maandag 30 november 2009

Planning is alles

Hoe langer ik op Facebook zit, hoe meer ik Facebooktermen begin te gebruiken in reallife.
 
'Mmm dat vind ik leuk' is een zinnetje of een gedachte die ik de laatste tijd regelmatig gebruik.  Zie ik iets dat me niet aanstaat verandert dat in 'vind ik niet leuk' of 'vind ik niet leuk meer'..  Nog zo eentje is 'Tof' en tegelijkertijd je duim opsteken - zeer populair op kantoor!
 
Ook niet leuk is dat ik gisteravond - met de sint die volgend weekend langskomt (groot petekind weet wel hoe de vork aan de steel zit, maar klein petekind niet), mijn plekje in de trein dat ik wil reserveren maar dat me niet lukt via het internet wegens-geen-visa-hebben, voorbereidingen voor het verrassings/pensioneringsfeestje van de baas, tussendoor nog een namiddag bijscholing, ergens wil ik nog enkele cakes bakken, de avondles en nog een hoop kleine dingen die gedaan moeten worden (het liefste gisteren dan nog wel) - lichtjes in paniek ben geschoten..
 
Zo'n gedachten gaan meestal gepaard met een vreemd gevoel; eerst sta ik op een enorm hoog gebouw (maar echt ENORM hoog), ik kijk naar beneden en tegelijk groeit het gebouw met een enorme snelheid, wat me dan zo'n snel-stijgend-liftgevoel in m'n buik geeft.  Het daaropvolgende ogenblik lig ik onderaan het gebouw maar heb het gevoel dat er een enorme last op heel mijn lichaam drukt - de zuurstof wordt als het ware uit mijn lichaam geperst door een onzichtbare kracht.  En ondertussen kijk ik naar dat enorme gebouw!
 
Het is een zeer vreemd gevoel - ik weiger over een paniekaanval te spreken! - en het duurt enkele ogenblikken eer ik terug op mijn positieven ben.  Ook al zeg ik tegen mezelf dat het in orde komt, dat alles goed gepland is.  Het is zelfs zo ik de laatste tijd tegen mezelf zeg 'hier gaan we weer'.
 
En wat doet ne mens dan?  Inderdaad, een dag extra verlof nemen om een ganse dag van de 6 naar de 9 te gaan hollen!?  Op naar donderdag dus :o)

vrijdag 27 november 2009

Even iets zeggen

Zal ekik eens iets zeggen se!?
Wel, als onzer aller premier iets of wat mee zelfrespect had gehad hé, dan had 'em bedankt voor de job!?
 
Na

Echte Sint ergert zich aan groene Sint

Echte Sint ergert zich aan groene Sint

No messages today

Vandaag - 27/11/'09 - is het e-mailloze vrijdag!?  Wil het toch wel dat DE mailjunk van kantoor er net niet is..

Enkele werk-e-mails die deze week in mijn mailbox staken:
* gij zorgt voor ons als een herder voor z'n schaapjes
* yyuuuu
* hoe dat gij niet aan een lief geraakt.. (vond ik persoonlijk 1 van de liefste *stoefstoef*)
* moh geweldig

En dan zeggen ze dat mailen een nutteloze tijdsbesteding is *grinnik*

donderdag 26 november 2009

Food

Ken je die dromen waar je alles intens mee beleefd, je zit echt in die droom, je voelt en proeft alles.  Wel, zo droom ik de laatste tijd over eten!?

Van gegrilde kippenstukjes met wintergroentjes, luchtig geklopte tiramisu, zuiderse broodjes, piotten (!!), ne goeie pepersteak met champignonetjes (?) en goudkleurige frietjes, Paulapudding met hazelnootsmaak (even in de diepvries gestoken), pommes dauphinois met stukjes gebakken hesp, Ben&Jerry's vanille-ijs met pure chocoladeschilfers, een echte cappuccino met een héél klein beetje cacaopoeder, gegrilde aardappelpartjes (met schil) tot een simpel toastje met abrikozenconfituur ..  allemaal heeft het de revue gepasseerd!?

En ik word daar onnozel van..

maandag 23 november 2009

13 - 1

Deze ochtend ben ik officieel begonnen met het aftellen naar mijn 3-weken-durende-vakantie die van start gaat begin december.  En sinds gistermiddag, aan een tafeltje in 't Heilig Huiske, ben ik officieel begonnen met het plannen van mijn 5-dagen-buitenlandse-vakantie eind december.
 
En morgen mag ik niet vergeten op cursus te gaan!?  Ik zou nog op 't werk durven verschijnen terwijl ik daar helemaal niet moet zijn..

vrijdag 20 november 2009

Monsieur le Président

Go Herbert

woensdag 18 november 2009

Verschillen

De ene situatie
Als iemand ziek is en geen zicht meer heeft op beterschap voor de dood kiest, dan zegt men dat hij of zij voor euthanasie heeft gekozen.

De andere situatie
Als iemand ziek is en geen zicht meer heeft op beterschap voor de dood kiest, dan zegt men dat hij of zij voor zelfmoord heeft gekozen.

zondag 15 november 2009

Ochtenstond met loopschoenen

8:27 was het eerste wat ik deze ochtend zag.  Op zich niets bijzonders ware het niet dat 02:14 het laatste was wat ik gister (of neen, deze ochtend) zag!

In beide gevallen was het dus vroeg..  Prompt heb ik mijn loopschoenen aangetrokken, loopkledij aangetrokken, knieband aangesnoerd om 30 minuten later trots te zijn op mezelf.  Na enkele maanden niet gelopen te hebben, is het deze ochtend niet al te slecht gegaan.  Ok, het was niet top maar ook niet bepaald barslecht.

Mijn longen begonnen halverwege wel even te protesteren maar dat vond ik ergens nog normaal.  Na wat gewandel ging het terug beter en zelfs toen het weer van 'drupdrup' naar 'gieten' evolueerde ging het al bij al nog vlot.  Met als resultaat dat ik doornat maar best tevreden onder een warme douche kon kruipen (om daar een kwartiertje later als verschrompelde rozijn terug onderuit te komen).

donderdag 12 november 2009

Een donderdagavond

Ze trok de mouwen van haar vestje wat verder over haar vingers terwijl ze naar de lucht keek.  Het was al beginnen schemeren en het zou niet lang meer duren eer de duisternis viel.  Een gure wind blies haar rond de oren toen het licht voor de voetgangers op groen sprong en ze, samen met nog enkele anderen, de straat overstak.  Ze huiverde even want het was net dat beetje kouder dan ze dacht.  Ze trok haar kap wat dichter tegen haar hoofd, trok haar vestje goed en kruiste haar armen in een poging het iets warmer te krijgen maar dat was vergeefse moeite.

De weg die ze liep had ze evengoed met haar ogen dicht kunnen afleggen.  Iedere week (of toch om de veertien dagen) legt ze die weg af - voorbij de bekende chocolatier, dan de kerk, de bloemenwinkel, de pasta (met keuze uit tien sauzen!) take-away, het frituur, de chinees, voorbij de apotheek met aan de overkant een gezellig uitziend restaurantje waar ze echt wel eens iets wil gaan eten met vrienden.

Lang hoeft ze niet te wachten op de tram.  Nadat ze een plekje heeft gevonden schakelt ze haar gsm/radio uit en tuurt wat naar buiten - mensen kijken..  Enkele haltes verder begint plots dat bekende Nokia-deuntje te spelen, ergens achter haar.  En zelfs een tweede keer.  En dan wordt de telefoon de bank achter haar opgenomen.

Het gesprek volgen kan ze niet wegens de-taal-niet-kennen.  Ze weet dat sommigen zich daaraan storen, luidruchtig telefoneren in een taal die voor een ander (grof gezegd) bestaat uit een verzameling klanken maar zij niet.  Héél de wereld op één tram denkt ze glimlachend, het heeft iets exotisch en ze vindt het fantastisch.  Ondertussen trammen ze aan een traag tempo door een bekende shopping-street en naarmate ze winkels passeren gaat het in haar gedachten: onthouden, onthouden, doen alsof je dat niet gezien hebt, onthouden, o jeetje, moet ik hebben, moet ik zo snel mogelijk vergeten, ..

Aan het einde (of het begin van de straat, het hangt ervan af vanwaar je komt) staat de tram voor het rode licht, net aan de fotograaf.  Ze vindt de foto's in de etalage maar zozo, ze zijn zonder gevoel getrokken!  En plots lijken de voorbije dertig minuten haar iets leuk om over te bloggen, al weet ze op dat ogenblik nog niet goed in welke vorm..

maandag 9 november 2009

Aftellen

Het is erg te moeten toegeven dat ik aftel naar mijn vakantie in december!
 
Na deze korte week (2 dagen werken) nog exact 18 dagen te gaan, waarvan 4 namiddagen bijscholing en 1 volle dag cursus.  Deze details zijn zéér belangrijk omdat ik met de volledige dag cursus rechtstreeks (en alleen) naar de les mag gaan.  De namiddagen zijn in het .. gezelschap van enkele collega's.
 
Nu al moeten aftellen naar vakantie
Eigenlijk is dat erg..
 

woensdag 4 november 2009

Quarantaine

Gedurende 3 dagen ben ik een gevaar voor de mensheid!?
Er huist namelijk een virus in mij dat naar 't schijnt besmettelijk is..  Heb ik veel aan..

Ik vind mezelf best lief en aardig.  Gastvrij ook.  Maar dat ze me daar nu zo'n hak mee zetten vind ik iets minder sympathiek..  Dus ga ik eventjes naar de bib om wat dvd's en naar de winkel voor toastjes en andere smakeloze rommel (..) - maak je geen zorgen, zolang ik onder de mensen was heb ik zoveel mogelijk mijn adem ingehouden - en de komende week sluit ik mezelf op.

Want hoe lief en aardig ik ook mag zijn.  En ook gastvrij.  Die enge beesten moet ik dus voor mezelf houden.  Heb ik veel aan..

dinsdag 3 november 2009

Krampen in combinatie met grellige films

Wat doe je als je met pijnlijke krampen in je zetel ligt en geen kant meer opkan?  Inderdaad, je zet die overige, nog-niet-bekeken horrorfilms uit de bib op!  Wat vond ik mezelf stoer (nu nog trouwens)!

En eerlijk gezegd, ik heb me flink gehouden ;o)  En nog eerlijker gezegd, het viel nog mee!

The Exorcist wou ik zoiszo nog een keer zien - ik hou nu eenmaal van klassiekers en hoe je het ook draait of keert, The Exorcist is een gouwe-ouwe.  Maar Saw is een ander paar mouwen..  Zoals in een vorig stukje heb ik, na het zien van Saw I, luidkeels geroepen (in combinatie met armbewegingen) dat ik zo'n films nooit maar dan ook nooit meer zal bekijken!  Teveel bloed, teveel details, teveel gruwelijkheid, .. noem maar op!  Ik ben geen watje op gebied van horrorfilms maar trop is trop.

Zaterdag heb ik dus meer naar mijn lavalamp gekeken dan een andere doorsnee grellige-film-avond..  Maar zondag moest ik toch toegeven dat ik n° I nog steeds het gruwelijkste vond.  Toen bekroop mij de vraag hoe het met n° IV zou zijn?  Wel die valt dus ook nog mee!  Ikke helemaal alleen bekeken .. ikke mijzelf héél dapper vinden .. ikke nu ook weten hoe het vervolg gaat - whoehahaa

Als je al die gruwelijke toestanden achterwege denkt, dan zitten die films wel goed in elkaar.  Het is niet zo dat de makers redeneerden van; laat ons een seriemoordenaar, wat ledematen en 48 liter bloed voor de filmlens zetten en we hebben een film.  Niet dus!  Alles en iedereen is op één of andere manier wel met elkaar verbonden en op het einde van de film had ik zoiets van; ook al zijn het gruwelijke films, er is wel over nagedacht .. je kan haast zeggen dat er een rode draad doorheen de film loopt.

Als je erin slaagt om op het einde van de film alle puzzelstukjes mooi en perfect in hun plek te doen vallen - de karakters kloppen, de details komen overeen, het verhaal klopt en de verhaalcirkel is rond - dan heb je een goede film en dat heb je niet bij iedere film maar dus wel bij de Saw-films.

Maar hoe je het ook draait en keert .. het blijven gruwelijke films!

maandag 2 november 2009

Hypocriet

Ieder jaar hoor je rond 1 en 2 november wel de volgende zin:
"1 en 2 november herdenken de katholieken hun overledenen"

En ieder jaar maak ik mij daar druk over - precies of je enkel die 2 dagen je overledenen 'moet' herdenken.  Het betekent ook dat ik een slechte katholiek ben want ik herdenkt niet enkel die 2 dagen mijn dierbare overledenen, ik doe dat een heel jaar door!

Het katholieke geloof, de kerk en ik .. we zullen nooit goed overeenkomen!