mijn keuze snel gemaakt  :o)

maandag 10 september 2012

Een moeilijke mail

Ik had/heb tante beloofd om te mailen ivm b. (over de telefoon dat hele verhaal doen is zo vreemd, en al helemaal als je op straat staat).  Maar ik betrap me erop dat alle mogelijke taakjes (hoe vervelend ook) op dit ogenblik voorgaan op het schrijven van die mail!  Ik denk dat ze zoiets uitstelgedrag noemen :o)  Oh kijk een vlekje op mijn trui .. kan ik even gaan uitwassen.  En dat gaatje kan ik misschien even snel stoppen.  Neen, lie° .. je zet u NU aan die mail

Het is rot!  Het is zo stiekem .. terwijl het we allemaal volwassen mensen zijn.  Ik voel met net als het net op een tennisveld!  en nu ga ik verder werken aan die e-mail  ;o)

zondag 9 september 2012

Niet goed

Zo hard niet goed met b!  Niet goed zoals in wéér donkere gedachten, wéér anti-depressiva, wéér thuis-zitten.  Het verklaard zijn gedrag wel en ik voel me zo'n kip dat ik het niet gemerkt heb.  En buiten sms-en, bellen, afspreken en, als ie het wil, eens 'ne goeie klap hebben' is er eigenlijk zo weinig dat je kan doen..  Ik voel mij zo verdomd hulpeloos naar hem toe, zelfs al trek en sleur ik aan hem toch is het hijzelf die eruit moet geraken, moet willen!

Ik heb eens ergens gelezen dat het erfelijk is, een depressie.  En als je er de familiegeschiedenis op nahoudt zou dat wel eens goed kunnen kloppen.  En dan krijg ik schrik want als je héél ver afdrijft, héél diep zit .. woorden als 'het niet meer zien zitten' zijn al gevallen en ik wil er niet aan denken om daarmee nog een keer geconfronteerd te worden.

zondag 2 september 2012

a big girl

's avonds grote meid
's ochtends ook!?
(maar nu even niet..)

woensdag 29 augustus 2012

zondag 26 augustus 2012

Coffee tasting

En toen was daar de workshop 'Coffee Tasting' - omdat het niet steeds hippe naailessen moeten zijn  ;o)
Ik drink graag koffie, zoveel is duidelijk, maar ik wil er ook wel meer over te weten komen..  En toen stak die mail in mijn mailbox en ik dacht 'hey waarom niet..'.

En wat hebben we geleerd (om op het SOSPiet's te zeggen); de koffieboon is eigenlijk een vrucht, , de landen waar de koffieplant groeit situeren zich rond de evenaar, je kan 2 grote groepen onderscheiden, tot wat velen denken zijn Italianen geen koffie-krak-zetters (zo ook Starbucks .. bad coffee bad coffee) en de duurste koffiebonen worden uitgescheten door een kat!  Dit in grote lijnen..

Koffie-proeven is (in mijn ogen) al niet iets voor mensen die geen zwarte koffie lusten want koffie-proeven doe je met pure, zwarte koffie.  En waar ik op voorhand voor vreesde werd werkelijkheid want bij koffie-proeven hoort lawaai (zoals in slurpen) en hoe meer lawaai, hoe beter!?  De barista's die de workshop gaven waarschuwde ons op voorhand dat we wel eens vreemde smaken zouden proeven, smaken die je niet aan koffie zou linken zoals bepaald fruit of noten.

Bij het overlopen van de verschillende koffie's werd dan ook gesproken over het feit dat er een perzik- of een houterige- of gerookte smaak werd waargenomen, één van de barista's had zelfs een aardbeiensmaak geproefd.  En ik die al blij was om af en toe iets van een fruitige smaak te herkennen :o)

Dan het waarom over de slechte koffie die Starbucks, en al die andere grote koffie-bedrijven je voorschotelen.. Dit ligt aan het feit dat ze verschillende soorten/tijden gebrande koffiebonen samen smijten en deze gebruiken voor hun koffie's.  Je krijgt dus een mengelmoes van smaken waardoor hun koffie van mindere kwaliteit is.  Meestal moeten Starbucks en co het dan ook hebben van hun 'specialekes', hun iced coffee's met 3 verschillende soorten karamels en een toren van slagroom waardoor je eigenlijkfeitelijk geen koffie meer proeft..

Het was tof, het was leuk, het was/is voor herhaling vatbaar.  De workshop heeft er zelfs voor gezorgd dat ik (af en toe) nadenk bij mijn tas koffie en ik heb gemerkt dat er grotere koffiefreaks zijn dan ik  ;o)

En ondertussen ben ik in gang geschoten met het samenstellen van een 'CoffeeTour' = een kroegentocht maar dan langs gezellige/speciale koffiehuisjes - en uiteraard hoort daar de nodige prospectie bij  ;o)

vrijdag 24 augustus 2012

holderdebolder

Gewoon vertrekken!?  Het hoeft niet ver te zijn ..  Op de middag naar het station vertrekken, de trein naar de kust nemen en een namiddagje op het strand richting Engeland staren!?
Meer hoeft dat niet te zijn?  Nog enkele weekjes!?

maandag 20 augustus 2012

De zon schijnt ..

Een maag/darmontsteking .. het was lang geleden  :o)
Eigenlijk zou dat een :o) moeten zijn wegens 'lang geleden'.
Enfin .. de zon schijnt dus we klagen niet!

Erger was het telefoontje van nonkel P. deze middag.  Nonkel G. is zondag gestruikeld en door de keukenvenster gevallen!?  Een bezoekje aan de kliniek, decilitertjes bloed en enkele draadjes (9) later is hij terug thuis.  En dan laat hij nonkel P. naar mij bellen .. dat ik morgen niet moet verschieten als ik hem zie met dat verband op zijn hoofd!?  En dat ik niet kwaad mag zijn!?

Dat ik kwaad ben?  Bijlange niet .. razend ben ik!?  Wanneer gaat ie nu eens ophouden met mij te zien als een 8-jarige die behoedt moet worden voor de grote boze wereld!?  *blaas*zucht*
Enfin .. de zon schijnt dus we klagen niet!  Want ik weet dat ertegenin gaan toch niets uithaalt!?

En dan was er nog dat telefoontje van pa.  Men zegt dat het verstand met de jaren komt en net toen we dachten dat dat moment bij broertje was aangebroken blijkt dat toch niet te zijn.  Aan de ene kant ben ik zo gefrustreerd en stroomt de 'razernij' door mijn lichaam maar tegelijk heb ik zo een misselijkmakend gevoel van weer-eens-teleurgesteld-zijn in die gast .. wil je hem vragen of hij zijn verstand is verloren .. wil je hem met zijn hoofd tussen de deurstijl leggen en de deur dichtslaan (..).  Maar aan de andere kant heb je simpelweg de fut niet meer om er nog energie in te steken.
Enfin .. de zon schijnt dus we klagen niet!  Maar als broer morgen voor mij staat ga ik hem toch eens ferm mijn gedacht zeggen!?

En verder heb ik reeds enkele dagen weer de ene déja-vu na de andere .. spooky

zaterdag 18 augustus 2012

Perfect

Uitstekende temperaturen voor het bestellen van een winterjas me dunkt..

vrijdag 17 augustus 2012

pkp 2.0

De voorbije dagen is er heel wat te doen geweest over de start van Pukkelpop 2012.  Ik heb de indruk dat de organisatie zich meer dan andere festivals moet verantwoorden in verband de genomen veiligheidsmaatregelen.  En ik vind dat verkeerd want een ramp zoals vorig jaar kon niet worden vermeden, men had niet op voorhand de vernietigende kracht van de natuur kunnen inschatten!

Ik denk niet dat ik Herman Schueremans eind juni zijn hele veiligheidsplan uit de doeken heb horen doen in tegenstelling tot wat ik Chokri Mahassine de voorbije week in zowat alle journaals heb zien doen, tot het toelichten van de sterkte van tenten!  Met de glimlach trouwens!  En dat is ferm van dinne mens wat die hoeft dat niet te doen want iedere logisch redenerende mens weet dat bij het organiseren van een soortgelijk festival de veiligheidsnormen wel iets hoger liggen dan, bij wijze, het aanwezig zijn van 4 brandblussers en een ehbo-doosje.

Het is net of gans België op zijn vingers staat te kijken omwille van de veiligheid en dat hij iedere pietluttige (veiligheids)beslissing moet toelichten.  Het kan zijn dat de organisatie hier zelf voor kiest al is het maar om mensen gerust te stellen .. alsof ze willen aantonen dat ze alles in het werk hebben gesteld om een herhaling van vorige editie te voorkomen alsof ze de weersomstandigheden van vorig jaar hadden kunnen bepalen.  Maar ik begrijp hun houding wel en ik wens hen een fantastisch weekend toe!

donderdag 16 augustus 2012

How rude

Ik verschiet af en toe van de boertigheid van sommige mensen.
Soms sta ik achter de toog van het plaatselijk Cultureel Centrum-achtig iets, zo ook gisteravond bij een  optreden in het park.  Dit jaar heeft het CC een fantastisch programma en daar is veel volk op afgekomen, heel veel volk.  En heel veel volk kan heel veel drinken en een toog van 'klassieke' omvang durft dan wel eens problemen hebben met het opvolgen van de bestellingen, en al helemaal als er bij iedere bestelling een aantal pintjes zitten!

Het duurde dus niet lang of er vormde zich een heuse rij voor de toog die duidelijk zichtbaar was voor iedereen op het terrein.  Ieder logisch-redenerende-mens zou dan beseffen dat het wel een tijdje zou duren eer je je drank in je handen hebt..  Nu waren er gister veel logisch-redenerende mensen aanwezig maar toch liepen er enkele uitzonderingen tussen!  Maar dinnen ene grandioze boer die uit de rij riep of 'hij zijn drank nog voor middernacht zou krijgen' ging toch met de hoofdvogel lopen.  En ook al was ik op dat ogenblik met 2 bestelling bezig toch heb ik mij even de tijd genomen om te antwoorden dat 'als 't meneer niet aantstond dat die gerust op een ander mocht gaan'!?  Neen zeker, we zullen ons wat laten doen!?

Had die mens nog de pech dat ik hem dat had zien roepen .. dus toen hij 5 minuten later voor mijn neus stond heeft die nog even op zijn pintjes mogen/kunnen wachten en dan nog kreeg hij enkele exemplaren die al een tijdje getapt waren .. tja had die maar eerder aan moeten denken vooraleer die het alfamannetje ging uithangen!

Moraal van 't verhaal: don't mess with the people behind the counter  ;o)

dinsdag 14 augustus 2012

maandag 13 augustus 2012

Rhythm&Run 2012

En de eerste loop is achter de rug!?  En het ging goed al was het op sommige momenten zwaar .. het was warm, héél warm en een goede 8km in de volle zon lopen doet kilometers als dubbel tellen!?

Aan het stuk langs het kanaal van Schoten tot het viaduct van de Noorderlaan richting stad kwam net geen einde!  En als je dan de bocht richting cinema/Decathlon had genomen kon/mocht je vrolijk het viaduct over .. het was maar een héél klein beetje sterven ;o)  Niet veel later passeerde we Park Spoor Noord en dat beetje bekender terrein deed goed, nu niet dat ik vooruit schoot maar het besef dat je bepaalde plaatsen kon gaan linken deed goed.  Heel de loop heb ik mijn ritme kunnen aanhouden wat ik voor mezelf best ok vind gezien het weer, want lopen in volle zon bij zo'n warme temperaturen ben ik niet gewoon (laat ons wat aan zelfstoeferij doen ;o)).

Onderweg dan nog bekende gezichten zien staan zorgde toch voor die extra stimulans.  Via de smalle zijstraatjes kwamen we op de Grote Markt terecht en wat een volk stond daar, niet te doen!  En dan kom je over de eindmeet, krijg je een medaille rond, een Aquarius en een banaantje in je handen en dan sta je daar .. héél even niet goed weten wat te doen  :o)

Je ingebouwde gps zegt dat je 'je bestemming hebt bereikt', springt af en laat je moederziel alleen met je medaille, Aquarius en banaantje..  Ik ben erin geslaagd om 2x heen en weer te lopen eer ik het besef had dat als ik mijn gsm zou hebben ik al pakken verder zou staan en zo kwamen, langzaamaan, de logische gedachtengang tot leven  :o)

Mijn familie ben ik niet veel later tegengekomen - richting café of wat had je nu gedacht ;o) - en uiteindelijk hebben we nog geniet gehad van het afsluitfeest van de Antwerpse holebiweek.

Loop n°1 viel goed mee.  Volgende editie nog een keer maar dan van een statie verder :o)
Op naar loop n°2  :o)

vrijdag 10 augustus 2012

UiteraardNatuurlijk

Zondag loop ik de eerste 'loop' - Schoten / Antwerpen, goed voor 10km.  Kwestie van te proeven van het 'lopen in groep en bij warm weer'.  Normaal loop ik 's ochtends of in de namiddag maar zondag starten we om 14u dus dat ligt wat anders.  Ik ben wel eens benieuwd hoe het allemaal gaat verlopen..

Ik ben ik en uiteraardnatuurlijk is de sportzak al gereed :-)
En uiteraardnatuurlijk ben ik deze ochtend opgestaan met een koortsblaas :-)

donderdag 9 augustus 2012

Bolt

hij is snel, hij is héél snel
maar hij heeft wel veel show mee
vind ik

dinsdag 7 augustus 2012

M. Martin

Ik begrijp dat mensen nieuwe kansen verdienen

alleen..
.. ik snap niet dat zij ervan overtuigd is dat ze een nieuwe kans verdient
.. ik begrijp niet dat zij het lef heeft om een nieuwe kans te vragen

Moest ik haar zijn..
.. ik zou de mensen niet onder ogen durven komen
.. ik zou rustig blijven waar ik zit
.. ik zou voor mijn leven vrezen moest ik die plek verlaten

En de gebroken vinger..

.. die staat scheef, is nog steeds dik en doet zeer.  We zullen er maar mee leren leven!

dinsdag 31 juli 2012

shoes


Een beetje vanalles..

> en toen had ik er genoeg van!?  De zoveelste x dat kantoor binnenkomen, badgen en 'goedemorgen' zeggen .. en enkel een vernietigende blik terugkrijgen.  Ik had er genoeg van en hoorde mezelf 'goedemorgen lieke' zeggen en stapte met een grijns op mijn gezicht het bureau terug buiten!  Ik ben benieuwd of de hint is doorgedrongen maar ik vrees ervoor!?
> verder heb ik me vandaag enorm geërgerd aan het feit dat sommigen de tijd vinden om het rustig en uitgebreid over andere collega's te hebben en dan nog wel over het feit dat die hun werk niet zouden doen..  Euhm .. en wat bent u dan wel aan het doen vraag ik me af .. maar dat zal dan wel weer aan mij liggen!?
> van pure frustratie de gebroken vinger dan maar tussen deurkasten gestoken .. het is dat ik maar 9 andere vingers heb die ik tussen deuren kan steken maar neeeen we gaan voor dat ene gebroken ding uiteraard natuurlijk!?
> ik vind Michael Phelps nen toffe gast
> soms vind ik mijn leventje wat weghebben van een Tim Burton-film .. het is eens iets anders  :o)
> en soms heb ik dagen dat ik de indruk heb 'geleefd' te worden .. ook eens iets anders ..
> vorig weekend met de zwemtraining begonnen en ondervonden dat een gebroken vinger zelfs dan pijnlijk kan zijn - ik dacht dat een weekje tapen wel voldoende zou zijn (..).  Ik en mijn soms ongeduldige-ik-kantje

donderdag 26 juli 2012

Een 'bekke' reclame

Gisteravond buiten blijven zitten/eten aan het Felixpakhuis!  ZALIG - allen daarheen zou ik zeggen (maar laat nog ne stoel of 2, 3 over ;o)).

dinsdag 24 juli 2012

Thuiszitten

Na de gebroken vinger komt dan maar een migraine aanval..  Och, we hebben het weer gehad en zijn er dus vanaf voor enkele weken (hoop ik).  2 Dagen binnenblijven met zo'n stralend weer doet het kriebelen .. al goed dat er de rest van de week vanalles op het programma staat :o)

maandag 23 juli 2012

it's broken..

en toen was daar een gebroken vinger..

vrijdag 20 juli 2012

Afwasmachine

Op het werk hebben wij een pracht van een kuisploeg, schatten van mensen.  Toch is er één puntje waar mijn collega's en ik ons aan ergeren en dat is het gebruik van de afmachine.  Zelfs voor 4 tassen, 2 borden, 8 koffielepeltjes, 3 messen en vorken zet men ding op!  We hebben er al enkelen op gewezen dat dat pure waterverspilling is (mijn collega's en ik zijn vrij 'groene' mensen) en dat je beter kan wachten eer het toestel 'vol' is om het op te zetten.  Eentje hebben we al kunnen 'bekeren' maar er zijn anderen die dat maar niet willen aannemen en laten koppig dat toestel draaien zelfs al is het voor nog geen kwart gevuld!

Je ogen sluiten en tot 16 tellen helpt soms .. maar soms ook niet :o)

zondag 15 juli 2012

Een zondag vol koffie

En plots is de zin om een heuse 'koffietocht' te organiseren terug sé :-)

woensdag 11 juli 2012

Een weertje om 'U' tegen te zeggen

zon .. regen .. zon .. donder .. regen .. nog meer donder .. donderdedonder .. regen .. stralende zon .. zon .. regen .. regen ..  Jawadde zeg wat was dat vandaag?  Deze verdoken ambtenaar had dan eens een dagje vrij!?

maandag 9 juli 2012

In the meantime on facebook

Het ging er zodanig relaxed aan toe bij de osteopaat dat ik simpelweg vergat te betalen!?
Je hebt naar 't schijnt mensen die in slaap vallen en je hebt er euhm .. andere

En keiveel facebook-vriendjes vinden dat *leuk*
Om de één of andere reden denk ik dat ze reuzelol hebben met mijn superdeluxe stoot van de dag ;o)

Vliegende flessen

Vorige week in de e-krant een artikel met de titel 'Brahim vliegt uit tegen jonge fans op Pennenzakkenrock'.  Pennenzakkenrock .. niet echt mijn ding wegens euhm te oud van mijnentwege - Brahim .. ook niet echt mijn ding wegens niet echt mijn genre al moet ik toegeven dat me die best een sympathieke gast lijkt.  Steeds met hoedje (me like hoedjes), vriendelijk en grappig, komt mij ook steeds relaxt over dus die titel verbaasde me wel!

Nu blijkt dat er tijdens het optreden van een zekere Ian Thoma (euhm..) met flessen werd gesmeten!  Very not done uiteraard waardoor Brahim het optreden heeft doen stilleggen en die smijtende jeugd eens goed op zijn/haar plek heeft gezet!?  En ik vind dat best ferm - je moet het maar durven, héél de boel stilleggen en enkele oproerkraaiers en plein public eens goed zeggen waar het op slaat!?  het artikel

De enige waarvan ik weet heb dat hij zijn publiek tot de orde roept (of zelfs buitenzet) is Dave Grohl van de Foofies - mmm the foofies :o)

zondag 8 juli 2012

*zucht* *blaas*

Via via heb ik mijn 'ideale' loopgewicht gevonden en dat betekent dat ik 4kg moet zien kwijt te raken.  Ok goed ze mogen/moeten eraf .. sinds ik weet dat ze bij Albert Heijn wree-lekkere frozen yoghurt hebben was er wel steeds een potje (of 2) in mijn diepvries aanwezig ook al weet ik dat daar krampjes van zouden komen :-/  En dat begint zich nu wel euhm .. te voelen.

Maar ik heb er zo weinig zin in, ook al zijn het maar 4 luttele kilootjes!  Maar .. weeral op dat eten letten..  Ik heb het aangename familietrekje om bij te komen als ik nog maar naar iets lekkers kijk, reken daar een moeilijke maag en aanhang bij en wees welkom in mijn wereld!?

Ik weet het .. dit is zo stupiet alsdat 't groot is maar ik heb er gewoon langs geen kanten zin in - dus laat mij maar gewoon even zagen en zeuren en zeveren en nog wat meer zagen..

dinsdag 3 juli 2012

lie° likes den osteopaat *duim omhoog*

Met de nodige schrik stapte ik binnen bij de osteopaat.  Ik had her en der zowel positieve als negatieve verhalen gehoord maar als je het geen kans geeft kan je daar ook niet over meespreken, dus zodoende..

En toen mocht ik mij dus op de tafel leggen en begon dinne mens aan mijn lichaam te wringen, te duwen en te trekken.  Die legde mijn benen neig in de knoop en ging er dan nog deels op liggen terwijl hij me vroeg te ontspannen..  Ik zei 'jaja' maar vroeg me af hoe ne mens zich in g*dsnaam in zo'n positie kan ontspannen!?

Toen mocht ik me op mijn buik leggen en masseerde hij mijn schouders en rug en ik was blij dat hij mijn snoet niet zag want ik heb me daar af en toe een pijnlijk gezicht getrokken waar menig mens voor zou gaan lopen.  Toen ik buitenstond duizelde de wereld een beetje maar ik voelde mij goed joh!?  Het was net alsof mijn nek en schouders gesmeerd waren!?  Hij heeft me wel gezegd dat ie nog wat werk heeft en dus stap ik volgende week terug de praktijk binnen.

Gisteravond alles ok tot gisteravond laat .. ik voelde me terug verkrampen :o(
En deze ochtend stond ik op met het gevoel alsof men mij heeft uitgewrongen!?  Alles doet pijn!?
Maar dat zou dus normaal zijn..  En ondanks een wel heel slechte dag vandaag, stap ik volgende week toch terug de praktijk binnen want ik heb hier wel een goed gevoel bij!?

zondag 1 juli 2012

Een alternatieve salontafel

Sinds het uitkomen van National Geographic in het Nederlands ben ik op het magazine geabonneerd.  Dat geeft dat je doorheen de jaren wel wat van die gele boekjes bij elkaar krijgt en dat neemt ruimte in beslag.  En ook al blijf je die niet lezen, toch kan ik het niet over mijn hart krijgen om ze weg te doen.

Maar ze nemen/namen wel wat plek in beslag en als je klein woont is alle extra ruimte goed meegenomen..  Na wat gesurf kreeg ik plots een idee en toen was daar een nieuwe salontafel!?

       
Het enige wat ik nog moet doen is zorgen voor een stuk plexiglas om erop te plaatsen maar ik ben er nog niet goed uit of ik dat in een l-vorm ga laten snijden.  Tot dan doet het dienblad maar dienst om glazen en co op te plaatsen.

donderdag 28 juni 2012

I blame it on 'de schudding'

Men had me gewaarschuwd dat ik vrij lang last kon hebben van de hersenschudding.  Het nog-steeds-aanwezige-licht-gevoel-in-mijn-hoofd begint bijna te wennen maar wat vervelender is, zijn mijn concentratieproblemen!?  Fouten dat ik maak!?  Heb je geen idee van .. en zo van die domme fouten .. om onnozel van te worden!  En dagen en maanden zijn al helemaal een ramp voor me.

Grappig voor de één maar vrij frustrerend voor de ander (lees 'mij')!?

dinsdag 26 juni 2012

lopen loopen

Inschrijving Rhythm 'n Run Marathon 12/08/'12 - 10km - check
Inschrijving Energizer Night Run 14/09/'12 - 9km - check

Aanvulling @ 27/06/'12
Afspraak osteopaat maandag 2/7/'12 - check

zaterdag 23 juni 2012

Ambities

Zodra hier alles terug op z'n/haar plek zit begin ik eraan!?  Maar hou het stil .. mijn lijf weet het nog niet  ;o)

donderdag 21 juni 2012

Antwerp Triatlon - exit lie°

Voor zondag mag ik er een kruis over trekken..

De week na het ongeval was de hoofdpijn beter maar nog niet volledig weg.  Mijn huisarts had me gezegd dat dit 4 weken kon duren.  Het was doenbaar en na een tijdje ging het trainen terug vlot en dus zette ik voort want ik had mijn zinnen dus wel even op dinnen triatlon gezet en van opgeven was geen sprake!  Zelfs niet na een 2de bijna-val.  Ik zocht het nodige materiaal bij elkaar, dagen voor de wedstrijd was er sprake van gezonde zenuwen en van her en der kwamen aanmoedigingen.

En toen besloot ik om het wetsuit te gaan testen in de zwemvijver in Deurne.  Wat er is gebeurd, ik weet het niet, ik weet wel dat ik ben thuis gekomen met hoofdpijn, een druk op mijn beide oren, een pijnlijke nek, ik was terug misselijk, zag terug vlekjes en voelde me ronduit slecht.

De avond zelf nog naar de dokter ging niet meer en ergens wist ik al hoe laat het was..  In de week voor de start was dit allesbehalve een ideale situatie.  Ik heb er toen al een eerste keer om gehuild (en af en toe doe ik dat nog .. hoe idioot dat ook klinkt)!  Niet enkel leef je naar zoiets toe, ik ben/was er al zolang mee bezig .. zo goed als heel mijn doen en laten draait rond die deelname.

De dag nadien was de hoofdpijn iets beter maar nog niet volledig weg, zo ook de pijnlijke nek en oren en de misselijkheid.  En dus maakte ik een afspraak met mijn huisarts en het verdict was hard.  Niet enkel heb ik nog last van de hersenschudding, ik heb er nog een whiplash bij!  Naar 't schijnt kan zoiets zich manifesteren zelfs enkele weken na de val!

De huisarts vertelde me dat ik maar beter niet start zondag..  Het moment dat ik tranen in mijn ogen kreeg .. want hoe graag ik ook wil starten, ik besef dat dat onverantwoord zou zijn.  Het fietsen en het lopen zou nog gaan, denk ik.  Op het vaste land wil ik gerust tegen de grond gaan (ben ik ook al in getraind ;o)) maar in het water wil ik niet in de problemen komen!

Familie en vrienden zeggen me dat het geen afstel is en dat ze ervan overtuigd zijn dat dit niet mijn triatlon was maar dat er nog wel een andere komt :o)  En dat die maanden van voorbereiding niet voor niets zijn geweest.  Ik geloof dat wel, ik ben echt niet van plan om het lopen en co op te geven, verre van zelfs.  Er komen leuke loop'evenementen' aan en wedden dat ik meeloop, wat mijn lijf er ook van mag denken!?

Maar toch is deze zondag balen, echt ronduit-supergeweldigfantastisch-hard balen f**k  ..  echt f**k

dinsdag 19 juni 2012

Feit - even verschieten

Inloggen op fb en lezen dat de vriendin (..) van je broer 37 minuten geleden van 'in een relatie' naar 'vrijgezel' ging..

maandag 18 juni 2012

De zegels op DE omslag

En toen stond ik van 't weekend in het postkantoor met 'mijn' grote bruine omslag in mijn handen, gereed om te posten.  En toen dacht ik bij mezelf dat eigenlijk feitelijk die postzegels aftrekbaar moeten zijn!?

Zo schoon

zondag 17 juni 2012

Goede raad

Vrienden, familie en collega's geven me allerhande goede raad naar aanleiding van de mysterieuze omstandigheden van de val/het accident.  En ik weet dat dat allemaal goed bedoeld is maar aan de andere kant bezorgd me al die goede raad me ook een gevoel van angst.  Want 'niemand valt niet zomaar flauw zonder reden', 'die verhoging van die stof in je bloed moet toch iets betekenen' ..

En wat het helemaal 'grappig' maakt is dat zowat iedereen me wel heeft aangesproken over het feit dat er de laatste tijd wel meer jonge sporters zijn doodgevallen zonder enige aanleiding!?  Ik weet dat mijn vrienden en familie mij geen schrik willen aanjagen en dat al die goede raad wel degelijk goed bedoeld is en dat ze allemaal bezorgd zijn om mijn gezondheid maar toch hou ik aan al die goede raad een wrang gevoel over..  Het is de aard van 't beestje maar toch..  Sommigen hebben ook een verkeerd beeld van me - ik ben een sportieve meid, ik ben geen op-en-top-atlete en als volgende week nu grandioos gaat tegenslagen dan vrees ik dat ik hen teleurstel!

Al dat alles en het feit dat de wedstrijd volgend weekend is doet niet veel goeds aan de zenuwen  :o)  Om alles zowat van me af te zetten ben ik de voorbije dagen terug gaan joggen hier in het Fort.  Ik was vergeten hoe zalig het kan zijn om zelfs bij druilerig, fris weer te gaan lopen.  Helemaal alleen tussen de druppels .. en als er dan toch iets zou gebeuren dan sterf ik tenminste in een mooie omgeving  ;o)

donderdag 14 juni 2012

Opluchting

of is het eerder een geruststelling .. iets om mezelf te sussen!  Ik geef toe dat ik 'ne schrik had gepakt' en dat ik nog steeds last heb van dat licht gevoel in mijn hoofd .. alsof ik net dat ietsje teveel heb gedronken :o)

Vandaag had ik een afspraak bij de tandarts, ik ben nadien naar huis gefietst en ben gaan joggen hier in 't park.  Ik voel dat ik niet op 'mijn' niveau van voor het 'ongeval' zit (als ik dan al van een niveau mag spreken) maar het ging .. het ging goed.  Niet moe, geen problemen met mijn evenwicht, enkel wat pijnlijke knieën maar die zien per slot van rekening nog blauw dus dat zal wel normaal zijn.

Ik vind het vreemd want het is niet dat ik er dagen heb uitgelegen en mijn huisarts verzekerde me dat een conditie (of hoe moet ik het omschrijven) niet van de ene dag op de andere verdwenen kan zijn maar toch voel ik dat ik niet loop hoe ik de dagen voor het ongeval liep..

dinsdag 12 juni 2012

They don't like me

Gisterochtend lag ik er bijna opnieuw met de fiets..  Het is net of ik niet MAG starten binnen 2 weken!?

Ik loop nog steeds rond met een ijl gevoel en dat zorgt dat ik na het werk niet goed durf gaan joggen en ik merk van mezelf dat ik iets minder zeker op mijn fiets zit.  En af en toe neemt mijn evenwicht 'een loopje met me'.  Het is vervelend want ik wil niet dat dat mijn hele doen en laten 'stuurt'.

zondag 10 juni 2012

Blauw

Ik herinner me nog steeds niets van maandagnamiddag/avond..  Het is wel duidelijk dat ik een serieuze totter heb gemaakt want ik sta vol met blauwe plekken.  Overal!?  Boven onder links rechts groot klein, niet te doen!?  En dat ijle gevoel in mijn hoofd blijft 'hangen' en dat is verdomd vervelend - net alsof je iets teveel gedronken hebt..  En soms kom ik niet op mijn woorden en blijf ik hangen in het midden van zinnen en weet niet meer wat ik wou zeggen .. zou-dat-aan-'t-ongeval-liggen?

Ondertussen heb ik een mail naar de organisatie van de triatlon gestuurd met de vraag of ik geen categorie mag/kan zakken en dit is ok.  Het is met gemengde gevoelens dat ik die mail heb gestuurd..  Ik ben er nu al zolang mee bezig, dag in dag uit (hoe vreemd het ook klinkt).  Maar links en rechts waarschuwen mensen me dat 40km fietsen en 10km lopen misschien iets teveel op te korte termijn na het ongeval gaat zijn en ja, ik heb er schrik voor!  Schrik dat ik in de problemen ga komen tijdens één van de onderdelen .. maar om nu alles af te voeren is het nog te vroeg vind ik, dat wil ik niet.

Ik heb me dus heringeschreven voor de 1/8ste; 500m zwemmen, 20km fietsen en 5km lopen.  Het fietsen en lopen zijn afstanden die ik (zo goed als) dagelijks afleg.  En ik wil starten, ik wil het in ieder geval proberen!?